27 Φεβ. 2018

Νόμιμες πράξεις που ΔΕΝ τις κάνεις, από επιλογή...

activity, board game, connection

Η κουβέντα περί νόμιμου και ηθικού στην Ελλάδα, θυμίζει την ταινία "Η μέρα της μαρμότας" όπου ο πρωταγωνιστής παγιδεύεται στον χρόνο και ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά. Όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, έχουν στις "ντουλάπες" τους "σκελετούς" που μπορεί να είναι απολύτως νόμιμοι, αλλά δεν είναι πάντα ηθικοί. 

Το ίδιο ισχύει και για τους πολιτες. Στην προσωπική αλλά και στην επαγγελματική μας ζωή, υπάρχουν εκατοντάδες πράξεις που δεν παραβιάζουν κανέναν νόμο, ωστόσο εναπόκειται στο σύστημα αξιών του καθενός το εάν θα τις υιοθετήσει ή όχι. Είναι τελικά αυτή η επιλογή, που ξεχωρίζει "εσένα" από τους "άλλους". Πράξεις όπως...

Να ξεκαρδίζεσαι στα γέλια με τον συμμαθητή σου την ώρα της γυμναστικής- γιατί έχει παραπάνω κιλά και δυσκολεύεται να εκτελέσει σωστά τις ασκήσεις

Να πείθεις την αφελή συμμαθήτρια ότι το σάντουιτς της είναι ληγμένο-για να της το αρπάξεις και να της το φας κρυφά

Να διαβάλλεις στην κολλητή σου τον σύντροφό της-γιατί δεν αντέχεις στην ιδέα ότι τον έχει αυτή και όχι εσύ

Να τρως στα συσσίτια που οργανώνει η Εκκλησία για τους άπορους- δεν είσαι άπορος αλλά γιατί να ξοδεύεσαι να μαγειρέψεις μωρέ;

Να λαμβάνεις Χριστούγεννα και Πάσχα τα είδη που προσφέρουν διάφορες εταιρίες σε πολύτεκνες οικογένειες- τι σημασία έχει που ζεις στην Εκάλη, αφού είσαι πολύτεκνος γιατί να μην πάρεις τζάμπα γάλατα;

Να "καρφώνεις" στο αφεντικό τον συνάδελφό σου που καθυστέρησε να έρθει στη δουλειά- κι ας ξέρεις ότι ο λόγος είναι πως αλλάζει τρεις συγκοινωνίες για να φτάσει, σημασία έχει να είσαι εσύ ο αγαπημένος του αφεντικού

Να διοργανώνεις πικ νικ στην παραλία- και φεύγοντας να παρατάς τα σκουπίδια

Να γράφεις μία αποθεωτική κριτική για ένα βιβλίο/μία ταινία/μία εκπομπή, γιατί σου κάνει "δωράκια" ο δημιουργός τους

Να χωρίζεις τον σύντροφό σου λέγοντάς του ότι θέλεις να μείνεις μόνη- ενώ στην πραγματικότητα έμαθες ότι διαγνώστηκε με καρκίνο και ποιός έχει όρεξη να έχει σχέση με αρρώστους;

Να απολύεις μια υπάλληλο επικαλούμενος περικοπές- γιατί έμαθες ότι είναι έγκυος κι είναι μπελάς οι εργαζόμενες γυναίκες με παιδιά

Να χρωστάς πολλά εκατομμύρια στο Δημόσιο- αλλά η σύζυγος σου να ψωνίζει όλη την ανοιξιάτικη συλλογή της Chanel γιατί δεν φοράει τίποτα λιγότερο πάνω της

Να έχεις αφήσει απλήρωτους και χωρίς δουλειά εκατοντάδες εργαζόμενους- αλλά να ετοιμάζεσαι να εκδράμεις σε εξωτικό νησί για το Πάσχα

Να αγοράζεις σπίτια σε πλειστηριασμούς- αφού είναι πάμθηνα τι πειράζει που θα ζεις στα συντρίμια των ονείρων κάποιων άλλων ανθρώπων;

Να απαιτείς πίσω τα δανεικά που έδωσες με τόκο- ενώ ξέρεις ότι αυτός που δανείστηκε έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων του

Να εργάζεσαι σε εισπρακτική εταιρία και να απειλείς τους οφειλέτες ασκώντας τους ψυχολογική και λεκτική βία- αφού δεν ντρέπονται αυτοί που χρωστάνε γιατί να ντραπείς εσύ που κάνεις απλώς την δουλειά σου;

Είναι ατέλειωτη η λίστα των νόμιμων αλλά ηθικών/μη ηθικών πράξεων και εντελώς υποκειμενική η στάση του καθενός, στην ιδιωτική του ζωή. Στην ιδιωτική του ζωή, επαναλαμβάνω. Γιατί στην δημόσια, τα πράγματα αλλάζουν. Ο πολίτης και ο πολιτικός, δεν είναι και δεν πρέπει να είναι το ίδιο. Και αυτός είναι ο λόγος που ποτέ μου δεν καταλαβα την κουβέντα που γίνεται κατά καιρούς περί "νόμιμου και ηθικού" στην πολιτική. Για εμένα τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: ο πολιτικός ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να συνδιάζει το νόμιμο με το ηθικό, αλλιώς ας πάει σπίτι του. Δεν τον υποχρεώσαμε κιόλας να μας εκπροσωπήσει...

Κάποια στιγμή θα γράψω και για όλα αυτά τα ΜΗ ΝΟΜΙΜΑ, που τείνουν να γίνουν τα μόνα ΗΘΙΚΑ, στην εποχή της ανηθικότητας.

Όπως το να μην παίρνεις απόδειξη με κάθε ευκαιρία, γιατί κουράστηκες με το παραμύθι της καταστροφής της χώρας επειδή δεν σου έκοψε απόδειξη ο καστανάς...

Το να προτιμάς να πληρώσεις το φαγητό και το φροντιστήριο του παιδιού σου, από την δόση του δανείου σου... 

Το να κάνεις στάση πληρωμών στο Δημόσιο, γιατί νιώθεις μεγάλο κορόιδο που τόσα χρόνια πλήρωνες πρώτος τις υποχρεώσεις σου αλλά στις 120 δόσεις θα μπει μόνο ο μεγαλοεπιχειρηματίας που χρωστάει πολλά εκατομμύρια...

Μαρία Παναγοπούλου

thisismarias.com

follow me on facebook