24 Αυγ. 2020

"Η νύχτα της αλήθειας" του Σπύρου Πετρουλάκη: ένα βιβλίο που το αισθάνεσαι!

Θα ξεκινήσω λίγο ανορθόδοξα την άποψή μου για το έργο "Η νύχτα της Αλήθειας" του Σπύρου Πετρουλάκη. Υπάρχουν δύο κατηγορίες βιβλίων με τα οποία είμαι πολύ επιφυλακτική. Η πρώτη είναι εκείνα που χαρακτηρίζονται από τους αναγνώστες τους ως "γροθιά στο στομάχι". Η δεύτερη εκείνα που σε κάνουν "να σπαράζεις στο κλάμα". Ο λόγος; Ξέρω πολύ καλά πόσο "ευκολάκι" είναι να πετύχεις και τα δυο εάν έχεις απλώς το χάρισμα του λόγου...

Όταν πριν από κάποια χρόνια μια αγαπημένη φίλη μού μίλησε για πρώτη φορά για τον Σπύρο Πετρουλάκη χρησιμοποίησε και τις δύο αυτές φράσεις: "Τα θέματά του είναι γροθιά στο στομάχι και η γραφή του σε κάνει να σπαράζεις στο κλάμα", μου είπε κερδίζοντας το ενδιαφέρον μου. Μια μέρα μετά ξεκίνησα την "Εξομολόγηση" με όλη την αυστηρότητα που μπορεί να έχει ένας αναγνώστης. Σφοδρός ο έρωτας μαζί της, με έκανε να αγαπήσω τον συγγραφέα και να τον ακολουθώ πιστά έκτοτε.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί τα βιβλία του Πετρουλάκη είναι πρωτίστως καλά βιβλία. Δουλεμένα στη λεπτομέρεια, με μια γραφή που αγγίζει τα όρια του αψεγάδιαστου και μια θεματολογία που μόνο ως "ευκολάκι" δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το εάν κάποιοι αναγνώστες κλαίνε σπαρακτικά διαβάζοντάς τα δεν συμβαίνει γιατί ο συγγραφέας καταφεύγει σε μεθόδους-κλισέ για να "εκβιάσει" εκ του ασφαλούς το δάκρυ τους, αλλά γιατί ο Πετρουλάκης είναι μέγας δημιουργός συναισθημάτων.

Αυτό ακριβώς πετυχαίνει και στο τελευταίο του έργο "Η νύχτα της Αλήθειας". Να δημιουργήσει συναισθήματα από την πρώτη κιόλας παράγραφο, συναισθήματα έντονα, ισχυρά, βασανιστικά και λυτρωτικά, που συνοδεύουν την ψυχή σου μέχρι την τελευταία του γραμμή. 

Διαφορετική από ολα τα προηγούμενα βιβλία του "Η νύχτα της Αλήθειας" εξυφαίνει παράλληλες ιστορίες με έναν τρόπο σαγηνευτικό. Το ζητούμενο δεν είναι να καταλάβεις τι θα συμβεί παρακάτω, καθώς ο συγγραφέας ανοίγει όλα του τα χαρτιά ή τουλάχιστον έτσι σε αφήνει να νομίζεις, αλλά να νιώσεις. 

Την αγωνία της Φένιας που η ζωή της ανατρέπεται μέσα σε μια στιγμή. Το καρδιοχτύπι του Διονύση και της γυναίκας του. Το φορτίο ψυχής του Πάτροκλου και της Ναταλίας. Το μαράζι του Στράτου. Τη μεγαλοσύνη της Ελευθερίας...

Η Ελευθερία σε συγκλονίζει με τη δύναμή της, σε κάνει ακόμη και να ντρέπεσαι με το παράδειγμά της, αποδεικνύοντάς σου πως κανένα άλλοθι δεν είναι αρκετό για να δικαιολογήσει αυτά που δεν έκανες. 

Μοναδική η εναλλαγή του χθες με το σήμερα, προσδίδει στο μυθιστόρημα μια ροή που σε παρασύρει να διαβάσεις "λίγο ακόμη" και χρειάζεται να αυτοπεριοριστείς για να πεις "φτάνει, αύριο πάλι".

Το ταλέντο του συγγραφέα να ζωντανεύει εικόνες και τοπία, αναδεικνύεται στον υπερθετικό βαθμό στο "Η νύχτα της αλήθειας", αφού για τον αναγνώστη η Ιθάκη και κυρίως η ορεινή Ευρυτανία δεν είναι απλώς οι τόποι όπου εξελίσονται τα γεγονότα αλλά οι τόποι που νιώθει ότι βρίσκεται καθ΄όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης.

Το απομονωμένο καταφύγιο στο βουνό γίνεται ξαφνικά ο χώρος που σε φιλοξενεί, το κελάρυσμα του νερού χαϊδεύει τα αυτιά σου, η μυρωδιά της ρίγανης γεμίζει τα ρουθούνια σου και η αύρα της φύσης γαληνεύει την ψυχή σου.

Ένα μυθιστόρημα πολυδιάστατο που αγγίζει λεπτές ανθρώπινες χορδές, μια γραφή που ο λυρισμός και η σκληρότητα συνυπάρχουν σε ισορροπία τρόμου, ένα βιβλίο που δεν το διαβάζεις αλλά το αισθάνεσαι!  

Μοναδική παρατήρηση με το θάρρος της φανατικής αναγνώστριας; Εγώ θα το ονόμαζα "Ελευθερία" το βιβλίο. Ίσως γιατί κλείνοντας την τελευταία του σελίδα ένιωσα πως η αγαπημένη Ελευθερία είναι κάτι πολύ παραπάνω από ηρωίδα του. Είναι ιδέα. Πρόταση. Συναίσθημα. Δύναμη. Στάση ζωής.

Διαβάστε το! 

"Η νύχτα της αλήθειας" του Σπύρου Πετρουλάκη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com