13 Σεπ. 2019

"Το ταξίδι στη Βενετία": η Λένα Μαντά στα καλύτερά της!

"Το ταξίδι στη Βενετία", είναι η Λένα Μαντά στα καλύτερά της". Αυτή ήταν η συντομότατη και περιεκτικότατη κριτική της μητέρας μου για το νέο μυθιστόρημα της Λένας Μαντά, που αυτομάτως ανέβασε ψηλά τις προσδοκίες μου, πριν ακόμη το πιάσω στα χέρια μου. Ολοκληρώνοντας αργά χθες το βράδυ την ανάγνωσή του, ταυτίστηκα τόσο με τη φράση που αποφάσισα να την κάνω τίτλο του άρθρου μου.

Ναι! "Το ταξίδι στη Βενετία", ΕΙΝΑΙ η Λένα Μαντά στα καλύτερά της! Θα μπορούσα να αναφέρω πολλούς λόγους για να στηρίξω την άποψή μου. Την αμεσότητα της γραφής, την πλοκή, τις ανατροπές, τις συγκινήσεις, τα μηνύματα, το φινάλε... Θέλω όμως να μοιραστώ μαζί σας, τρία λίγο πιο ιδιαίτερα στοιχεία, που καθιστούν το βιβλίο ξεχωριστό.

Στοιχείο πρώτο: το βιβλίο είναι γραμμένο στην ίδια λογική με "Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι", αλλά... "Το ταξίδι στη Βενετία" μεταφέρει στις αποσκευές του, την εμπειρία των 12 χρόνων που μεσολάβησαν από "Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι". Εμπειρία συγγραφική και ζωής, που η δημιουργός καταθέτει στις σελίδες του. Θα σας εξομολογηθώ ότι κάποιες στιγμές ένιωσα ότι πρόκειται για ένα reunion ηρωίδων της Λένας Μαντά. Σαν να διέκρινα στην ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστριών του βιβλίου, μικρά, ανεπαίσθητα χαρακτηριστικά όλων των προηγούμενων γυναικών που κατά καιρούς έχουν "ζωντανέψει" από την πένα της (και, μεταξύ μας, σκέφτηκα ότι θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον ένα τέτοιο έργο. Για φανταστείτε τη Θεανώ να συναντιέται με τη Ντάτα, τη Μυρσίνη με την Κατερίνα...).

Στοιχείο δεύτερο: το "Ταξίδι στη Βενετία" είναι ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα. Η συγγραφέας δεν ακολούθησε την απλοϊκή (και ασφαλέστατη!) συνταγή που λέει "λίγους ήρωες για να τους καταλαβαίνει ο αναγνώστης", αλλά τόλμησε να γράψει ένα έργο σύνθετο, με επίκεντρο τη γυναίκα. Τη γυναίκα μάνα, φίλη, σύζυγο, ερωμένη, τη γυναίκα που διεκδικεί κι εκείνη που υπομένει, τη γυναίκα που κάνει λάθη και πληρώνει το τίμημα... Τρεις κεντρικές ηρωίδες, Πηνελόπη, Ιφιγένεια, Μάνια, ψυχογραφημένες στη λεπτομέρειά τους και μία (κατά την κρίση μου) απόλυτη πρωταγωνίστρια: η Βενετία. Όχι η πόλη των γονδολιέρηδων, αλλά μια γυναίκα φύλακας-άγγελος για τα τρία κορίτσια, μια μάνα-καρδιάς που καθοδηγεί χωρίς να παρεμβαίνει, νουθετεί χωρίς να κατευθύνει. Σε πολλά σημεία του βιβλίου, σκέφτηκα ότι η Βενετία θα μπορούσε να μην είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο, αλλά ένα "αόρατο χέρι", ένα "φως", που χαράζει φωτεινά μονοπάτια στις ζωές των ηρωίδων.

Στοιχείο τρίτο: ο τρόπος που η Λένα Μαντά ενσωματώνει τα κοινωνικά στοιχεία της κάθε εποχής στην ιστορία της. Μού θύμισε αυτές τις "επιμελώς ατημέλητες" εμφανίσεις μεγάλων star του κινηματογράφου, που δημιουργούν την ψευδαίσθηση του "κοριτσιού της διπλανής πόρτας", όμως από πίσω τους κρύβουν ατελείωτες ώρες σκληρής και άκρως επαγγελματικήςπροετοιμασίας. Κάτι ανάλογο πετυχαίνει η συγγραφέας στο "Ταξίδι στη Βενετία". Χωρίς να γίνεται αντιληπτό από τον αναγνώστη, τον μεταφέρει από δεκαετία σε δεκαετία με όχημα μια λέξη, μια χαρακτηριστική ατάκα που σε ανύποπτο χρόνο ανταλλάσουν μεταξύ τους οι ήρωες, κάνοντας το έτσι να φαίνεται εύκολο. Πιστέψτε με, κάθε άλλο παρά αυτό είναι... 

Αν νομίζετε ότι η Λένα Μαντά έγραψε απλώς για ένα... ταξίδι στη Βενετία, γελιέστε! Το "Ταξίδι στη Βενετία" είναι μια περιήγηση σε ένα από τα πλέον πολυδαίδαλα σπήλαια αυτού του κόσμου: τη γυναικεία υπόσταση. Και αυτός, είναι άλλος ένας λόγος που αξίζει να το διαβάσετε!

"Το ταξίδι στη Βενετία" της Λένας Μαντά, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com