Τα βιβλία μου

30 Απρ. 2021
Μερικές φορές αισθάνομαι κι εγώ κουρασμένη ακούγοντας τον ήχο των δακρύων μου. Άλλες, φοβάμαι πως τα καλύτερά μας χρόνια έχουν ήδη περάσει. Μα δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Βιώνω μια ολική έκλειψη καρδιάς. A total eclipse of the heart.

Ιούλιος 1983. Μια παρέα, φίλοι από τον Πειραιά από την παιδική τους ηλικία, ταξιδεύει για την Τήνο. Ενώ βρίσκονται εν πλω, ο σύντροφος της Αρετής εξαφανίζεται μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη θάλασσα και πνίγηκε.

Ιούλιος 1988. Η Αρετή παντρεύεται αιφνιδιαστικά με έναν συνάδελφό της και προσκαλεί τους φίλους της στο νέο της σπίτι. Το έκτακτο δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης ανατρέπει μέσα σε μια στιγμή τα πάντα! Τα θαμμένα ψέματα βγαίνουν ορμητικά στην επιφάνεια. Οι λανθασμένες επιλογές τού χθες στοιχειώνουν το σήμερα. Η φιλία συγκρούεται μετωπικά με τον έρωτα…

Μια καταιγιστική περιπέτεια με φόντο την αστραφτερή δεκαετία του ’80.
Το θρυλικό πάρτι του Κηλαηδόνη στη Βουλιαγμένη και το λούνα παρκ Ροντέο στο Καλαμάκι.
Οι πούλιες και τα ξεβαμμένα τζιν. Οι περμανάντ, οι φράντζες και οι χαίτες-λασπωτήρες. Οι θρυλικές ατάκες, οι μουσικές και οι ταινίες.
 
Όλα μαζί μάς μεταφέρουν σε μια εποχή χωρίς κινητά τηλέφωνα, διαδίκτυο και σόσιαλ μίντια. Τότε που τα απλά πράγματα ήταν «και πολλή φάση, δικέ μου». Τα φιλαράκια «την έβρισκαν» να τα λένε από κοντά. Οι ερωτευμένοι επικοινωνούσαν με τραγούδια «αφιερωμένα εξαιρετικά». Και οι άνθρωποι, «βασικά», κοιτάζονταν στα μάτια…
Διαθέσιμο σε όλα τα βιβλιοπωλεία και online στο site των εκδόσεων Ψυχογιός 
30 Απρ. 2020
«Τι διαφορά έχει η πενθερά από την πεθερά»;
«Καμία!»
«Τότε προς τι αυτό το παραπανίσιο νι;»
«Δεν ξέρω. Κατά μία εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τη σύνθεση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα».
«Μεγαλειώδες! Πενθερά: ο θάνατος του έρωτα!»

Δύο ηλικιωμένες γυναίκες δέχονται δολοφονική επίθεση την ίδια μέρα και ώρα, σε δύο διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Άγνωστες μεταξύ τους, τις ενώνει ένα αόρατο νήμα: είναι πεθερές που αντιπαθούν τις νύφες τους.
Η Αγορίτσα, μια σκληρή Μανιάτισσα από το Οίτυλο, βλέπει τα όνειρά της να γκρεμίζονται όταν ο γιος της, ο δικηγόρος Σαράντος Πιερόγιαννης, παντρεύεται με μια χειρουργό, αφοσιωμένη στην καριέρα της.
Η Μόσχω, μια καλοκάγαθη Πόντια από την Καλαμαριά, ζει κάτω από την ίδια στέγη με τον μοναχογιό της, τον οδηγό νταλίκας Ηρακλή Τερκενλεκίδη, και την καλλονή σύζυγό του.

Δύο πεθερές, που κάποιοι τις θέλουν νεκρές. Δύο νύφες, που εύχονται να είχαν ορφανούς συζύγους. Δύο γιοι, που συνθλίβονται στις συμπληγάδες της μητρικής αγάπης και του έρωτα. Οικογενειακές συνωμοσίες και μιαρά μυστικά. Άγραφοι νόμοι κι αγδίκιωτα αισθήματα. Κι ένας γρίφος-φωτιά: η πεθερά σκότωσε τον έρωτα ή ο έρωτας την πεθερά;

Ένα κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα που επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα διαχρονικό στερεότυπο της ελληνικής κοινωνίας: υπάρχουν πεθερές-αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»;
Διαθέσιμο σε όλα τα βιβλιοπωλεία και online στο site των εκδόσεων Ψυχογιός
17 Οκτ. 2019

Μια βραδιά με λιακάδα! Έτσι είχα ονειρευτεί την παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου μου "Κλεμμένες Λιακάδες".

