4 Ιουν. 2017

"Ο Θεός να σε φυλάει από απελπισμένες-γυναίκες-μόνες-ψάχνουν..."

Blue Eyed Man Staring at the Mirror

Σας το έχω ξαναγράψει ότι χαίρομαι πολύ όταν λαμβάνω μηνύματα από άντρες αναγνώστες και έχω την ευκαιρία να δω την δική τους οπτική σε θέματα που ως γυναίκα τα συζητάω συνήθως με γυναίκες.

Ο Στράτος, δηλώνει ετών 44, μηχανικός στο επάγγελμα και κάτοικος Κρήτης ("μην το κάνεις πιο συγκεκριμένο" μου γράφει). Θέμα του email που μου έστειλε; Το κάνω copy paste (με μια μικρή λογοκρισία) γιατί είναι μεγαλούτσικο :

"Ο Θεός να σε φυλάει από απελπισμένη γυναίκα που παριστάνει την απελευθερωμένη και προχώ σεξουαλικά με μόνο στόχο να σου φορτωθεί και να έχει έναν μαλ... να της λύνει τα προβλήματα".

Tο κείμενό του είναι μεγάλο σε έκταση, γι αυτό και προσπάθησα να συγκεντρώσω σε λιγότερες γραμμές όσα άκρως εξομολογητικά μου γράφει, χωρίς να αλλοιώσω τη σημασία τους.

"Είμαι ο Στράτος και δεν είμαι καλά. Παντρεμένος με έναν άγγελο, εξωτερικά και εσωτερικά, πήγα κι έμπλεξα σαν πρωτάρης με μία killer. Δεν εννοώ δολοφόνισσα στην κυριολεξία, αλλά μεταφορικά. Χωρισμένη, με ένα κουτσούβελο, χωρίς σταθερή δουλειά, μέτριας εμφάνισης (με μύτη που καρφώνει μπιφτέκια), αναζητούσε εναγωνίως μαλ... να του φορτώσει τα προβλήματα και τον βρήκε σε εμένα. Φτου σου παλικάρι μου. Καλά που δεν ζει η μάνα σου να δει τι ζώον μεγάλωσε.

"Στην αρχή μου πούλησε σεξουαλική απελευθέρωση. Πολύ προχώ ρε παιδί μου η γυναίκα. Δεν κολλούσε πουθενά. Δώσε και σε μένα μπάρμπα που λένε. Για να μην σου λέω μπούρδες βέβαια, για κανα τρίμηνο είμαστε μόνο στο μιλητό, άντε και sms σέξι κι όποιος αντέξει, άντε και υποννούμενα... Πράξη μηδέν, όμως. Εκεί στους τρεις μήνες, εγώ χρειαστηκε να ταξιδέψω σε άλλη πολη της Ελλάδας για δουλειά. Μόλις το ακουσε η ζωντοχήρα, μου έγινε τσιμπούρι. Μην σε κουράζω, την πήρα μαζί μου, μου κόστισε ο κούκος αηδόνι και για να λέμε και την αλήθεια, δεν είδα και τίποτα φοβερό στο κρεβάτι. Καλή στη θεωρία, κάτω του μετρίου στην πράξη.

"Το πράγμα κύλησε κάπως έτσι και κανα μήνα μέτα, μου το ριξε το παραμύθι. "Που είμαι μόνη και μεγαλώνω αβοήθητη ένα παιδί. Που δεν έχω ένα στήριγμα. Που υπάρχουν μήνες που δεν έχω να πληρώσω ούτε το νερο...", λέγε λέγε άρχισα να της χώνω από τα περιορισμένα που είχα κι εγώ γιατί ΕΦΚΑ και Εφορία με έχουν τσακίσει. Πού λεφτά και για γκόμενα;

"Δεν της έφτανε όμως αυτό. Η πίεση να της βρω δουλειά, έγινε ο νέος βραχνάς μου. Και στο μεταξύ, εγώ την βαριόμουν ήδη αφόρητα. Η δε γυναίκα μου, νομίζω πως είχε από ένστικτο καταλάβει το τσιλιμπούρδισμα γιατί έγινε απόμακρη, ψυχρή, αδιάφορη απέναντί μου.

"Πήρα την απόφαση αν ξεκόψω από τον μπελά, πριν από τρεις εβδομάδες. Και η ζωή μου είναι κόλαση. Μου τηλεφωνάει όποια ώρα της ημέρας της έρθει, κλαίει και μου ζητάει να συναντηθούμε, δυο φορές ήρθε και στο γραφείο μου. Η γυναίκα μου είναι πια φανερό ότι ξερει. Και το κλίμα στο σπίτι είναι βαρύ.

"Τα θελα και τα παθα, το ξερω. Να σου πω όμως γιατί σου γράφω; Γιατί η μεγαλύτερη ζημιά που έπαθα ήταν ότι ο άγγελος μου, έχασε το χαμόγελό του με αυτήν την ιστορία. Αν ακούγεται υποκριτικό αυτό, λυπάμαι αλλά είναι αλήθεια. 

Τα σέβη μου στις αναγνώστριές σου. Συμβουλές δεκτές πες τους. Και στους άντρες αναγνώστες σου πες αυτό: Ο Θεός να σε φυλάει από απελπισμένες-γυναίκες-μόνες-ψάχνουν...

Στράτος"

Μαρία Παναγοπούλου
thisimarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα