20 Μαρ. 2020

7 μέρες εγκλεισμού: Εγώ επιβίωσα ως βάζελος-Πειραιώτισσα, ο κορονοϊός θα με τρομάξει;

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στο θέμα μένουμε ή όχι σπίτι, όσοι δεν εργαζόμαστε. Το άρθρο μου δεν απευθύνεται σε ηλιθίους.

Επτά ημέρες εγκλεισμού λοιπόν. Η αλήθεια είναι ότι το ΄χω ξαναδεί το έργο. Ήταν Ιούλιος του 2009 τότε, ο Η1Ν1 ό,τι είχε κάνει την εμφάνισή του κι εμείς είχαμε κλειστεί για δυο μήνες οικογενειακώς στο σπίτι γιατί ο άντρας μου λόγω χημειοθεραπειών κινδύνευε και από το φτέρνισμα. Τούτος ο εγκλεισμός, ωστόσο, διαφέρει. Παγκόσμιο το πρόβλημα, δεν χρειάζεται να είσαι οικονομολόγος για να καταλάβεις ότι αυτό που μας περιμένει μετά, είναι το χάος. Ο φόβος από τη μια, η ανασφάλεια για την επόμενη ημέρα από την άλλη...

Δύο επιλογές έχω, σκέφτηκα από την πρώτη στιγμή.

Ή το αφήνω να με βυθίσει στην μελαγχολία, περιφέρομαι από καναπέ σε πολυθρόνα, τρώω τα πάντα, κοιτάζω το ταβάνι και πενθώ για όσα χάνονται...

Ή κάνω αντεπίθεση, υιοθετώντας νέες συνήθειες, δημιουργώντας μια νέα καθημερινή "ρουτίνα"...

Μια ημέρα κράτησε το δίλημμα. Την επόμενη κιόλας, πήρα το όπλο μου.

Ο απολογισμος της πρώτης εβδομάδας εγκλεισμού, με βρίσκει με πρόσημο θετικό:

1) Απώλεια σχεδόν 1 κιλού (ναι, γίνεται!)
Συνεδρία μέσω skype κάθε μέρα για 5 λεπτά με τον Κωνσταντίνο Χαρδαβέλλα και πειθαρχία στις εντολές του (έστω και μουτζώνοντας τον κρυφά κάτω από την οθόνη). Έχει και τα καλά του να έχεις γιο διαιτολόγο.

2) Αναθέρμανση της σχέσης μου με τη γυμναστική (μπλιαχ!)
Δεν έγινα ξαφνικά η Κατερίνα Στεφανίδη, αλλά 10 λεπτά απλών ασκήσεων κάθε πρωί, μου κάνουν καλό, ψυχικό και σωματικό. Ο στόχος είναι την εβδομάδα που έρχεται να τα κάνω 15. Θα δείξει...

3) Γράψιμο 15.617 λέξεων, για το νέο μου βιβλίο (αν και όποτε αυτό βγει). 
Η αληθινή ιστορία της Κ. με συγκλόνισε από την πρώτη στιγμή που την άκουσα, ωστόσο η έλλειψη χρόνου δεν μου επέτρεπε να ξεκινήσω να τη γράφω. "Χάρη" στον εγκλεισμό, έχω πλέον την πολυτέλεια, όχι μόνο να γράφω 2 ώρες την ημέρα, αλλά και να επικοινωνώ καθημερινά με την ηρωίδα, μέσω διαδικτύου, γεγονός που κάνει την εμπειρία της συγγραφής του πρωτόγνωρη...

4) Μελέτη του "Φλόγα & Άνεμος" του Στέφανου Δάνδολου
Το διάβασα απνευστί μία φορά αλλά ο κορονοϊός μου δίνει τώρα το περιθώριο μιας δεύτερης ανάγνωσης. Μια ώρα ημερησίως, υπό τη μορφή μαθημάτων δημιουργικής γραφής, με βοηθούν να νιώσω καλύτερη συγγραφέας.

5) Online αγορές
Τα ψώνια μου στο σούπερ μάρκετ δυστυχώς δεν μπορώ να τα κάνω online αφού όλα τα ηλεκτρονικά καταστήματα δίνουν ημερομηνία παράδοσης...το Πάσχα, όμως δεν φανταζόμουν πόσα πράγματα μπορεί να αγοράσει κανείς μέσω διαδικτύου. Φαρμακείο on line, φρούτα και μαναβική, ψάρια, είδη καθημερινής χρήσης, επιτραπέζια και φυσικά βιβλία! Μην ακούσω ανοσησίες "και πού ξέρω ποιός έχει πιάσει τα πακέτα που θα μου φέρουν;". Τις συσκευασίες των χαρτιών υγείας που αγοράζετε κατά δεκάδες, ξέρετε ποιός τις έχει πιάσει δηλαδή; Σωστή απολύμανση χρειάζεται και...λογική!

Ούτε 4 ώρες από το 24ωρό μου δεν καλύπτουν τα παραπάνω, το όφελος όμως που έχουν στο σώμα, την ψυχή και το πνεύμα μου, είναι ανεκτίμητο. Εν όψει της δεύτερης εβδομάδας, ο προσωπικός μου πήχυς ανεβαίνει.

Μακάρι να τελειώσει αύριο αυτός ο εφιάλτης, μα αν αργήσει όπως όλα δείχνουν, ο στόχος μου είναι να φτάσω στον τερματισμό υγιής, δυνατή και λίγο βελτιωμένη σε όλα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, όμως θα μείνω σπίτι και θα το παλέψω λυσσαλέα!

Εδώ επιβίωσα στον Πειραιά ως βάζελος, στον κορονοϊό θα κωλώσω; Στη φωτο, με τον "άρρωστο" γαύρο αδελφό μου...

Καλή δύναμη έγκλειστοι!

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com