29 Μαϊ. 2020

"Οι τρεις άσοι" της Λένας Μαντά κερδίζουν την "παρτίδα"!

Το νέο βιβλίο της Λένας Μαντά "Οι Τρεις Άσοι" (Εκδόσεις Ψυχογιός) ξεκινάει με φόνο. Αλλά δεν είναι αστυνομικό μυθιστόρημα. Έχει θυελλώδη έρωτα. Αλλά δεν είναι ερωτικό μυθιστόρημα. Έχει μυστήριο και αγωνία. Αλλά δεν είναι θρίλερ.

Είναι ένα κλασικό βιβλίο της Λένας Μαντά, της συγγραφέα των 2 εκατομμυρίων αντιτύπων όπως αναφέρεται στο εξώφυλλό του, με τη διαφορά ότι κουβαλάει στις σελίδες του μια συγγραφική ωριμότητα που γίνεται αμέσως αντιληπτή.

Το πιο δυνατό στοιχείο του, είναι αναμφίβολα οι πρωταγωνιστές του!

Από τη μια τρεις ανδρικές προσωπικότητες, "οι Άσοι", πλασμένες με μαεστρία ψυχαναλυτή. Ο Αρσένης, ο Δούκας και ο Μάριος. Ο αστυνόμος, ο νονός της νύχτας και ο ιερέας. Ευφυές το εύρημα των παράλληλων διαδρομών που ακολουθεί ο καθένας τους, το σμίξιμο του νόμου με τον υπόκοσμο και τον Θεό, δίνει στην ιστορία μια πολύ ιδιαίτερη διάσταση. 

Η συγγραφέας ξεκινάει το ψυχογράφημα των "Άσων" από την παιδική τους ηλικία και "χτίζει" παράγραφο την παράγραφο τη σχέση ζωής που τους δένει. Ο αναγνώστης γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της εξέλιξης τους, σύντομα νιώθει σαν να τους γνωρίζει προσωπικά, τους κατανοεί, τους δικαιολογεί, τους συμπονάει. Η δύναμη της βαθιάς, αληθινής φιλίας, δίνεται με τρόπο που συγκινεί, η αγάπη μεταξύ των τριών ανδρών γεφυρώνει τα χάσματα που τους χωρίζουν, μέχρι τη στιγμή που κάνει την εμφάνισή της μια γυναίκα. Η Λυδία.

Ως αναγνώστρια γοητεύομαι από τους "κακούς" πρωταγωνιστές των βιβλίων, τους αφιερώνω χρόνο και σκέψη προσπαθώντας να τους ψυχογραφήσω και συχνά καταλήγω να τους αγαπώ. Με τη Λυδία κάθε απόπειρα προσέγγισης, απέτυχε. Αλλά υποψιάζομαι πως αυτός ακριβώς ήταν ο στόχος της συγγραφέα. 

Ξεχωριστοί και οι δευτερεύοντες ήρωες του βιβλίου που εάν έπαιζαν σε κινηματογραφική ταινία θα διεκδικούσαν επάξια το Όσκαρ Β΄ρόλου. Αδυνατώ να αποφασίσω εάν θα το κέρδιζε η Τασία, η Εριέττα ή η Λιάνα, αλλά σας παροτρύνω να συγκρατήσετε και τα τρία ονόματα. 

Μεγάλης έντασης τα συναισθήματα που βιώνει ο αναγνώστης, η συγκίνηση εναλλάσσεται με την οργή, η αγωνία μπερδεύεται γλυκά με τον προβληματισμό, η μοίρα συμπορεύεται με την ατομική ευθύνη.  

Το νέο βιβλίο της Λένας Μαντά δεν "κραυγάζει", δεν έχει κανέναν λόγο να τραβήξει την προσοχή με "φασαρία". Διαθέτει το καλύτερο "χαρτί" και κερδίζει την "παρτίδα" πριν προλάβουν να ανοίξουν οι υπόλοιποι παίκτες τα φύλλα τους. Αυτός είναι και ο λόγος που επιλέγω να αποφύγω τους κραυγαλέους επιθετικούς προσδιορισμούς και περιορίζομαι σε μια φιλική συμβουλή: διαβάστε το, γιατί το αξίζει!

Καλοτάξιδο από καρδιάς.

Υ.Γ. Και ένα πολύ προσωπικό σχόλιο: ο Θεός να με συγχωρέσει κυρία Μαντά, αλλά εγώ βρήκα πιο ερωτεύσιμο από τους τρεις "Άσους" σας τον παπά!

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com