Οι αναγνώστες μου

18 Δεκ. 2017

adult, auto, automobile

Ο Αλέξανδρος είναι οδηγός ΤΑΧΙ. Τα προβλήματα του κλάδου του "μοιάζουν με τον Όλυμπο" όπως χαρακτηριστικά μου είπε και το μεροκάματο "σαν τον πρώτο αριθμό του λαχείου". Οι τεράστιες δυσκολίες της καθημερινότητας όμως, δεν εγιναν ποτέ για εκείνον άλλοθι, δεν χρησιμοποιήθηκαν σαν εύκολες δικαιολογίες, ώστε να καταπατήσει έναν όρκο-δώρο προς την γυναίκα της ζωής του: την διακοπή του τσιγάρου.

Πριν από τρία χρόνια ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε την Φωτεινή του και λιγες εβδομάδες μετά τον γάμο τους έμαθαν πως θα γίνουν γονείς. "Εκείνη, την ίδια μέρα, κάπνισα το τελευταίο μου τσιγάρο. Ηταν το δώρο μου προς το κορίτσι μου, που θα έπρεπε για τους επόμενους έξι μήνες να στερηθεί το κάπνισμα για να μην βλάψει το μωρό μας. Δεν ήταν δυνατόν εκείνη να ταλαιπωρείται κι εγώ να καπνίζω. Το σταμάτησα μαχαίρι. Όχι για τον γιόκα μου που ήταν αγέννητος τότε αλλά για την Φωτεινούλα μου, για συμπαράσταση", μου είπε με καμάρι.

"Δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου και δεν ξέρω την δυσκολία του να το κόψεις. Γνωρίζω βέβαια ότι κόβεται. Αφού ο πατέρας μου και ο άντρας μου, μανιώδεις καπνιστές, τα κατάφεραν, τότε όλοι μπορούν", του απάντησα.

"Στο μυαλό μας είναι όλα. Για εμένα αυτός ήταν ο τρόπος να δείξω στην Φωτεινούλα μου πόσο πολύ την αγαπάω. Όχι στη θεωρία και στα λόγια αλλά στην πράξη. Όταν πια γεννήθηκε ο γιος μας είχα κλείσει έξι μήνες χωρίς τσιγάρο. Την ημέρα εκείνη η τεράστια χαρά με έκανε για πρώτη και τελευταία φορά να λαχταρήσω μια τζούρα. Δεν την έκανα όμως. Γιατί να ξέρετε μεγαλύτερο παραμύθι από το "μια τζούρα μόνο" δεν υπάρχει. Ήμουν πατέρας πια. Υπεύθυνος για μια ζωούλα που στην τελική εγώ αποφάσισα να την φέρω στον κόσμο. Μετά από τρία χρόνια κι εγώ και η μάνα του, δεν αντέχουμε ούτε να μυρίσουμε τον καπνό. Νικήσαμε την εξάρτηση με την θέλησή μας αλλά βασικά με την δύναμη της αγάπης μας", ολοκλήρωσε με περηφάνια.

"Σε πειράζει να τα γράψω όλα αυτά που μου είπες σε ένα site που έχω στο διαδίκτυο και γράφω προσωπικές σκέψεις, απόψεις και ιστορίες;" τον ρώτησα λίγο πριν αποβιβαστώ από το ΤΑΧΙ. Γέλασε!

"Ο κουμπάρος μου λέει ότι χαλάω την πιάτσα. Κι ότι είναι πιο εύκολο να δειξεις την αγαπη σου με μια ανθοδέσμη, άντε ένα κόσμημα άμα βαστάει η τσέπη σου, παρά  κόβοντας το κάπνισμα. Εγώ πάλι λέω ότι ο καθένας αγαπάει διαφορετικά. Οι περισσότεροι βρίσκουν τρόπους να μην χαλάνε τη ζαχαρένια τους, αγαπάνε εγωιστικά, βάζουν πάνω από όλα τους εαυτούς τους. Δικαίωμά τους είναι. Οπότε, μήπως αν γράψεις όλα αυτά που σου είπα δεν σε διαβάσει κανένας; Θα ξεβολέψεις όλους αυτούς που λένε ότι τάχα το τσιγάρο δεν κόβεται. Κάνε ό,τι θέλεις", μου απάντησε.

Το έκανα Αλέξανδρε. Αφιερωμένο σε εσένα και στην Φωτεινή σου. Να είναι γερός ο Σταμάτης σας και να γίνει δυνατός και μαχητής σαν τους γονείς του... Όπως σου είπα και στο ΤΑΧΙ, χαίρομαι πολύ όταν γνωρίζω ανθρώπους των πράξεων γιατί από θεωρίες και λόγια είμαι χορτασμένη. Βαρυστομαχιασμένη είναι η σωστή λέξη....

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com
follow me on facebook

 

8 Δεκ. 2017

attractive, beauty, blond

Δεν την γνωρίζω προσωπικά. Μιλάμε εδώ και καιρό μέσω facebook, μου σχολιάζει συχνά τα άρθρα μου, μου έκανε μία από τις πιο εύστοχες παρατηρήσεις για τις δύο ηρωίδες του βιβλίου μου "ΕΙΔΑ τον εαυτό μου στα μάτια σου" και μόλις προχθές μου εμπιστεύτηκε την προσωπική της εμπειρία.

Ετών 29 η (ας την πούμε) Ρενάτα, χώρισε μετά από έξι χρόνια γάμου και βιώνει σήμερα τον "ρατσισμό της γυναίκας που είναι μόνη" όπως τον χαρακτήρισε.

"Είναι αδιανόητο ότι ακόμη και φίλες μου, ή πιο σωστά γυναίκες που εγώ τις θεωρούσα φίλες μου, με αντιμετωπίζουν ξαφνικά ως "απειλή" για την οικογενειακή τους ευτυχία! Λες και οι χωρισμένες δεν έχουν τίποτε άλλο στο νου τους από το να φλερτάρουν και δη με τους άντρες των φιλενάδων τους. Πολλές αποφεύγουν να με καλούν στα σπίτια τους, ενώ μία μου είπε ευθέως "θα χαρούμε να κάνουμε μαζί Χριστούγεννα αλλά μην μου έρθεις με κανένα θεόστενο φόρεμα από αυτά που φοράς". Με εξοργίζει να με βλέπουν σαν γυναίκα που "ψάχνεται" με μοναδικά κριτήρια το ότι είμαι μόνη και προσέχω την εμφάνισή μου, ενώ ποτέ δεν έχω δώσει το παραμικρό δικαίωμα".

Γυμνάστρια στο επάγγελμα, με ένα καλογυμνασμένο σώμα που βλέποντας τις φωτογραφίες κατάλαβα ότι και με τσουβάλι να το ντύσει, πάλι καλλίγραμμο θα είναι, η Ρενάτα μοιράστηκε μαζί μου την πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία της για τις γυναίκες που... ψάχνονται!

"Στα έξι χρόνια του γάμου μου, δεν σκέφτηκα καν να κοιτάξω άλλον άντρα. Κι όμως. Επειδή μου άρεσε να ντύνομαι πάντα θηλυκά, ένιωθα συχνά την δυσπιστία στα μάτια των άλλων γυναικών κι ας ήμουν ηλιθιωδώς όπως αποδείχτηκε  μονογαμική, αφού ο πρώην σύζυγος είχε κάνει την απιστία χόμπι. Σε αντίθεση με μενα, υπήρχαν πολλές πελάτισσες στο γυμναστήριο που εργάζομαι, λιγότερο νέες και καλοφτιαγμένες, που απατούσαν ασύστολα τους συντρόφους τους. Αρκετές μάλιστα λάνσαραν το προφίλ της σοβαρής, χαμηλοβλεπούσας, συνεσταλμένης ή συντηρητικής, αλλά στην πραγματικότητα φλέρταραν από τους γυμναστές μέχρι τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης και σπανίως έμεναν μόνο στο φλερτ. Η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι η γυναίκα που "ψάχνεται" δεν φαίνεται ούτε από τα sexy ρούχα, ούτε από την ομορφιά, ούτε από την σχέση με το έτερό της ήμιση. Από το μάτι της φαίνεται. Που είναι πάντα έτοιμο να κεντράρει τον στόχο και να επιτεθεί. Αυτό είναι και το μεγάλο μου παράπονο. Ότι οι άνθρωποι μένουν στην εικόνα και καταλήγουμε άλλες να έχουμε το όνομα κι άλλες την χάρη", μου είπε κλείνοντας την κουβέντα μας η όμορφη Ρενάτα.

