30 Απρ. 2017

Ο γοητευτικός άντρας της φωτογραφίας και "η κατάρα" της ομορφιάς!

Οι φίλοι μου ξέρουν πως όταν διαβάζω ένα βιβλίο, χρησιμοποιώ το εσωτερικό "αυτάκι" του εξωφύλλου σαν σελιδοδείκτη, βάζοντας μέσα σε αυτό τις σελίδες που έχω διαβάσει (δεν μπορώ να σημαδεύω τα βιβλία, τσακίζοντας τις γωνίες τους- πείτε το παραξενιά!). Αυτό, έχει σαν συνέπεια, η φωτογραφία του συγγραφέα που είθισται να μπαίνει στο συγκεκριμένο σημείο, να με συνοδεύει καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης.

Το κακό ξεκινάει όταν η φάτσα που βλέπω με ενοχλεί. Δεν μου "κολλάει" με όσα διαβάζω, μου αποσπά ενοχλητικά την προσοχή. Όχι γιατί δεν είναι ωραίος ή ωραία (αυτό είναι το τελευταίο που με νοιάζει!) αλλά γιατί κάτι μου χαλάει την εικόνα που σχηματίζω για αυτόν/ή μέσα από το γράψιμο του/της. Και τότε, καταφεύγω στην δοκιμασμένη λύση του post-it. Καλύπτω τα μούτρα του συγγραφέα με ένα κίτρινο χαρτάκι και συνεχίζω την ανάγνωση!!

Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί με τον γοητευτικό κύριο της φωτογραφίας, δεν χρειάστηκε ποτέ να χρησιμοποιήσω post-it. Κάθε άλλο! Η εικόνα του συνόδευσε με τον καλύτερο τρόπο και τα τρία δικά του βιβλία που διάβασα, καθώς ο τρόπος γραφής του είναι ακόμη πιο γοητευτικός από τον ίδιο!

Ο 43χρονος Jens Lapidus, είναι ένας από τους σημαντικότερους Σουηδούς ποινικολόγους και ένας επιτυχημένος συγγραφέας συγκλονιστικών αστυνομικών θρίλερ. Η πρώτη τρολογία του με τίτλο "Στοκχόλμη νουάρ" με είχε συνεπάρει και διαβάζοντας ότι την άλλη Δευτέρα 8 Μαϊου θα είναι στην Ελλάδα, καλεσμένος του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών και των εκδόσεων Μεταίχμιο, για μια βραδιά γνωριμίας με το ελληνικό κοινό στο βιβλιοπωλείο IANOS, σκέφτηκα ότι αν ήταν Έλληνας, τα πράγματα ίσως και να μην ήταν τόσο εύκολα γι αυτόν.

Δεν συγχωρείται η ομορφιά στην Ελλάδα, σε γυναίκες και άνδρες, παρά μόνο αν προσπαθήσουν σκληρά. Και ειδικά στις περιπτώσεις που η επιλογή τους είναι να μην την αξιοποιήσουν επαγγελματικά αλλά να στηριχθούν σε άλλα χαρίσματα, όπως εν προκειμένω στο μυαλό, τις σπουδές και το συγγραφικό ταλέντο, τότε η προσπάθεια θα πρέπει να είναι ακόμη μεγαλύτερη για να αποδείξουν το αυτονόητο: "επειδή γεννήθηκα ωραίος, δεν σημαίνει πως είμαι μόνο αυτό".

Αντιλαμβάνομαι πως είναι ανθρώπινη ανάγκη να υποβιβάζουμε οτιδήποτε είναι πολύ ανώτερο από εμάς. Αντιλαμβάνομαι πως είναι δύσκολο να αποδεχτεί ο μέσος άντρας ότι ο τύπος αυτός είναι και κούκλος, και επιτυχημένος δικηγόρος και ευτυχισμένος οικογενειάρχης με τρία παιδιά και ένας εξαιρετικός συγγραφέας. Όπως είναι δύσκολο να αποδεχτεί η μέση γυναίκα ότι η Ζιζέλ εκτός από θεά, είναι πανέξυπνη, πάμπλουτη και τρισευτυχισμένη.

Η ζωή είναι άδικη. Δεν είναι είδηση αυτό...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com