Γίνεται;, θα μου πείτε. Έγινε, θα σας πω!

Την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου στο Πασαλιμάνι, στην πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα και αγαπώ, η νύχτα έγινε...ηλιόλουστη χάρη σε όλους εσάς που ήσασταν ΕΚΕΙ!

Η Νανά Λάτση (η πρόεδρος του Ομίλου Γυναικών Εξάλειπτρον, με έναν ρομαντισμό βγαλμένο από άλλες εποχές). 

Ο Αντώνης Ανδρικάκης (ο αδελφός μου "από άλλη μάνα κι από άλλο πατέρα").

Η Ζήνα Κουτσελίνη (ένα πλάσμα που επανεφήυρε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του).

Ο Άκης Δείξιμος (με φωνή-λεπίδα που βρίσκει στόχο στο κέντρο της καρδιάς και ήθος-διαμάντι).

Ο Αντώνης Βαρδής ( ωσεί παρών μέσα από τις μελωδίες του, που έχουν ντύσει τους στίχους του Αντώνη Ανδρικάκη, χαρίζοντας μας ύμνους).

Οι λιακάδες μου (o Κώστας μου και ο Κωνσταντίνος μας).

Οι Παναγοηλιόπουλοι (οι γονείς μου, ο αδελφός μου Νίκος και ο ανιψιός μου Γιώργος).

Οι "ήρωές" μου (οι δικοί μου άνθρωποι που δάνεισαν άλλος το όνομά του, άλλος την ψυχούλα του κι άλλος την ιστορία της ζωής του στους ήρωες του βιβλίου μου: η Μάικα Ανδρικάκη, η Νεκταρία Νταούτη, η Λιάνα Μπίλια, η Μαριάνθη Πατέρα, η Δήμητρα Παβέλη, η Μάρα Χαρμαντά, ο Γιώργος Λοράνδος, η Λίλυ Λοράνδου, η Δέσποινα Μανδελενάκη, η Νινέτα Σκουλούδη, ο Δημήτρης Ραλάκης, η Μαίρη Σφυράκη, η Τζένη Δημητριάδου, η Μαρία Ραγκούση).

Οι συγγραφείς και οι φίλοι που χωρίς να το ξέρουν με "έσπρωξαν" να συνεχίσω να γράφω φέτος το καλοκαίρι που σκέφτηκα να τα παρατήσω  (ο σπουδαίος συγγραφέας Σπύρος Πετρουλάκης και η Μέμη του, η Γιούλη Τσακάλου, οι ξεχωριστές πένες Πηνελόπη Κουρτζή και Δήμητρα Ιωάννου).

Οι συγγραφείς που αγαπώ και μελετώ εδώ και καιρό (ο Μένιος Σακελλαρόπουλος που ήρθε με την Αγγελική του, η Φιλομήλα Λαπατά, η Ελευθερία Μεταξά, η Πένυ Παπαδάκη) κι εκείνοι που ανακάλυψα τα τελευταία χρόνια και αναμένω με αγωνία το επόμενο έργο τους (η Γερακίνα Μπουρίκα, η Κατερίνα Κουτουκάκη, η Μαρία Παπαδάκη, η Βενετία Πιτσιλαδή Σούαρτ, η Δέσποινα Μπλαστροπούλου, η Κατερίνα Γλυνού).

Οι φίλοι των χρόνων της αθωότητας (η Μαρούσα Πατέρα, η Τζένη Μπουτσελάκη, η Αρετή Μπεναρδή, ο Γιάννης Παντελάρας, η Χριστίνα Παγώνη, η Πόπη Κουφουδάκη, η Έφη Κάτσικα, ο Χρήστος Μπακάλογλου, η Φωτεινή Ασβεστά, η "θεία" Λουκία, η Τέτα Σουμελίδου, η Έλενα Παπασταφίδα και τα παιδιά της Μιλένα και Γιώργος Βολίκας).

Οι συγγενείς των φίλων μου, που νιώθω και δικούς μου συγγενείς (η Αφροδίτη Γεωργιάδου, η Παντελία Κωνσταντινίδη, ο Γιώργος Τζαγκαράκης και η Ελένη Όθωνα, ο Μανώλης Όθωνας, η Βικτώρια Δίπλα, η Δήμητρα Διαμαντοπούλου, ο Αλέξανδρος Καλογερόπουλος).

Οι άνθρωποι που γνώρισα στους χώρους της δουλειάς και κέρδισαν ένα κομμάτι της καρδιάς μου (ο βουλευτής Βασίλης Σπανάκης και η σύζυγός του Σμάρω Μαλακατέ, ο σκηνοθέτης μου Βάνιας Βλαχοδημητρόπουλος και η μούσα του ηθοποιός Θεοδώρα Παπαϊωάννου, ο αντιδήμαρχος πολιτισμού Ιλίου Γιώργος Φραγκάκης, ο άνθρωπος-ορχήστρα Χάρης Εργατιδης, η ηρωίδα-μάνα Ειρηνη Κουζινογλου).

Οι ανθρωποι της Ζήνας μου (η Ελισάβετ Νικολαϊδου, ο Σπύρος Σιγούρος, η Γωγώ Κιούση, ο Κωνσταντίνος Δαναός).

Οι άνθρωποι με τις ψυχές-περιβόλι που ήρθαν στη ζωή μου χάρη στη συγγραφή (η ταλαντούχα ζωγράφος Έφη Μουζουράκη, ο καλλιτέχνης-φωτογράφος Μάνος Γαμπιεράκης, η Αναστασία Δημακοπούλου, η Λίτσα Νιαρχάκου και ο Θεολόγος Μυρμιγγίδης, η Λουίζα Φρερη και ο Λουκάς Κουτας, η Χαρούλα Μητσάκου, η Σοφία Ξενίδου, η Ντίνα Αράπογλου, η Όλγα Αρμενάκη, η Ιωάννα Βουρλάκη, η Έφη Χατζημιχαήλ, η Φλώρα Σορώτου, η Ρούλα Χαραλαμπίδου, η Χαρά Παπαδοπούλου, η Ζωή Δημητριάδου).

Οι Πειραιώτες που μας ένωσε ο Πειραιάς, ( οι αντιδήμαρχοι Νανά Γλύκα-Χαρβαλάκου και Ανδριάνα Ζαρακέλη, η Νικόλ Καμβά, η Τζένη Κωστούρου, η Μαίρη Κουρτέση, η Αιμιλία Καπετάνιου, ο Αργύρης Ματιάτος, η Ελένη Κουτσολιάκου, η Παρή Γιακμογλίδου, ο Γιώργος Σπυράτος).

Οι "γειτονες" που μας έφερε κοντά το Φάληρο (ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Νίκος Χρυσοβερίδης, η Μαρία Λαγάνη, η Ελένη Φωτιάδου, η Ornela Bledi -που με χτενισε και με έβαψε-, η Daniella Illy).

Η σπάνια Μαρία Κουκουβίνου και η υπέροχη Μένια Παντολέων από τις Εκδόσεις Ωκεανός.

Η ακούραστη Πόπη Ξοφάκη και ο γιος της Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος του Bookia.gr.

Σας ευχαριστώ! Από τα μεγαλύτερα βάθη της ψυχής μου!

Αποχαιρετώντας τους ήρωες του "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου" και του "Κλεμμένες λιακάδες", νιώθω ευλογημένη που τους "γνώρισα". Ο κύκλος της ιστορίας τους, συγγραφικά κλείνει εδώ για εμένα. Στην καρδιά μου όμως, θα μείνει για πάντα ορθάνοιχτος. Μέχρι κάποτε να τους συναντήσω. "Σε ζωές αλαργινές...".

Μπορείτε να δείτε όλες τις φωτογραφίες από την παρουσίαση εδώ

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο από την παρουσίαση εδώ.

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

 

13 Σεπ. 2019

Αέλια. Γνώρισε για πρώτη φορά τον πατέρα της στην ηλικία των έξι ετών κι εκείνος την πήρε μακριά, στο Γουίνιπεγκ του Καναδά, ξεριζώνοντάς την από την Ελλάδα, από τις παιδικές μνήμες της και από την αγκαλιά της μανούλας της, της Μάικας.

Νεκταρία. Στα επτά της χρόνια βίωσε το οδυνηρό διαζύγιο των γονιών της. Δεν έμαθε τους λόγους που τους μεταμόρφωσαν από παράφορα ερωτευμένους σε θανάσιμους εχθρούς, μα η ψυχή της ξέρει πως ο ζυγός της ευθύνης γέρνει αμείλικτα προς την πλευρά της μάνας της, της Λιάνας.

Δεκαέξι χρόνια μετά, μια ανώνυμη επιστολή παγιδεύει τα δύο ενήλικα πια κορίτσια στο ναρκοπέδιο του χθες και τα παρασύρει στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς. Εκεί, τις περιμένει ο ένοχος για τις κλεμμένες λιακάδες της ζωής τους. Μα δεν είναι μόνος...


Ένας ανίερος έρωτας. Μια ιερή φιλία. Και η αέναη μάχη ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι. Ποιός θα νικήσει; Και με ποιό τίμημα;
 

Από την συγγραφέα του «Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου» Υποψήφιο για Βραβείο Βιβλίου Public 2018

30 Απρ. 2018

Άποψη από τους "Bιβλίων Oρίζοντες" (www.vivlionorizontes.gr ), για το βιβλίο "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου", συγραφέας Μαρία Παναγοπούλου, Εκδόσεις Ωκεανός

Γράφει η Καλλιόπη Γιακουμή 

"Το "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου", είναι ένα βιβλίο που σε κερδίζει εύκολα από τις πρώτες του σελίδες. Οι ήρωες του, ολοκληρωμένοι χαρακτήρες, πρωτότυποι και αυθεντικοί, ζητούν την κατανόηση μας και οδηγούν την πένα της Μαρίας Παναγοπούλου, καθώς εκείνη ξεδιπλώνει την πλοκή της ιστορίας, αρμονικά και περίτεχνα.  
 
Το "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου", είναι ένα εξαιρετικό πάντρεμα μυθοπλασίας και πραγματικότητας. Με μια γραφή απλή και γλαφυρή, ανάλαφρη μα και δυνατή, η Μαρία Παναγοπούλου επιβεβαιώνει, πως η συγγραφή, δεν είναι τοποθέτηση λέξεων για δημιουργία εντυπώσεων. Η συγγραφή είναι εικόνα, είναι πράξη, είναι συναίσθημα. Ο "σωστός" συγγραφέας, δεν λέει απλά μια ιστορία, αλλά τη "δείχνει" στον αναγνώστη του και η Μαρία Παναγοπούλου, κερδίζει τον θαυμασμό μας, γι’ αυτήν την πρώτη συγγραφική της απόπειρα.

Με το ταλέντο της, μας παρασύρει καθηλώνοντας μας, σε μια νοητή κινηματογραφική αίθουσα,
σ’ ένα έργο διαδραστικό, όπου ως θεατές πια, συμπληρώνουμε την εικόνα, γεμίζουμε τα κενά, μπορούμε να φανταζόμαστε και συνάμα προσπαθούμε να μαντέψουμε. Σ’ ένα έργο ερωτικό, μυστηριώδες, ανατρεπτικό.  Σ’ ένα έργο, που μας προκαλεί ν’ ανακαλύψουμε ένοχα μυστικά και να ταράξουμε ισορροπίες. Σ’ ένα έργο, που το δικαίωμα συμμετοχής, σου δίνει ισχύ κι έτσι κρατά το ενδιαφέρον σου αμείωτο μέχρι το τέλος.

Το "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου", είναι ένα έργο "οδηγός", για τον θεατή που αναζητά τη λύτρωση μέσα από την προσωπική του κάθαρση. Ένα βιβλίο "καθρέφτης", για τον αναγνώστη που είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει επιτέλους τις αλήθειες του και να κοιταχτεί στα μάτια με τον πραγματικό του εαυτό."
 
Σημείωση thisismarias.com: Το "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου" πέρασε στην τελική φάση των Βραβείων Βιβλίου Public, ως ένα από τα 10 καλύτερα βιβλία Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα. Κάντε κλικ εδώ και ψηφίστε το στον μεγάλο τελικό!