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

30 Σεπ. 2017

apple, browsing, computer

Το email μια αναγνώστριας και μητέρας δύο ανήλικων παιδιών, που ανησυχεί για το Ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης, γράφτηκε με αφορμή ένα περιστατικό που έζησε η ίδια μέσα στο Μετρό σήμερα το πρωί.

"Είμαι μητέρα δυο παιδιών 4 και 6 ετών και από τότε που εγώ ήμουν μαθήτρια, ακούω συνεχώς για ριζικές αλλαγές και τομές στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας. Αγωνιώ για την μόρφωση των παιδιών μου, δεδομένου ότι η οικονομική κρίση μου αφαιρεί κάθε δικαίωμα ιδιωτικής εκπαίδευσης, αλλά ανησυχώ και προβληματίζομαι για την μόρφωση όλων των Ελληνόπουλων, αφού θεωρώ πως μόνο μέσα από την ουσιαστική Παιδεία, θα έρθει κάποτε η αναγέννηση της δύσμοιρης Ελλάδας μας.

Σήμερα λοιπόν το πρωί στο Μετρό, έγινα μάρτυρας ενός περιστατικού που με έριξε σε ακόμη μεγαλύτερη στενοχώρια και προβληματισμό και με έκανε να σου γράψω. Δύο κορίτσια, ηλικίας από 15 έως 17 χρονών, σερφάριζαν μανιωδώς στα κινητά τους, σχολιάζοντας τις τάσεις της μόδας του φετινού χειμώνα και καλά έκαναν. Το ίδιο έκανα κι εγώ στην ηλικία τους, ξεφυλλίζοντας περιοδικά. 

Οι οθόνες του βαγονιού έπαιζαν μια διαφήμιση για την παράσταση "Ειρήνη" του Αριστοφάνη.

"Ειρήνη του Αριστοφάνη" διάβασε δυνατά το ένα από τα δύο κορίτσια.

"Ναι ρε είδες ξεφτίλα; Τα παλιά τα χρόνια οι γυναίκες ήταν τόσο κατώτερες που δεν είχαν επίθετα αλλά τις έλεγαν με το όνομα του άντρα τους. Η Ειρήνη του Αριστοφάνη, η Κατερίνα του Σταμάτη. Δεν υπάρχει!", σχολίασε έξω φρενών το άλλο κορίτσι.

"Πας καλά ρε; Ειρήνη λέγεται το έργο. Και Αριστοφάνης είναι αυτός που το έγραψε. Είναι η ιστορία αυτηνής που την θυσιάσανε στην Αυλίδα. Έχω πάει με τους γονείς μου εκεί και το ξέρω", την διόρθώσε η πρώτη με ύφος σοφής, μπερδεύοντας προφανώς την Ειρήνη με την Ιφιγένεια, τον Αριστοφάνη με τον Ευριπίδη και τα αυγά με τα πασχάλια.

"Α, ναι το θυμάμαι από το σχολείο. Κοίτα φέτος όλα τα ρούχα έχουν πέρλες πάνω τους", επανήλθε στο αρχικό θέμα συζήτησης η δεύτερη και η κουβέντα περί αρχαίων ποιητών τελείωσε εκεί.

Είναι ξεκάθαρο ότι κάτι πάει τραγικά λάθος με την εκπαίδευση των παιδιών μας στην Ελλάδα. Και το να προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε αλλάζοντας τον τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια κάθε λίγο και λιγάκι είναι στρουθοκαμηλισμός. Θέλει πέταμα όλο το σύστημα. Και μαζί του όσοι συνειδητά το υπηρετούν λάθος. 

Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Σταματία Αυγέρη"

Μαρία Παναγοπούλου

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

 

26 Σεπ. 2017

adult, art, conceptual

"Είμαι κάτοικος Νέας Ιωνίας και από τις αρχές Σεπτεμβρίου και μετά βλέπω ότι τα καταστήματα της περιοχής μου, φυτοζωούν. Όποιον ιδιοκτήτη ή υπάλληλο κι αν ρωτάω επιβεβαιώνει με έναν βαθύ αναστεναγμό την αίσθησή μου και μου λεει ότι αυτός ο μήνας είναι ένας από τους χειρότερους των τελευταίων ετών.

