19 Απρ. 2020

Ένα χειροκρότημα για όλους εμάς που κάνουμε πράξη το ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ

Χριστός Ανέστη. 

Όχι, δεν ήταν διαφορετική η χθεσινή Ανάσταση Του. Αλίμονο αν επηρεαζόταν το νόημα της μεγαλειώδους θυσίας Του, επειδή εμείς οι μικροί δεν ανάψαμε τα κεριά μας με το Άγιο Φως και δεν θα ψήσουμε το κοκορέτσι μας σε σούβλα...

Οι συνήθειες των πιστών, είναι το διαφορετικό του φετινού Πάσχα. Συνήθειες που δεν μας τις είχε υποδείξει Εκείνος, σίγουρα όχι όλες.

Ανθρώπινες συνήθειες αιώνων, για κάποιους ουσιαστικές, αφορμή για κάθαρση και ταπείνωση, για άλλους κοινωνικές, αφορμή για γλέντι και φαγοπότι.

Κατανυκτική όσο ποτέ η στιγμή του Χριστός Ανέστη, με τους ανθρώπους τόσο μακριά μα και τόσο ενωμένους, να ψάλλουν στα μπαλκόνια τους, να κάνουν τη νύχτα μέρα από το φως τη ψυχής τους, να νιώθουν βαθιά στις καρδιές τους, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, τον αληθινό συμβολισμό της Ανάστασης.

Όλους αυτούς, όλους εμάς θέλω να χειροκροτήσω σήμερα, Κυριακή του Πάσχα.

Εμάς που μείναμε σπίτι, χωρίς τους αγαπημένους μας ανθρώπους.

Εμάς που υπακούσαμε σαν πιστοί μαθητές στις εντολές των ειδικών.

Εμάς που δεν τρέξαμε στα κρυφά να προμηθευτούμε το άγιο φως από τον "μάγκα" παπά της γειτονιάς μας.

Εμάς που σκουπίσαμε το δάκρυ και κοιτάξαμε τον ουρανό με την βουβή ευχή "ας είμαστε όλοι εδώ, όταν τελειώσει η δοκιμασία".

Εμάς που προσφέρουμε συνειδητά μια Άνοιξη, για να μην σβήσει ο ήλιος.

Εμάς που βάζουμε το ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ πάνω από την ΠΑΡΤΗ ΜΑΣ.

Εμάς που κάνουμε 40 ημέρες τώρα πράξη το ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ.

Με το πιο θερμό μου χειροκρότημα θέλω να μας ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. 

Το κερδίσαμε, μας αξίζει. Είμαστε οι πολλοί! 

Η Ελλάδα θα τα καταφέρει χάρη και στη δική μας συνεργασία και αυταπάρνηση.

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com