31 Μαρ. 2019

Οι οκτώ σύγχρονες Καρυάτιδες του Ομίλου ΕΞΑΛΕΙΠΤΡΟΝ, μέσα από τα μάτια της ψυχής μου

 Το Σάββατο 30 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση " Βραβεία Γυναικών Εξάλειπτρον 2019", στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά. Η ιδρύτρια και πρόεδρος του Ομίλου, Νανά Λάτση, μού εμπιστεύτηκε την παρουσίαση της βραδιάς, χαρίζοντας μου την ευλογία να συνυπάρξω με τις οκτώ "σύγχρονες Καρυάτιδες" που τιμήθηκαν. Στο άρθρο αυτό, επιχειρώ να σας συστήσω τις οκτώ πρωταγωνίστριες, όπως τις είδαν τα μάτια της ψυχής μου. 

Βραβείο Επιστήμης: Φανή Κούκουλη

 Ξαφνιάζομαι όταν την βλέπω. Εξωτερικά μοιάζει με 25χρονη φοιτητριούλα κι όμως είναι Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Σορβόννης «Pierre και Marie Curie» και ερευνήτρια Νευροβιολογίας στο Ινστιτούτο Pasteur του Παρισιού!
"Μα πότε προλάβατε να τα κάνετε όλα αυτά;", την ρωτώ.
"Δεν είμαι τόσο μικρή!", μου χαμογελάει συνεσταλμένα.
 Λεπτοκαμωμένη, εύθραυστη σαν πορσελάνινη κούκλα, δεν βάζει ο νους σου ότι αυτό το πλάσμα στέκεται απέναντι σε θηρία όπως η Σχιζοφρένεια και το Αλτσχάιμερ και παλεύει να τα δαμάσει. 
 Όση ώρα διαβάζω το εντυπωσιακό βιογραφικό της, για να την γνωρίσουν καλύτερα οι παρισταμενοι, η Φανή κοιτάζει αμήχανα στο κενό. Δεν είναι η πρώτη φορά που την βραβεύουν, οι διεθνείς διακρίσεις της διαδέχονται η μία την άλλη, ωστόσο είναι φανερό ότι αισθάνεται πολύ πιο άνετα μέσα στο εργαστήριό της.
 Παραλαμβανει συγκινημένη το Βραβείο Επιστήμης από τον καθηγητή Παρασκευά Σφήκα. Μας λέει λίγα λόγια για το επιστημονικό έργο της, με τρόπο που καθιστά σαφές πως όλα αυτά που για εμάς ομοιάζουν με τις κορυφές των Ιμαλαϊων, για την ίδια δεν είναι παρά εκείνο που αγαπάει να κάνει. Και πριν κατέβει από την σκηνή, με φωνή ραγισμένη από την ψυχική φόρτιση, αφιερώνει την βράβευσή της σε ένα επίτευγμα που δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο: την κορούλα της.

Βραβείο Πολιτισμού: Κέλλυ Πολυχρονίου

 Φτάνει στην αίθουσα συνοδευόμενη από την μαμά της και τον αδελφό της. Μια κλασσική Ελληνική οικογένεια που στηρίζει ο ένας τον άλλον, στις χαρές και στις λύπες. Διαθέτει Αρχαιοελληνική ομορφιά, σφιχτή χειραψία κι ένα χαμόγελο που πηγάζει απευθείας από την καρδιά της.
 Αγαπάει την Ελλάδα με την δύναμη που την αγαπούν όλα τα Ελληνόπουλα που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό από γονείς μετανάστες, με την διαφορά ότι η ίδια έχει καταφέρει να μετουσιώσει το συναίσθημα σε πράξη, προωθώντας την Ελληνική γλώσσα και δημιουργώντας φιλέλληνες!
 Μέσω του Προγράμματος "Φιλέλληνες" που η ίδια ίδρυσε στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, ξένοι φοιτητές έρχονται στη χώρα μας, μελετούν την ιστορία, τον πολιτισμό και τη γλώσσα μας και επιστρέφοντας στις πατρίδες τους γίνονται "πρεσβευτές" της Ελλάδας σε όλον τον κόσμο.
 Την στιγμή που ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, της παραδίδει το Βραβείο Πολιτισμού, η Κέλλυ Πολυχρονίου ακτινοβολεί! Όπως ακτινοβολούσε κάποτε ο Ελληνικός Πολιτισμός. Όπως ίσως καταφέρει να ακτινοβολήσει ξανά στο μέλλον. Όσο υπάρχουν τέτοιες Ελληνίδες, υπάρχει ελπίς... 