- Υπαρχουν μέρες που θυμίζουν εκείνες των κάπιταλ κοντρόλς που ο κόσμος μουδιασμένος και χωρίς μετρητά δεν ψώνιζε παρά μόνο τα απολύτως απαραίτητα, μου λέει ο μανάβης.

- Γύρισαν χωρίς λεφτά από τις διακοπές οι άνθρωποι, όσοι είχαν την πολυτέλεια να πάνε, και μπροστά τους είχαν το άνοιγμα των σχολείων και των Πανεπιστημίων, με τα έξοδα που συνεπάγονται, την δόση του φόρου που για όλους ήρθε φουσκωμένος συν το ΕΝΦΙΑ. Με όσπρια και μακαρόνια την βγάζουν, με ενημέρωσε ο ιδιοκτήτης του μίνι μάρκετ.

- Δεν φέρνουν πια ούτε τα κοστούμια για καθάρισμα. Πρεπει να φτάσει το ρούχο να μην φαίνεται από τους λεκέδες για να αποφασίσει η άλλη να το πάει καθαριστήριο. Άσε που αφήνουν τα ρούχα εβδομάδες ολόκληρες εδώ, γιατί είναι φανερο ότι περιμένουν να πληρωθούν για να τα πάρουν, ήταν τα λόγια της ιδιοκτήτριας του καθαριστηρίου.

- Κοτόπουλο και κιμά πουλάω όλο τον Σεπτέμβριο και αυτά μην φανταστείς σε μεγάλες ποσότητες. Μου ζητάνε δύο μπουτάκια, ένα τεταρτο κιμά, μία μπριζόλα ή ένα κομμάτι μοσχάρι. Πού οι αγορές με το κιλό που έκανε ο Έλληνας κάποτε; Μόνο στα όνειρά μας, μου είπε ο χασάπης.

Όσο για τις καφετέριες της πλατείας, γεμάτες μεν, με μικρή κατανάλωση όμως. Κάθονται όλη μέρα οι συνταξιούχοι, περνάνε τα απογεύματά τους εκεί οι λίγο πιο νέοι αν υπάρχει δωρεάν ίντερνετ, αλλά πίνουν μόνο έναν καφέ. Πληρώνουν δύο ευρώ, μετά από πέντε, έξι ώρες και φεύγουν.

Προσωπικά δεν έχω οικογενειακές υποχρεώσεις. Συντηρώ μόνο τον εαυτό μου, ένα ιδιόκτητο διαμέρισμα και ένα αυτοκίνητο εικοσαετίας και τσοντάρω για τα δύο ανήλικα ανίψια μου. Πώς είναι δυνατόν να χρωστάω ήδη τον μισθό που θα μου καταβληθεί σε λίγες ημέρες, σε ΔΕΚΟ, φόρους και κινητή τηλεφωνία; Είναι ζήτημα αν θα μου μείνουν ελάχιστα για να ξοδέψω την πρώτη κιόλας εβδομάδα του Οκτωβρίου. Μετά; 

Δεν ξέρω σε ποιες γειτονιές της Ελλάδας η οικονομία ανθίζει, αλλά θα προσκαλούσα για μια βόλτα τον πρωθυπουργό και τα στελέχη της κυβέρνησης στην Νέα Ιωνία, να μπουν στα μαγαζιά, να μιλήσουν με υπαλλήλους και πελάτες, να ρωτήσουν τους ιδιοκτήτες πώς πάει η τσέπη τους και ακόμη καλύτερα να μας έρθουν με την συνοδεία των τηλεοπτικών συνεργείων.

Ελλάδα, τετέλεσται. Εγώ αυτό βλέπω.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία και ζητώ συγγνώμη για το ψυχοπλακωμα.

Νάντια Ρ."

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

14 Σεπ. 2017

Ανακοίνωση του WWF Ελλάς για τη μόλυνση
 του Σαρωνικού

Η Ειρήνη είναι κάτοικος Γλυφάδας. Μητέρα τριών μικρών παιδιών και ενός σκύλου, μία από τις αγαπημένες οικογενειακές συνήθειες ήταν να φορτώνει "στο αυτοκίνητο παιδιά και σκυλιά", όπως η ίδια μου είπε, και να πηγαίνουν σε κάποια κοντινή παραλία για παιχνίδι.

