4 Μαϊ. 2021

"Σε κουτσούλησε πουλί; Γούρι είναι!": όλη η αλήθεια!

"Σε 'χεσε πουλί; Γούρι είναι" λέει ο λαός. Όμως τώρα, ήρθε η ώρα να σας αποκαλύψω εγώ την πάσα αλήθεια. Γιατί η αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι πρέπει να λέγεται!

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, τα πτηνά μού δείχνουν μία επιλεκτική προτίμηση που αγγίζει την λατρεία, και με κουτσουλάνε ασύστολα! Στο κεφάλι, στον ώμο, στα χέρια, στα πόδια, μέχρι και στο πρόσωπο (μακράν το χειρότερο όλων!).

Δεν χρειάζεται καν να πλησιάσω κάτω από δέντρα. Δεν είναι απαραίτητο να είμαι στην εξοχή. Στην μέση της Πανεπιστημίου να βρεθώ, τσουπ, ένα περιστέρι κάνει χαμηλή πτήση από πάνω μου και χλατς, μου πετάει τα περιττώματά του.

Τις πρώτες φορές είπα "γούρι είναι", "τυχερή κουτσουλιά", "καλός οιωνός για κάτι που θα γίνει άμεσα είναι". Πήρα και κανα δυο λαχεία. Είπα στον άντρα μου και μερικά τυχερά νούμερα να παίξει στο τζόκερ (γιατί δεν έχω ιδέα πώς παίζονται όλα αυτά). Περίμενα μήπως ανακαλύψει το Υπουργείο Οικονομικών ότι ανήκω σε μία ειδική κατηγορία που δεν πληρώνει φόρους... Τίποτα. Τζίφος!

Οι κουτσουλιές συνέχιζαν με επισκέπτονται με την ίδια συχνότητα, χωρίς ποτέ να συνοδευτούν από κάτι θετικό. Η υπόθεση βρωμούσε...

Μη με περάσετε για κάποια αρνητική με όλα αυτά περί καλοτυχίας και κακοτυχίας. Το αντίθετο ισχύει! Έχω αμέτρητες προλήψεις και δεν είμαι περήφανη γι αυτό. Δεν καμαρώνω ... Μετά από τόσο χέσιμο, όμως, έχω το δικαίωμα να εκφράσω την άποψή μου. Και να σας διαβεβαιώσω ότι κανένα γουρί δεν κρύβεται στις κουτσουλιές! Κάποιος ταλαίπωρος σαν εμένα το σκέφτηκε για να αντέξει το γεγονός ότι τα πουλιά τον προτιμούσαν για να κάνουν την ανάγκη τους.

Και μια και τα λέμε όλα, να σας αποκαλύψω ότι σε ότι με αφορά, τα πουλιά δεν με κουτσουλάνε μόνο. Μπαίνουν και στο σπίτι μου. Συνέχεια. Όταν είμαι ολομόναχη. Και με αναγκάζουν να κλειστώ σε ένα δωμάτιο παρακαλώντας μέσα μου να βαρεθούν και να σηκωθούν να φύγουν, γιατί σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να περιμένω με τις ώρες μέχρι να επιστρέψουν ο Κώστας, ο Κωνσταντίνος ή η μαμά μου και να αναλάβουν δράση...

Μία από τις πάμπολλες φορές που ένα περιστέρι βρέθηκε στο σαλόνι μας, έκατσε για περισσότερο από μία ώρα πάνω στη συσκευή του air condition και το ίδιο βράδυ μας ήρθε email ότι ο γιος μου έγινε δεκτός στο Τμήμα Διαιτολογίας τους King's College στο Λονδίνο.

Πρόπερσι, ένα περιστέρι εμφανίστηκε στο δωμάτιο του γιου μας, παραμονές των δημοτικών εκλογών στις οποίες ήταν υποψήφιος και τελικά εξελέγη μέσα στην πρώτη δεκάδα.

Και πριν από λίγους μήνες, ένα πουλί στρογγυλοκάθισε στην τραπεζαρία μας, την ημέρα που με ενημέρωσαν από τις Εκδόσεις Ψυχογιός ότι "Η πενθερά" μου έφτασε στην 9η χιλιάδα της. 

Υπήρξε όμως και η φορά που το πτηνό έκοβε βόλτες σε όλο το σπίτι για να καταλήξει τελικά πάνω στο κουτί μέσα στο οποίο κρύβω τα στέφανα του γάμου μας, χωρίς να συμβεί απολύτως τίποτα μετά!

Ή η άλλη που ο παπαγάλος του γείτονα την κοπάνησε, ήρθε και μπήκε στην κουζίνα μας άφησε μια πελώρια κουτσουλιά πάνω στην κουρτίνα και το μόνο που ακολούθησε ήταν ότι μου βγηκε το λάδι να την καθαρίσω. 

Ακόμη και σήμερα το πρωί, μόλις άνοιξα το παράθυρο μου, ένα τετράπαχο περιστέρι, κάτασπρο με μαύρη μύτη που έμοιαζε περισσότερο με πάντα, πάτησε το πόδι του πάνω στο μάρμαρο και το "στόλισε" για τα καλά! Μην αρχίσετε τα σενάρια! Τίποτα απολύτως δε σημαίνει αυτό! Μια πουλο-συνωμοσία για να μου σπάσουν τα νεύρα είναι! Ή μήπως όχι; 

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com
follow me on facebook