7 Ιουν. 2019

Τι χρώμα έχουν σήμερα τα "άσπρα καράβια, τα όνειρά μας";

Μεγάλος απατεώνας το λευκό χρώμα. Σε ξεγελάει με την καθαρότητα και την λάμψη του, χωρίς να σου πει πως με τον καιρό "γαριάζει". Ξεβάφει εύκολα αν δεν του φερθείς με την ευαισθησία και την προσοχή που του αξίζει. Λερώνει με το παραμικρό άγγιγμα. Διαγράφει κάθε ατέλεια όταν εκτεθεί στο φως... 

Κάπως έτσι μοιάζουν σήμερα τα "άσπρα καράβια, τα όνειρά μας", του αγαπημένου τραγουδιού. Γαριασμένα ίσως, κιτρινισμένα από το χρόνο, με πολύχρωμα ξεβάμματα και λεκέδες που δεν καθαρίζουν πια, σκισμένα από τους αέρηδες και ξαναμπαλωμένα, στέκουν στο φως και αποκαλύπτουν πίσω τους κάθε μικρό ή μεγάλο λάθος μας. 

Η μελαγχολία γίνεται κόμπος στον λαιμό μου, μα η ματιά μου πέφτει και πάλι στο καραβάκι που μικραίνει καθώς χάνεται στον ορίζοντα. Ξάφνου φαντάζομαι στη θέση του όλα τα παιδιά που δίνουν αυτές τις ημέρες εξετάσεις. Κι όλα εκείνα που με τα πτυχία στα χέρια τους, ετοιμάζονται να ανοιχτούν στο πέλαγος της ζωής. Τα δικά τους όνειρα, είναι και πρέπει να παραμείνουν "άσπρα καράβια"... Σαν τις  "άσπρες ξεγνοιασιές των ανεμόμυλων" που ύμνησε ο Ελύτης, σκέφτομαι και -επιτέλους- χαμογελάω. Καλά σας ταξίδια παιδιά... Μην σας φοβίζει τίποτα... Ο φόβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com