18 Δεκ. 2018

"Άλικες Σιωπές": ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος!

 

"Άλικες Σιωπές". Αυτός είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της Κλαίρης Θεοδώρου. Ένα έργο διαφορετικό από τα εξαιρετικά προηγούμενά της, ένα μεγάλο στοίχημα που ως αναγνώστριά της θεωρώ ότι το κέρδισε πανηγυρικά!

Οι "Άλικες Σιωπές" διαδραματίζονται σε μία εποχή για την οποία έχω την τύχη να γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες από ανθρώπους που την έζησαν, κάποιοι πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα, έγραψαν τις δικές τους παραγράφους στην ιστορία. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγω να διαβάζω ιστορικά μυθιστορήματα για την περίοδο του Εμφυλίου, αφού συχνά με απογοητεύει η στείρα, επιφανειακή ή/και μονομερής προσέγγιση εκ μέρους των συγγραφέων. Στην περίπτωση της Κλαίρης Θεοδώρου, όχι μόνο δεν συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα βίωσα μια βαθιά βουτιά σε συναισθήματα καταιγιστικά, που διαρκώς εναλλάσσονταν.

Συνταρακτικά ψυχογραφημένοι οι ήρωές της, με έκαναν να τους αγαπήσω ή να τους αντιπαθήσω, με προκάλεσαν να ανακαλύψω τις βαθύτερες αιτίες των πράξεών τους, με "βούτηξαν" από τα μαλλιά και με παρέσυραν σε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες δεκαετίες για την Ελλάδα, δίνοντας μου το δικαίωμα να πάρω θέση στα γεγονότα.

Ο Δημήτρης. Που κέρδισε τον σεβασμό μου, χάρη στο καταστροφικό πάθος με το οποίο υπερασπίστηκε τις ιδέες του. Και η Ηλέκτρα. Ένα πλάσμα που εάν το είχε γνωρίσει ο Σοφοκλής, θα ένιωθε δικαιωμένος για το "έρως ανίκατε μάχαν" του. Δύο νέοι καταδικασμένοι από την μοίρα να συναντηθούν και να ερωτευτούν δυνατά, κόντρα σε ανθρώπους, Θεούς και δαίμονες. Ο έρωτάς τους δεν είναι παρά το άλλοθι, για να δημιουργήσει η συγγραφέας ένα ιστορικό μυθιστόρημα, τόσο φλογερό όσο ο τίτλος και το εξώφυλλο του: άλικο...

Ένα από τα (πολλά) στοιχεία που με εντυπωσίασαν στις "Άλικες Σιωπές" είναι η απολύτη απουσία του "εύκολου μελό", ακόμη και στα σημεία που ως αναγνώστρια αισθάνθηκα ότι θα ταίριαζε ένας ελαφρύς "εκβιασμός συναισθήματος". Η αποφυγή του γίνεται με τρόπο υποδειγματικό από την Κλαίρη Θεοδώρου, που καταφέρνει να αφήσει τον καθένα να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα:

Ιδέες που προδόθηκαν από τους άλλους ή ιδέες που εξιδανικεύτηκαν από εμάς τους ίδιους και στο τέλος αποδείχτηκαν μικρές;

Θυσίες που άξιζαν όσο υψηλό κι αν ήταν το τίμημα που πληρώθηκε ή θυσίες που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί αφού στην πράξη ήταν μάταιες;

Επιλογές προδιαγεγραμμένες που δεν γίνεται όσο κι αν προσπαθήσουμε να γλιτώσουμε από αυτές ή επιλογές που καθορίζονται από τα "ναι" και τα "όχι" μας;

Δεύτερες ευκαιρίες που εάν έχεις πίστη και υπομονή θα σου δοθούν ή "δεύτερη ζωή δεν έχει";

Ο προσωπικός μου απολογισμός από το έργο είναι "φωτεινός". Διαβάζοντας την τελευταία σελίδα του "είδα" εκείνη την λάμψη που υπάρχει πίσω από κάθε σκοτάδι και περιμένει από εμας να την εντοπίσουμε ή να την προσπεράσουμε για πάντα. Όποιος κι αν είναι ο δικός σας, το βέβαιο είναι πως πρόκειται για ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί! 

Το βιβλίο "Άλικες Σιωπές" της Κλαίρης Θεοδώρου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com