Βραβείο Θεάτρου: Ilaria Borrelli

 Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, συγγραφέας, σύζυγος και μητέρα. "Δύναμη". Αυτή είναι η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό αντικρύζοντάς την. Ιταλίδα, με σπουδές στην Νέα Υόρκη, μόνιμη κάτοικος Παρισιού, μιλάει απταίστως τρεις γλώσσες, μα καλύτερα από όλες μιλάει τη γλώσσα των συναισθημάτων.
 Δεν καταλαβαίνει όσα λέγονται κατά την διάρκεια της βραδιάς, μα τη στιγμή που ανεβαίνει στη σκηνή, τα μάτια της φλέγονται. Παραλαμβάνει το Βραβείο Θεάτρου από τα χέρια του Αντιπρύτανη του Παντείου, καθηγητή Νίκου Λέανδρου κι έπειτα αφήνει το Ιταλικό πάθος της να πλημμυρίσει την αίθουσα.
  Με την βοήθεια της δημοσιογράφου, επικοινωνιολόγου και στενής της φίλης, Βίκυς Μπαφατάκη, που κάνει την μετάφραση, η Ilaria Borreli μας μιλάει για το έργο της ζωής της, τα βιβλία και τις ταινίες της, που είναι επικεντρωμένα στις κοινωνίες που ελέγχουν πολιτιστικά και κοινωνικά τις γυναίκες και ενίοτε τις αντιμετωπίζουν ως κατώτερα όντα.
 Μάχεται ενάντια στα θρησκευτικά και κοινωνικά status τρίτων χωρών, που υποχρεώνουν χιλιάδες κορίτσια να εκπορνεύονται, να παντρεύονται ανήλικες (8-12 ετών) και πολλές από αυτες να πεθαίνουν από εσωτερική αιμορραγία την πρώτη νύχτα του γάμου τους. Οι πιο «τυχερές» ζουν με ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή και στο σώμα τους. 
 Το χειροκρότημα που εισπράττει είναι ηχηρό. Όσο και η φωνή της ψυχής της... 

Βραβείο Μουσικής: Μαρία Μακράκη

 Μελετώντας το εντυπωσιακό βιογραφικό της, μαθαίνω ότι είναι διευθύντρια ορχήστρας, με σπουδαίες διακρίσεις και ότι έχει συνεργαστεί με μεγάλες φιλαρμονικές και συμφωνικές ορχήστρες σε Ευρώπη και Αμερική. Χάρη στην μπαγκέτα της, η Ελλάδα της τέχνης και της δημιουργίας ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο, κάνοντας ωστόσο μια μεγάλη στάση στην Γερμανία, αφού εκεί πραγματοποίησε τις αξιοζήλευτες μουσικές σπουδές της.
 Αυτό σημαίνει ότι το κείμενο που εγώ καλούμαι να αναγνωσω στην τελετή απονομής των Γυναικείων Βραβείων Εξάλειπτρον 2019, είναι γεμάτο από γερμανικά ονόματα! Δεδομένου ότι δεν ξέρω ούτε λέξη στη γερμανική γλώσσα, το άγχος μου "χτυπάει κόκκινο". Σε μια απόπειρα να το χαλιναγωγήσω, πληκτρολογώ στο youtube το όνομα της: Maria Makraki. Την βλέπω να διευθύνει. Είναι σπουδαία! Καθηλωτική! 
 Χαλάλι της!, σκέφτομαι. Το ελάχιστο που μπορώ να κάνω για να την τιμήσω" είναι να μάθω να προφέρω αξιοπρεπώς όσα περισσότερα γερμανικά ονόματα μπορώ.
 Φτάνει στην εκδήλωση χαμογελαστή, με στυλ από αυτά που δεν αποκτώνται. Ή το έχεις ή δεν το έχεις. Της συστήνομαι διστακτικά. Απολογούμαι γιατί δεν θα καταφέρω να διαβάσω όλους τους καθηγητές και τις συνεργασίες της, λόγω Γερμανικών.
 Γελάει. Ζεστά. Αληθινά. "Δεν πειράζει", μου λέει. Και το εννοεί. Παραξενεύομαι. Μια υπηρέτης της υψηλής μουσικής τέχνης και ταυτόχρονα τόσο γήινη! Πώς γίνεται; Ρίχνω μια κλεφτή ματιά στο βιογραφικό της. Η απάντηση με περιμένει στην πρώτη παράγραφο. Θεσσαλονικιά...
 Ο καθηγητής της, Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Ηλίας Βουδούρης, δηλώνει υπερήφανος την στιγμή που της δίνει το Βραβείο Μουσικής. Και λίγα λέει...