Η μόλυνση των ακτών, από τα ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου στη Σαλαμίνα, έφτασε σήμερα και στην δική της γειτονιά. Και η αγωνία της είναι μεγάλη αφού όπως μου ανέφερε "δεν περιμένω να ενημερωθώ από τις τηλεοπτικές εκπομπές ή τους πολιτικούς για τις επιπτώσεις του πετρελαίου και των προϊόντων του στην θάλασσα. Είμαι ευαισθητοποιημένη εδώ και πολλά χρόνια στα περιβαλλοντικά θέματα κι έτσι σκαλίζοντας λίγο τα αρχεία μου, βρήκα μία Έκθεση της Ελληνικής Greenpeace, από τον Αύγουστο του 2006, με τίτλο ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ ΑΠΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙ∆Η. Διαβάζοντάς την, μόνο θυμό και απαισιοδοξία νιώθω". 

Την παρακάλεσα να μου την στείλει και μοιράζομαι μαζί σας κάποια από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της.

"Tα υδατοδιαλυτά συστατικά του αργού πετρελαίου και των διυλισµένων προϊόντων του, περιέχουν µια ποικιλία ενώσεων που είναι τοξικές για ένα ευρύ φάσµα θαλασσίων οργανισµών. Τα αυγά, οι προνύµφες των ψαριών και τα νεαρά άτοµα είναι γενικά πιο ευαίσθητα στη ρύπανση από πετρελαιοειδή. Το πετρέλαιο προκαλεί διαταραχές στη φυσιολογία και τη συµπεριφορά των οργανισµών, καθώς και ανωµαλίες στην ανάπτυξη των ψαριών, οδηγώντας τελικά στον πρόωρο θάνατό τους...

Σε συγκεντρώσεις 20-40 µg/l το πετρέλαιο µπορεί να επιφέρει αλλαγές στη σύσταση του φυτοπλαγκτού, ευνοώντας πχ. τα µικρότερα είδη, ανατρέποντας κατ' αυτό τον τρόπο τις ισορροπίες ολόκληρης της τροφικής αλυσίδας (Lee, 1977).

Αµµώδεις ακτές:

Το πετρέλαιο δεν αποκολλάται εύκολα από τις αµµώδεις ακτές. Όταν µάλιστα βρίσκεται ακόµα σε υγρή µορφή, τότε απορροφάται σε µεγαλύτερο βάθος. Εκεί λόγω χαµηλότερης διαθεσιµότητας οξυγόνου δεν ευνοείται η αποδόµηση του πετρελαίου, το οποίο διατηρεί έτσι τις τοξικές του ιδιότητες για µεγαλύτερο διάστηµα (Rostron, 1990)... Τα συστατικά του πετρελαίου µπορούν να παραµείνουν στα ιζήµατα ακόµη και για δεκάδες ή εκατοντάδες χρόνια αν επικρατούν αναερόβιες συνθήκες (Howarth & Marino, 1991).

Βραχώδεις ακτές:

Όπως προκύπτει από την εµπειρία από ατυχήµατα όπως αυτό του Torrey Canyon τον Μάρτιο του 1967 στη νοτιοδυτική Αγγλία ή του Tampico Maru στο Μεξικό (Μάρτιος 1957), οι επιπτώσεις των πετρελαιοκηλίδων στα οικοσυστήµατα των βραχωδών ακτών είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Ένας µεγάλος αριθµός ζώων και τα πιο ευαίσθητα κόκκινα και πράσινα άλγη πεθαίνουν. Σε όλες τις περιπτώσεις υπήρξε διαταραχή του οικοσυστήµατος και η επανάκαµψη δεν έγινε δυνατή για πολλά χρόνια εξαιτίας µιας αρχικής εξάλειψης των κυρίαρχων φυτοφάγων οργανισµών, µε αποτέλεσµα την υπέρµετρη ανάπτυξη και επικράτηση των αλγών, γεγονός που µε τη σειρά του εµπόδισε την επαναποικιοποίηση της περιοχής µε φυτοφάγους οργανισµούς (Wardley-Smith, 1983). Στην περίπτωση του Torrey Canyon, ακόµα και δέκα χρόνια µετά, η πανίδα της περιοχής δεν είχε τον πλούτο και την ποικιλία που είχε πριν το ατύχηµα (Clark, 1986).

Παράκτια βλάστηση:

Το πετρέλαιο προσκολλάται στα παράκτια φυτά και δεν ξεπλένεται εύκολα µε την παλίρροια. Τα φύλλα κιτρινίζουν και τελικά νεκρώνονται µετά από µερικές µέρες. Όταν η ρύπανση είναι µικρής έκτασης, τα φυτά ξαναβγάζουν νέα φύλλα µέσα σε τρεις εβδοµάδες περίπου. Σε περίπτωση όµως σοβαρής ρύπανσης νεκρώνονται τελείως. Τα ετήσια φυτά νεκρώνονται από την επάλειψη µε πετρέλαιο και η επανάκαµψη του οικοσυστήµατος απαιτεί δύο µε τρεις περιόδους. 

Πλαγκτόν:

Το πλαγκτόν και ιδιαίτερα το νευστόν που ζει στην επιφάνεια της θάλασσας είναι ιδιαίτερα ευπαθές στις πετρελαιοκηλίδες. Μια σειρά από άλλες επιπτώσεις σε πλαγκτονικούς µικροοργανισµούς µαρτυρούν ότι το πετρέλαιο δρα ως δηλητήριο για το πλαγκτόν, παρεµποδίζοντας την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασµό του και οδηγώντας στον πρόωρο θάνατο πολλών οργανισµών. Το ζωοπλαγκτόν καταναλώνει µικρά σταγονίδια πετρελαίου και µ' αυτόν τον τρόπο οι υδρογονάνθρακες περνούν σε υψηλότερα τροφικά επίπεδα. Επιπλέον, µη αφοµοιώσιµες ουσίες καταλήγουν στο βένθος µε τα εκκρίµατα των οργανισµών αυτών. Αν και δεν έχει προχωρήσει αρκετά η έρευνα σχετικά µε το µεταβολισµό των υδρογονανθράκων από το ζωοπλαγκτόν, υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι δυνατός ο µεταβολισµός πολλών υδρογονανθράκων από ορισµένους µικροοργανισµούς, αλλά οι µεταβολίτες που προκύπτουν παραµένουν στους οργανισµούς αυτούς και δεν αποβάλλονται στο περιβάλλον. Σε πολλές περιπτώσεις οι µεταβολίτες αυτοί και κάποια ενδιάµεσα προϊόντα είναι καρκινογόνα (Rostron, 1990).

Κίνδυνοι για τη δηµόσια υγεία:

Αν και οι άµεσες επιπτώσεις του πετρελαίου στις τροφικές αλυσίδες και δίκτυα θεωρούνται συχνά µικρής κλίµακας, δεν αποκλείονται µακροχρόνιες επιπτώσεις καθώς και φαινόµενα βιοσυσσώρευσης κυρίως καρκινογόνων πολυκυκλικών αρωµατικών υδρογονανθράκων. Οι βενθικοί οργανισµοί που φιλτράρουν την τροφή τους (π.χ µύδια, στρείδια) συσσωρεύουν υδρογονάνθρακες µε γοργούς ρυθµούς. Τα στρείδια αποκτούν δυσάρεστη γεύση όταν οι συγκεντρώσεις υδρογονανθράκων φτάνουν τα 10 ppb. Για τα ψάρια και τα καρκινοειδή οι αντίστοιχες συγκεντρώσεις κυµαίνονται από 4-300 ppm (Rostron, 1990). Τα θαλασσινά περιέχουν γενικά µικρές ποσότητες καρκινογόνων πολυκυκλικών υδρογονανθράκων (ΡΑΗ). Η κατανάλωση θαλασσινών εκτιµάται ότι συνεισφέρει 2-3% της συνολικής κατανάλωσης ΡΑΗ από τρόφιµα. Ακόµη κι αν οι συγκεντρώσεις αυτές των ΡΑΗ δεν αποτελούν άµεσο κίνδυνο για τον άνθρωπο, οι καρκινογόνες αυτές ουσίες ευθύνονται για όγκους και απολεπίσεις ψαριών από περιοχές µε χρόνια ρύπανση µε πετρελαιοειδή και όγκους και προκαρκινικές καταστάσεις σε όστρακα αυτών των περιοχών (Clark, 1986).

Greenpeace Greece, Αύγουστος 2006"

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών