13 Δεκ. 2017

Πρέπει να μας αφορά ο χαρακτήρας των διάσημων ανθρώπων;

Την Τρίτη το απόγευμα είχα την χαρά να βρεθώ στο κατάμεστο θέατρο “ΠΑΛΛΑΣ”, σε μία υπέροχη μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη, με αφορμή το νέο βίβλιο του Γιώργου Λιάνη Στέλιος Καζαντζίδης η φωνή, η ψυχή, η ζωή του”.

Ανάμεσα στους εξαιρετικούς ομιλητές ήταν και ο ποιητής κ. Γιώργος Κακουλίδης. Μετρημένα τα λόγια του, σύντομη αλλά συγκινητικά περιεκτική η ομιλία του, ολοκληρώθηκε με τις φράσεις που σας μεταφέρω αυτολεξεί:

"Ο Στέλιος Καζαντζίδης σαν πρόσωπο πρέπει να μας είναι τρυφερά αδιάφορο. Εμείς παρακολουθούμε μία φωνή. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο...Έναν καλλιτέχνη που ακολουθώντας τα χνάρια των παλαιότερων, πρόσθεσε στην κοσμηματοθήκη των φωνών ακόμη μία που δεν θα πεθάνει ποτέ. Τι άνθρωπος ήταν; Δεν πρέπει να μας αφορά. Εμείς, όσοι κατοικούμε εδώ αυτήν την έρημη γη, πρέπει να κατανοήσουμε ότι είμαστε προς ώρας χρεωμένοι και στον Θεό και στον διάβολο".

Φεύγοντας από το θέατρο Παλλάς, τα λόγια του κ. Κακουλίδη με προβλημάτισαν πολύ. Κι αυτό γιατί, δυστυχώς ή ευτυχώς, ανήκω σε εκείνους που επηρεάζονται από την προσωπικότητα ενός δημόσιου προσώπου.

Υπάρχουν ηθοποιοί που αρνούμαι να τους δω στο θέατρο και αλλάζω κανάλι όταν τους βλέπω στην τηλεόραση, γιατί γνωρίζω ότι είναι αγενείς, υπερόπτες, αλαζόνες.

Υπάρχουν τραγουδιστές που δεν αντέχω ούτε να ακούσω την φωνή τους, γιατί ξέρω πως πίσω από τα λαμπερά φώτα κρύβουν μια ψυχή βρώμικη, γεμάτη κακία και χολή.

Υπάρχουν δημοσιογράφοι (πολλοί!) που γκρεμοτσακίστηκαν από το βάθρο τους όταν τους συνάντησα ή έμαθα τον βίο και την πολιτεία τους.

Μόλις πρόσφατα, διεγραψα εντελώς από μέσα μου μια συγγραφέα που γνωρίζοντάς την από κοντά διαπίστωσα ότι απέχει πολύ από την γλυκιά, ευγενική, καταδεχτική εικόνα που με τόση μαεστρία πλασσάρει στο αναγνωστικό κοινό.

Κι όμως... Ακούγοντας τον κ. Κακουλίδη να λέει "ο Στέλιος Καζαντζίδης σαν πρόσωπο πρέπει να μας είναι τρυφερά αδιάφορο, εμείς παρακολουθούμε μία φωνή" συμφώνησα απολύτως μαζί του. Βασανίστηκα αρκετά, αλλά νομίζω πως κατάλαβα το γιατί...

Ναι! Δεν με νοιάζει τι άνθρωπος ήταν ο Καζαντζίδης. Ούτε ο Χατζιδάκης, ο Τσιτσάνης, ο Χορν, ο Ελύτης, ο Καζαντάκης... Γιατί το έργο τους και το ταλέντο τους, ορθώθηκαν πάνω από τις όποιες ανθρώπινες αδυναμίες, έκαναν τα όποια ανθρώπινα ελαττώματα να μοιάζουν άνευ σημασίας στα μάτια μου... 

Με αφορά όμως και με επηρεάζει η προσωπικότητα ενός δημόσιου προσώπου που δεν είναι, ούτε θα γίνει ποτέ του Κωστής Παλαμάς. Γιατί τον κρίνω με κριτήρια ανθρώπινα... Μπορεί να κάνω και λάθος. Ανθρώπινα είναι και τα λάθη...

Μαρία Παναγοπούλου

thisismarias.com

follow me on facebook