Βραβείο Γραμμάτων: Φιλομήλα Λαπατά

 Τη θαυμάζω. Τη διαβάζω. Τη μελετώ. Και εδώ και λίγο καιρό έχω την ευλογία να την γνωρίζω και καλύτερα. Γι αυτό και αντιλαμβάνομαι από την πρώτη στιγμή που την βλέπω να μπαίνει στην αίθουσα -συνοδευόμενη από τον υπέροχο Cesare, τον Ιταλό σύζυγό της- ότι είναι αγχωμένη. Όσο επικοινωνιακή και άνετη είναι όταν μιλάει για τα βιβλία της, τόσο άβολα αισθάνεται τώρα που ξέρει ότι θα μιλήσουμε για την ίδια.
 Είναι η συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων Φιλομήλα Λαπατά. "Όταν ήμουν μικρή και με ρωτούσαν τι θα ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω, απαντούσα: Θα γράφω ιστορίες. Ίσως δεν ήταν γραπτό να να πραγματοποιήσω νωρίς το παιδικό της όνειρο, αλλά πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια μεγάλων αλλαγών στη ζωή μου. Όμως τι σημασία έχει; Τα όνειρα μεστώνουν, δεν παλιώνουν και έρχεται η ώρα που υλοποιούνται", λέει. Ευτυχώς για την Λογοτεχνία, η ώρα ήρθε πριν από 17 χρόνια και μέχρι σήμερα μας έχει χαρίσει οκτώ αριστουργήματα. Όσα και τα βιβλία της συγγραφέως. 
 Το Βραβείο Γραμμάτων της απονέμει ο Στέφανος Καβαλλιεράκης, Διευθυντής του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών. Της πόλεως που η ίδια έχει υμνήσει σε τέσσερα ιστορικά μυθιστορήματα, όχι μεταφέροντας απλώς το κλίμα της κάθε εποχής, αλλά ζωντανεύοντας με κάθε λεπτομέρεια και ιστορική ακρίβεια την περίοδο στην οποία αναφέρεται. 

Βραβείο Ναυτικής Παράδοσης: Ειρήνη Νταϊφά

 Το πρώτο που προσέχω πάνω της είναι το συγκλονιστικό χρώμα των μαλλιών της (το ομολογώ!). Πιο όμορφη από ό,τι φαίνεται στις φωτογραφίες, έχει τον αέρα της γυναίκας που έχει δώσει σκληρές μάχες για να επιβιώσει σε έναν χώρο σκληρό, ανταγωνιστικό και ανδροκρατούμενο, όπως αυτός της Ναυτιλίας. Δεν γνωρίζω εάν έχει αδέλφια, όμως παρατηρώντας την σκέφτομαι ότι η Ειρήνη Νταϊφά είναι η μοναχοκόρη που θα ήθελε να έχει κάθε πατέρας, ο οποίος αρχικά ονειρευόταν να αποκτήσει γιο. 
 Διαβάζοντας στο βιογραφικό της ότι πριν αναλάβει τα ηνία της μεγάλης οικογενειακής ναυτιλιακής εταιρείας, εργάστηκε σαν Κοινωνική Λειτουργός στο «Ίδρυμα Αυτιστικών Παιδιών» της Αγίας Παρασκευής, καθώς και στο «Αναμορφωτήριο Ανηλίκων Κορασίδων», στο τμήμα «Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού», είχα αρχικά δυσκολευτεί να την φανταστώ μέσα σε αυτούς τους χώρους. Βλέποντας την από κοντά, μου φαίνεται απολύτως συμβατό, καθώς διαπιστώνω ότι προκειται για μια γυναίκα με πολλές και αντιφατικές πτυχές προσωπικότητας που "κουμπώνουν" μεταξύ τους σαν μοναδικά κομμάτια του ίδιου παζλ.
 Ο Πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Γιώργος Πατέρας, της απονέμει το Βραβείο Ναυτικής Παράδοσης. Η Ειρήνη Νταϊφά ανεβαίνει στο βήμα για να διαβάσει έναν σύντομο ευχαριστήριο λόγο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, είναι η τελευταία σκέψη μου την στιγμή που τον ολοκληρώνει.

