8 Απρ. 2018

Μία χορτοφάγος κάνει Πάσχα στο χωριό με την μέλλουσα πεθερά της!

agriculture, basket, beets

Με την (ας την πούμε) Καιτούλα, δεν έχουμε συναντηθει ποτέ. Διάβασε το βιβλίο μου, μού έστειλε ένα υπέροχο email με την παράκληση να μην το δημοσιοποιήσω ποτέ για λόγους που σέβομαι απολύτως και έκτοτε επικοινωνούμε συχνά μέσω facebook.

Ετών 30 η Καιτούλα, μοναχοπαίδι, είναι αρραβωνιασμένη εδώ και δύο μήνες με τον 35χρονο (ας τον πούμε) Παντελή. "Ξεκαρδίστηκα στα γέλια όταν μου είπε να αρραβωνιαστούμε μεγάλοι άνθρωποι, το βρήκα τόσο αναχρονιστικό έθιμο, κατάλοιπο μιας εποχής όπου τα ζευγάρια παρίσταναν ότι δεν έχουν προγαμιαίες σχέσεις και η συγκατοίκηση άνευ γάμου ισοδυναμούσε με πορνεία για μια κοπέλα", μου είχε εξηγήσει η Καιτούλα μιλώντας μου για τον αρραβώνα της. "Τέλος πάντων, δέχτηκα γιατί κατάλαβα ότι για εκείνον είχε ιδιαίτερη σημασία και απέφυγα να ζητησω περισσότερες διευκρινήσεις γιατί το ένστικτό μου φώναζε ότι πίσω από αυτόν το ψευτοκαθωσπρεπισμό κρυβόταν η μανούλα του", είχε καταλήξει.

Την Μεγάλη Τετάρτη, η Καιτούλα μού ευχήθηκε καλή Ανάσταση, ενημερώνοντάς με ότι θα περνούσε τις άγιες ημέρες του Πάσχα στο χωριό του Παντελή, με σύσσωμη την οικογένειά του, που αποτελείται από την μέλλουσα πεθερά της, τις δύο αδελφές του μετά των συζύγων τους και τα έξι (!) ανίψια του. "Κάτι μου λέει, ότι η εμπειρία που θα ζήσω θα σου δώσει τροφή για κάποιο επόμενο βιβλίο σου" έγραφε κατά λέξη το μήνυμά της. Κυριακή του Πάσχα, σήμερα, γύρω στις 17.00 το απόγευμα ξεκίνησε η... ανταπόκριση της Καιτούλας η οποία ολοκληρώθηκε μία ώρα αργότερα. Με την άδειά της, δημοσιεύω ένα μέρος των όσων μου είπε, αποκρύπτοντας τα σημεία που η ίδια μου υπέδειξε.

"Μαρία μου αγαπημένη, έκανα λάθος.Το πρώτο μου Πάσχα στο χωριό με το σόι του καλού μου δεν προσφέρεται για μυθιστόρημα. Είναι ιδανικό για κινηματογραφική ταινία. Της κατηγορίας θρίλερ. Δεκατρείς άνθρωποι (μπρρρρρ!) κλεισμένοι για τρεις μέρες σε ένα (υπέροχο ομολογώ) σπίτι. Να κατουράω ενοχικά, με την επίγνωση πως όλοι ξέρουν τι κάνω. Να ανοίγω το ψυγείο και να πετάγεται από το πουθενά η μητέρα του και να με ρωτάει "θέλεις κάτι Καιτούλα;", με ύφος "πάλι θα φας μωρή μουλάρα;". Να θέλω να κλείσω για λίγο τα μάτια μου να ξεκουραστώ το απομεσήμερο της Μεγάλης Παρασκευής και να μην μπορώ γιατί οι τέσσερεις ανιψιές του Παντελή (ζωή να έχουν τα παιδάκια!) αποφασίζουν να τραγουδήσουν το "ξημερώματα δίνεις δικαιώματα". Συγγνώμη, αυτά ακούνε σήμερα τα τετράχρονα και τα εξάχρονα;

"Το μεγάλο δράμα ωστόσο ξημέρωσε μαζί με το Μεγάλο Σάββατο. "Οι άντρες θα πάνε βόλτα με τα παιδιά κι εμείς θα καθαρίσουμε τα αντεράκια για την μαγειρίτσα" έβγαλε το ανακοινωθέν η πεθερά μου. Μάρτυς μου ο Θεός, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να βοηθήσω στην διαδικασία και να πλύνω και όλα τα σκεύη με τα χεράκια μου, αν δεν υπήρχε ένα αξεπέραστο συνειδησιακό εμπόδιο: όπως ίσως σου έχω πει, απέχω από την κατανάλωση κρέατος από τα 16 μου χρόνια! Όχι ακραία πράγματα, μόνο κρέας δεν τρώω, αλλά καταλώνω κανονικά γαλακτοκομικά και αυγά. Ε, λοιπόν, εξωγήινος να έμπαινε στο σαλόνι του σπιτιού και μάλιστα από εκείνους τους κακάσχημους με τα τεράστια πράσινα κεφάλια, δεν θα τον κοιτούσε σύσσωμη η οικογένεια έτσι όπως κοίταξε εμένα την στιγμή που είπα τη φράση "αν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη δουλειά να σας βοηθήσω με ευχαρίστηση αλλά αντεράκια να καθαρίσω δεν μπορώ γιατί δεν τρώω κρέας και δεν συμμετέχω στα σχετικά  έθιμα". Άσπρισε ο έρημος ο Παντελής, μα ήθελα να ήξερα κι αυτός πότε περίμενε να τους πει αυτην την σημαντική λεπτομέρεια Πασχαλιάτικα;
"Τι εννοείς δεν τρως κρέας;" με ρώτησε ξινισμένα η μεγάλη του αδελφή.
"Και τι θα φας μετά την Ανάσταση και αύριο το μεσημέρι;" συμπλήρωσε η μικρή.
"Α, μην σας απασχολεί καθόλου. Δεν είμαι αυστηρή χορτοφάγος, θα φάω αυγά και πατάτες φούρνου και σαλάτες. Μια χαρά θα είμαι" προσπάθησα να τους καθησυχάσω.
"Και όταν ανοίξετε σπιτικό τι θα τρώει ο γιος μου; Σαλάτες; Σαλάτες τρώνε τα αρνιά! Ο Παντελής είναι δυο μέτρα άντρας. Αν δεν φάει κρέας θα του πέσει ο σίδηρος. Εσύ τι λες για όλα αυτά;" άρχισε να ωρύεται η μητέρα, απευθυνόμενη στον καλό μου.
"Αυτό αφορά εμένα και την Καιτούλα" πήγε να το παίξει αυστηρός αυτός αλλά η ματιά που του έριξαν μάνα, αδελφές και γαμπροί τον έκανε να το βουλώσει.

"Βγήκε βεβαια και κάτι θετικό από όλη αυτήν την ιστορία. Το ότι από εκείνη την ώρα, κανείς δεν ασχολήθηκε ξανά μαζί μου. Σαν να έγινα ξαφνικά αόρατη αφού δεν τρώω κρέας, ένιωσα. Τυπικές κουβέντες, ψυχρές ευχές, περίεργες ματιές, μουρμουρητά πίσω από την πλάτη μου και μια ατάκα από την εξάχρονη ανιψιά που σίγουρα δεν την σκέφτηκε από μόνη της: "Εσύ θεία Καίτη, πώς θα κάνεις γερά παιδάκια αφού δεν τρως κρεατάκι;".

Χριστός Ανέστη Μαρία μου! Θέλει θυσίες ο έρωτας!"

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com