13 Ιουλ. 2021

"Το πράσινο φόρεμα" της Λένας Μαντά

Κάθε φορά που ξεκινώ να διαβάσω το νέο βιβλίο της Λένας Μαντά, κλείνω σε ένα κουτάκι του μυαλού μου όλα τα προηγούμενά της, με τη ρητή εντολή να μείνουν εκεί μέχρι να ολοκληρώσω την ανάγνωση. Θεωρώ άδικο για το "νεογέννητο" παιδί της να το συγκρίνω με τα (πολλά και άκρως επιτυχημένα) αδελφάκια του, γι αυτό και προσπαθώ να το προσεγγίσω σαν να είναι η παρθενική επαφή μου με τη συγγραφέα. Αυτό έκανα και στην περίπτωση του έργου της "Το πράσινο φόρεμα". Και για άλλη μία φορά, το αποτέλεσμα με δικαίωσε απόλυτα!

Αντιγράφω από τη μικρή περιγραφή που υπάρχει στο βιβλίο:

"Η γιαγιά Μάγδα οργανώνει το τέλειο σκηνικό, προκειμένου να αποτρέψει τον γάμο της εγγονής της μ’ έναν άντρα που η ίδια δεν εγκρίνει. Ξεδιπλώνει όλη την ιστορία αγάπης που κρύβεται πίσω από το πράσινο φόρεμα, με μοναδικό σκοπό να διώξει τον Λίνο από τη ζωή της Κοραλίας. Η προσπάθειά της αυτή θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Παλιές ιστορίες, σκοτεινές και απειλητικές, αναδύονται καθώς το χθες σμίγει εκρηκτικά με το σήμερα. Ο μυστηριώδης Άρης Αλαβάνος και ο γοητευτικός πιλότος Κωνσταντίνος Θαλάσσης έρχονται στο προσκήνιο με
δραματικό τρόπο, με μόνο τους κοινό στόχο να σώσουν τη ζωή της Κοραλίας…
Για ποιον από τους τρεις θα φορέσει εκείνη το πράσινο φόρεμα;".

Η ιστορία διαδραματίζεται στο σήμερα (λίγο πριν από την πανδημία βεβαίως!) αλλά και στη δεκαετία του ΄60. Οι συνήθειες, οι νοοτροπίες, η Ελληνική οικογένεια, τα κατάλοιπα του τραυματικού παρελθόντος της χώρας μας, όλα ενσωματώνονται στο βιβλίο με τρόπο φυσικό και ανεπιτήδευτο. Η έρευνα που αναμφισβήτητα έχει πραγματοποιήσει η Μαντά, δεν "κάνει φασαρία", αντίθετα σε παίρνει από το χέρι και σε μεταφέρει γλυκά σε μια Αθήνα ριζικά διαφορετική. 

Αυτό είναι και ένα από τα δυνατά στοιχεία που ξεχώρισα στο μυθιστόρημα: κάθε τι που έχει χρησιμοποιηθεί στις σελίδες του, υπηρετεί έναν συγκεκριμένο σκοπό και δε βρίσκεται εκεί για να εντυπωσιάσει. Στο συγκεκριμένο έργο της η Μαντά καταφέρνει να περάσει πολλά και ενδιαφέροντα μηνύματα, με τρόπο που κάποιες στιγμές δείχνει τυχαίος, αλλά κρύβει πίσω του λεπτοδουλειά που θυμίζει κέντημα.  

Ακόμη και το θέμα της βίας, με το οποίο καταπιάνεται, αναδύεται αβίαστα από την ίδια την ιστορία και παρουσιάζεται με λεπτότητα και ταυτόχρονα με τρόπο απόλυτο ως προς την αποδοκιμασία του. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα κοινωνικά ζητήματα, του χθες ή του σήμερα, όπως για παράδειγμα το πώς αντιμετωπίζουν οι Έλληνες γονείς την είδηση πως το παιδί τους συνδέεται με αλλόθρησκο και δη μουσουλμάνο -αλλά δεν θα επεκταθώ για να μην κάνω spoiler.

Πρωταγωνιστές του βιβλίου, είναι τα συναισθήματα. Οι ρυθμοί με τους οποίους εναλλάσονται είναι τόσο γρήγοροι, που κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται εάν υπάρχει κάποιο που να μην ένιωσα. Τρυφερότητα και συμπάθεια, εκνευρισμός και οργή, αγωνία και ανησυχία, χαρά και στενοχώρια, προβληματισμός και δικαίωση, δεν με άφησαν να αφήσω "Το πράσινο φόρεμα" από τα χέρια μου πριν φτάσω στην τελευταία του σελίδα.

Εξαιρετικά καλοδουλεμένοι οι χαρακτήρες, αν έπρεπε να επιλέξω μόνο δύο αυτοί θα ήταν η γιαγιά Μάγδα (μεγάλη μορφή!) και ο Λίνος (αν αισθανθείτε την επιθυμία να στήσετε ένα ομοίωμα του απέναντί σας και να του πετάτε βελάκια, να ξέρετε πως το ίδιο έπαθα κι εγώ!).

Πλησιάζοντας προς το τέλος, και ενώ περίμενα να δω ποια θα είναι η επιλογή της Κοραλίας, φρόντισα να κάνω τη δική μου, επιλέγοντας εγώ για λογαριασμό της τον άντρα για τον οποίο θα φορούσε το πράσινο φόρεμα. Το εάν η επιλογή μου συνέπεσε ή όχι με εκείνη της συγγραφέα, δεν θα σας το αποκαλύψω. Σας προειδοποιώ όμως πως όταν με το καλό ξεκινήσουν οι παρουσιάσεις (οι κανονικές, αυτές που θα κοιταζόμαστε στα μάτια) σκοπεύω να καθίσω απέναντι στη Λένα Μαντά, να σηκώσω το χέρι μου και να της θέσω ένα ερώτημα που με βασανίζει από την πρώτη σελίδα του βιβλίου της (μέχρι και σήμερα, πολλές μέρες μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσής του):

«Το πράσινο φόρεμα, μικρό μου, είναι το ρούχο της ευτυχισμένης μας ψυχής… είναι η τρέλα που έρχεται μόνο μία φορά στη ζωή μας… είναι το επίσημο ένδυμα του ασυγκράτητου, παθιασμένου, ανείπωτου έρωτα, που ωστόσο εντός σου αφουγκράζεσαι πως σηματοδοτεί κάτι πολύ παραπάνω: το ίδιο το πεπρωμένο!… Και το φοράς μόνο μία φορά!», λέει η γιαγιά Μάγδα στην εγγονή της. 

Και το δικό μου ερώτημα κυρία Μαντά, αγαπημένη Λένα, είναι: αποκλείεται να το φορέσεις  και δεύτερη;

"Το πράσινο φόρεμα" της Λένας Μαντά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com