6 Νοε. 2018

Πώς να γίνεις κι εσύ ένας από "εμάς τους επιτυχημένους"!

Man Wearing Sunglasses and Suit Jacket

Βρίσκονται παντού! Σαν τη σκόνη... Εισβάλλουν σε επαγγελματικούς χώρους, κοινωνικές ομάδες, παρέες, χωρίς να τους αντιληφθεί κανείς. Η ταμπέλα του "επιτυχημένου" που έχουν κρεμάσει στον λαιμό τους, είναι το πασπαρτού που τους ανοίγει δρόμους, πόρτες και παράθυρα. Από το σημείο αυτό κι έπειτα, όλα είναι στο χέρι τους! Με κινήσεις χειρουργικής ακρίβειας, εφαρμόζουν την αλάνθαστη μέθοδο που τους οδηγεί στην κορυφή!

Βήμα πρώτo: η στάση του σώματος

Κεφάλι ελαφρώς υψωμένο, σαν την κότα που ετοιμάζεται να να πιει νερό, στήθος προτεταμένο, της παρέλασης και ύφος, αχ αυτό το ύφος! "Έμείς οι επιτυχημένοι..." φωνασκεί και όσο μικρότερη είναι η όποια επιτυχία τους, τόσο πιο δυνατή είναι η φασαρία που εκπέμπει το μάτι τους. Για να πείσει τους πάντες, έχοντας προηγουμένως πείσει τον ίδιο τον κάτοχό του. 

Βήμα δεύτερο: η στρατολόγηση

Κάθε "επιτυχημένος" που σέβεται τον γλοιώδη εαυτό του, οφείλει να διαθέτει τους υπηκόους του. Αυτούς που θα τον θαυμάζουν, θα τον χειροκροτούν, θα διαδίδουν τα "επιτεύγματά" του, θα τον ραίνουν με ροδοπέταλα. Στα χρόνια των social media, οι χειροκροτητές έχουν επιφορτιστεί με άλλον έναν, όχι και τόσο βαρύ, ρόλο. Στα καθήκοντά τους έχει ενταχθεί και ο καθημερινός αποθεωτικός σχολιασμός του "επιτυχημένου". Με απώτερο σκοπό τον προσυλητισμό νέων "πιστών". Ευκολάκι...  

Βήμα τρίτο: η τακτική της προσκολήσεως

Διότι ο "επιτυχημένος" ξέρει καλά ότι τίποτε δεν μπορεί να του χαρίσει μεγαλύτερη αναγνώριση από την λάμψη ενός αληθινά επιτυχημένου! Εξ΄ου και κολλάει δίπλα του σαν τσιμπούρι! Τον γλύφει μέχρι εξαντλήσεως του σάλιου, τον προσκυνάει σαν Ολύμπιο θεό, στρώνει στα πόδια του κόκκινα χαλιά, προσφέρει δώρα και "εξυπηρετήσεις", δίνει μάχη μέχρις εσχάτων για μια θέση στον περίγυρό του. Και -δυστυχώς- ενίοτε την κερδίζει. Οι φωτογραφίες "ημών των επιτυχημένων" αγκαλιά, γίνονται εισιτήριο, διαβατήριο και αποσκευή προς την "επιτυχία".

Βήμα τέταρτο: η εξόντωση των ικανών

Έχοντας τρουπώσει στο κλαμπ των επιτυχημένων, ο "επιτυχημένος", αρχίζει να ζει με την ανασφάλεια. "Αν με πάρουν χαμπάρι;" σου λέει. "Αν με εκπαραθυρώσουν; Αν τους έρθει καμιά φαεινή έμπνευση να τσεκάρουν με αντικειμενικά κριτήρια, τις ικανότητές μου; Ωιμέ!". Και κάπου εκεί ξεκινάει η επιχείρηση εξόντωσης των ικανών. Όχι των ομοίων του. Αυτούς δεν τους φοβάται. Όλοι οι ντεμέκ ικανοί, χωράνε. Με τους άλλους έχει πρόβλημα. Τους ταλαντούχους. Τους άξιους. Τους αληθινούς. Γι αυτό και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να τους ξεφορτωθεί. Υπογείως πάντα. "Να τον προσέχεις αυτόν, δεν έχω ακούσει καλά πράγματα". Ύπουλα. "Μακριά από αυτήν, δεν αρμόζει στο επίπεδό σου". Μπαμπέσικα. "Βρε παιδί μου, εγώ επειδή σε εκτιμώ στο λέω, αυτός έχει κακό όνομα". Στα σκοτάδια. "Α, πα,πα, έχω μάθει ότι όπου πάει ανακατεύεται με όλους και με όλα". 

Θα  μπορούσα να συνοδεύσω το άρθρο μου με φωτογραφίες. Διάσημων "επιτυχημένων", άσημων "επιτυχημένων", ανθρώπων της τηλεόρασης, του θεάτρου, της συγγραφής, της πολιτικής αλλά και άλλων, της γειτονιάς μου, της διπλανής πόρτας, του γωνιακού καταστήματος, του ευρύτερου περίγυρου. Δεν το κάνω για έναν κυρίως λόγο: αυτό ακριβώς περιμένουν. Να τους διαφημίσεις. Όχι εγώ!

Εξάλλου, πείτε αλήθεια: διαβάζοντας τις παραπάνω γραμμές, δεν αναγνωρίσατε πίσω από τις λέξεις κάποιον γνωστό σας, κάποιον γνωστό γενικότερα, ένα, δύο ή δέκα συγκεκριμένα πρόσωπα; Είμαι σίγουρη πως ναι...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com