18 Δεκ. 2017

"Να κόβεις το τσιγάρο για συμπαράσταση! Αυτό είναι αγάπη"

adult, auto, automobile

Ο Αλέξανδρος είναι οδηγός ΤΑΧΙ. Τα προβλήματα του κλάδου του "μοιάζουν με τον Όλυμπο" όπως χαρακτηριστικά μου είπε και το μεροκάματο "σαν τον πρώτο αριθμό του λαχείου". Οι τεράστιες δυσκολίες της καθημερινότητας όμως, δεν εγιναν ποτέ για εκείνον άλλοθι, δεν χρησιμοποιήθηκαν σαν εύκολες δικαιολογίες, ώστε να καταπατήσει έναν όρκο-δώρο προς την γυναίκα της ζωής του: την διακοπή του τσιγάρου.

Πριν από τρία χρόνια ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε την Φωτεινή του και λιγες εβδομάδες μετά τον γάμο τους έμαθαν πως θα γίνουν γονείς. "Εκείνη, την ίδια μέρα, κάπνισα το τελευταίο μου τσιγάρο. Ηταν το δώρο μου προς το κορίτσι μου, που θα έπρεπε για τους επόμενους έξι μήνες να στερηθεί το κάπνισμα για να μην βλάψει το μωρό μας. Δεν ήταν δυνατόν εκείνη να ταλαιπωρείται κι εγώ να καπνίζω. Το σταμάτησα μαχαίρι. Όχι για τον γιόκα μου που ήταν αγέννητος τότε αλλά για την Φωτεινούλα μου, για συμπαράσταση", μου είπε με καμάρι.

"Δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου και δεν ξέρω την δυσκολία του να το κόψεις. Γνωρίζω βέβαια ότι κόβεται. Αφού ο πατέρας μου και ο άντρας μου, μανιώδεις καπνιστές, τα κατάφεραν, τότε όλοι μπορούν", του απάντησα.

"Στο μυαλό μας είναι όλα. Για εμένα αυτός ήταν ο τρόπος να δείξω στην Φωτεινούλα μου πόσο πολύ την αγαπάω. Όχι στη θεωρία και στα λόγια αλλά στην πράξη. Όταν πια γεννήθηκε ο γιος μας είχα κλείσει έξι μήνες χωρίς τσιγάρο. Την ημέρα εκείνη η τεράστια χαρά με έκανε για πρώτη και τελευταία φορά να λαχταρήσω μια τζούρα. Δεν την έκανα όμως. Γιατί να ξέρετε μεγαλύτερο παραμύθι από το "μια τζούρα μόνο" δεν υπάρχει. Ήμουν πατέρας πια. Υπεύθυνος για μια ζωούλα που στην τελική εγώ αποφάσισα να την φέρω στον κόσμο. Μετά από τρία χρόνια κι εγώ και η μάνα του, δεν αντέχουμε ούτε να μυρίσουμε τον καπνό. Νικήσαμε την εξάρτηση με την θέλησή μας αλλά βασικά με την δύναμη της αγάπης μας", ολοκλήρωσε με περηφάνια.

"Σε πειράζει να τα γράψω όλα αυτά που μου είπες σε ένα site που έχω στο διαδίκτυο και γράφω προσωπικές σκέψεις, απόψεις και ιστορίες;" τον ρώτησα λίγο πριν αποβιβαστώ από το ΤΑΧΙ. Γέλασε!

"Ο κουμπάρος μου λέει ότι χαλάω την πιάτσα. Κι ότι είναι πιο εύκολο να δειξεις την αγαπη σου με μια ανθοδέσμη, άντε ένα κόσμημα άμα βαστάει η τσέπη σου, παρά  κόβοντας το κάπνισμα. Εγώ πάλι λέω ότι ο καθένας αγαπάει διαφορετικά. Οι περισσότεροι βρίσκουν τρόπους να μην χαλάνε τη ζαχαρένια τους, αγαπάνε εγωιστικά, βάζουν πάνω από όλα τους εαυτούς τους. Δικαίωμά τους είναι. Οπότε, μήπως αν γράψεις όλα αυτά που σου είπα δεν σε διαβάσει κανένας; Θα ξεβολέψεις όλους αυτούς που λένε ότι τάχα το τσιγάρο δεν κόβεται. Κάνε ό,τι θέλεις", μου απάντησε.

Το έκανα Αλέξανδρε. Αφιερωμένο σε εσένα και στην Φωτεινή σου. Να είναι γερός ο Σταμάτης σας και να γίνει δυνατός και μαχητής σαν τους γονείς του... Όπως σου είπα και στο ΤΑΧΙ, χαίρομαι πολύ όταν γνωρίζω ανθρώπους των πράξεων γιατί από θεωρίες και λόγια είμαι χορτασμένη. Βαρυστομαχιασμένη είναι η σωστή λέξη....

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com
follow me on facebook