Βραβείο Αθλητισμού: Φιλιώ Μανωλιουδάκη

Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Υδατοσφαίρισης, αρχηγός της γυναικείας ομάδας Πόλο του Ολυμπιακού, η Φιλιώ Μανωλιουδάκη είναι ένα κορίτσι που έχει φέρει πολλές φορές δάκρυα στα μάτια μου.
Της το λέω.
"Τιμή μου", μού απαντάει.
"Και να ξέρετε ότι είμαι Παναθηναϊκός", της διευκρινίζω.
"Τότε είναι ακόμη μεγαλύτερη η τιμή", έρχεται αυθόρμητα η απάντησή της.
Ήθος! Χωρίς αυτό, όλα τα χρυσά μετάλλια του κόσμου, είναι κοινά μέταλλα.
  Είναι έξω από τα νερά της. Μεταφορικά και κυριολεκτικά! Κάθεται στην άκρη της πολυθρόνας καθ΄όλη την διάρκεια της εκδήλωσης. Δεν χαλαρώνει. Αν και είναι μια κούκλα με την στενή φούστα της και τις ψηλοτάκουνες γόβες, είναι φανερό ότι θα προτιμούσε τις φόρμες και το μαγιώ της.
 Την στιγμή που διαβάζω το βιογραφικό της, την πιάνω με την άκρη του ματιού μου να συγκινείται. Συγκινημένη ανεβαίνει και στη σκηνή για να παραλάβει το Βραβείο Αθλητισμού από τον Δημοσιογράφο-Μαραθωνοδρόμο, Νίκο Αρμένη. Δεν έχει ετοιμάσει κάτι να πει. Περιορίζεται σε ένα εγκάρδιο ευχαριστώ. Τα υπόλοιπα, στις πισίνες. Και όχι μόνο, αφού η Φιλιώ είναι πλέον απόφοιτος του Τμήματος Ναυτιλιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά αλλά και υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με το συνδυασμό του Γιάννη Μώραλη στον Πειραιά. 
 Ό,τι κι αν κάνει, το βέβαιο είναι πως έχει γεννηθεί για τις κορυφές. Κι ας μην είναι πάντα στρωμένος με ροδοπέταλα ο δρόμος της. "Προσπάθεια, επιμονή, υπομονή , στόχοι και θυσίες είναι έννοιες που χωρίς αυτές δεν θα είχα καταφέρει τίποτα. Πάντα θα είμαι ευγνώμων σε όλες τις αποτυχίες που έχω ζήσει, επειδή χάρης σ αυτές γινόμαστε καλύτεροι, πιο δυνατοί και σοφότεροι", λέει.

Βραβείο Γυναικείας Επιχειρηματικότητας: Αθηνά Τρανούλη

Με ένα βαρύ όνομα του χώρου της μόδας στους ώμους της, η Αθηνά Τρανούλη, διαγράφει την δική της επιτυχημένη πορεία και βάζει τον πήχη όλο και ψηλότερα. Ευγενής, με ένα γλυκό χαμόγελο διαρκώς στο όμορφο πρόσωπό της, μου δίνει την εικόνα της ήρεμης δύναμης.
 Εκφράζει την ευγνωμοσύνη της για το γεγονός ότι βρίσκεται ανάμεσα στις οκτώ γυναίκες που θα βραβευτούν, με τρόπο που μαρτυρά την παιδεία και την ανατροφή της.
 Όταν μιλάει για το νέο brand της οικογενειακής επιχείρησης με τίτλο “Athena by Tranoulis”, που έχει ως στόχο να εντάξει στη σύγχρονη παγκόσμια μόδα την αρχαιοελληνική ομορφιά, λάμπει ολόκληρη! 
 Ο Γιώργος Ξηραδάκης, υποψήφιος Ευρωβουλευτής της ΝΔ και Πρόεδρος του Propeller Club Piraeus, της απονέμει το Βραβείο Γυναικείας Επιχειρηματικότητας και η Αθηνά Τρανούλη χαίρεται σαν μικρό παιδί που βλέπει τους κόπους και τις προσπάθειές του να ανταμείβονται από υψηλούς βαθμούς.
 Ευχαριστεί την οικογένειά της, με λέξεις που στάζουν λατρεία κι ύστερα η σκηνή φωτίζεται από την λάμψη της καθώς μοιράζεται μαζί μας το όραμά της για το κίνημα TAKE ME HOME το οποίο έχει ιδρύσει, ώστε να βάλει το δικό της λιθαράκι για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στη γενέτειρά τους. 

Υ.Γ. Νανά Λάτση, να είσαι γερή και δυνατή για να συνεχίσεις να προσφέρεις τέτοιες εκδηλώσεις στον Πολιτισμό. Τιμή μου η εμπιστοσύνη σου!

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com