20 Μαρ. 2019

Ένας μουσικός αποχαιρετισμός στον Βασίλη Λάσκαρη!

Για τον Βασίλη Λάσκαρη, το "Στην υγειά μας ρε παιδιά" ήταν κάτι σαν δεύτερο παιδί του. Το είδε να γεννιέται, να μεγαλώνει, να θεριεύει και να θριαμβεύει, χάρη στην άοκνη δουλειά της γυναίκας της ζωής του, Βίκυς και αργότερα του γιου τους, Γιάννη, με καπετάνιο, 15 χρόνια τώρα, τον Σπύρο Παπαδόπουλο.

Δευτέρα 18 Μαρτίου. Όσοι βρισκόμαστε στην μαγνητοσκόπηση της πρώτης εκπομπής που γίνεται χωρίς τον Βασίλη, δύο μόλις εβδομάδες μετά από το ξαφνικό φευγιό του, έχουμε στο νου μας το ίδιο περίπου πράγμα. Ότι η επιθυμία του, εκεί όπου βρίσκεται, είναι να συνεχίσει το "παιδί" του να κάνει αυτό που έκανε πάντα: να διαπρέπει!

Το μούδιασμα είναι η πιο επιεικής λέξη για να περιγράψω το συναίσθημα που κυριαρχεί στα παρασκήνια. Αποφεύγουμε συνειδητά να αναφερθούμε στην αναχώρησή του, μα ασυναίσθητα, την στιγμή που μπαίνουμε μέσα στο στούντιο υψώνουμε το βλέμμα μας ψηλά. Εκεί που τοποθετούμε οι άνθρωποι όσους φεύγουν από αυτόν το κόσμο...

Ο Τάκης Μουσαφίρης, ο δημιουργός στον οποίο είναι αφιερωμένη η εκπομπή, επιβλέπει τις πρόβες με τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Του συστήνομαι. Του λέω πως είναι απερίγραπτη τιμή η συμμετοχή μου στο αφιέρωμα του. Με αγκαλιάζει. Δυνατά, όπως κάνουμε με τους φίλους μας. Με ευχαριστεί πολλές φορές για την παρουσία μου (αν είναι δυνατόν!) κι έπειτα χαμηλώνει τον τόνο της φωνής του και μού λέει: "Δεν θέλω να κάνουμε μνημόσυνο σήμερα, αλλά γιορτή για τον Βασίλη. Αυτό θα ήθελε κι εκείνος".

Συμφωνώ μαζί του! Η ώρα να ξεκινήσουμε το γύρισμα φτάνει. Οι καλεσμένοι παίρνουμε τις θέσεις μας. Ο Σπύρος έρχεται και μας χαιρετάει έναν έναν, ζεστά, ευγενικά όπως κάνει πάντα. Είναι ράκος! Δεν το δείχνει, όμως είναι τόσο ορατό που προς στιγμήν αναρωτιέμαι πώς θα τα καταφέρει.

Τα καταφέρνει! Με τον αρτιότερο τρόπο! Όπως όλοι! Οι τραγουδιστές δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Οι μουσικοί και οι συνεργάτες της εκπομπής, επίσης. Όσοι είμαστε παρόντες σε αυτό τον μουσικό αποχαιρετισμό, συμμετέχουμε με όλη μας την ψυχή. Όχι υποκριτικά, "γιατί κάνουμε στην τηλεόραση", αλλά γιατί μόνο αυτό αξίζει στον Βασίλη.

Και για έναν ακόμη λόγο: γιατί απέναντί μας έχουμε την οικογένειά του. Τη Βίκυ του. Που θρηνεί αδιάκοπα. Και τον Γιάννη τους. Που κάνει το ίδιο, αλλά βουβά. Όπως "οφείλουν" οι γιοι όταν φεύγει ο πατέρας και γίνονται αυτοί "οι άντρες του σπιτιού", σε όποια ηλικία κι αν βρίσκονται...

Ένα από ωραιότερα "Στην υγειά μας ρε παιδιά" ολοκληρώνεται μετά από περίπου τέσσερις ώρες. Είναι η στιγμή που ο -συγκλονιστικός!- Τάκης Μουσαφίρης παίρνει τον λόγο και αφιερώνει την εκπομπή στον Βασίλη Λάσκαρη. Η ματιά του Σπύρου σηκώνεται στον ουρανό, όρθιοι όλοι χειροκροτάμε ένα Σπουδαίο Άνθρωπο. "Ένας αετός χωρίς φτερά, απόψε λέει αντίο..." τον αποχαιρετάμε. 

Προσωπικά, δεν καταφέρνω να ολοκληρώσω το τραγούδι. Μάλλον γιατι δεν πιστεύω στα "αντίο". Κάπου, κάποτε, ξαναβρισκόμαστε...

Το εξαιρετικό "Στην υγειά μας ρε παιδιά", με τα τραγούδια του Τάκη Μουσαφίρη, θα μεταδοθεί το Σάββατο 23 Μαρτίου στις 22.00 στον ΣΚΑΪ. Κλικ εδώ για να δείτε το τρέιλερ.

Υ.Γ. Ο καθένας μας τιμά διαφορετικά αυτόν που φεύγει. Εγώ τίμησα τον Βασίλη, φορώντας πράσινα -το χρώμα της κοινής μας ομάδας- και τραγουδώντας δυνατά και παράφωνα -για να τον ακούω στα αυτιά μου να με πειράζει όπως πάντα-. Α ρε Βασίλη...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com