Οι αναγνώστες μου

14 Σεπ. 2017

Ανακοίνωση του WWF Ελλάς για τη μόλυνση
 του Σαρωνικού

Η Ειρήνη είναι κάτοικος Γλυφάδας. Μητέρα τριών μικρών παιδιών και ενός σκύλου, μία από τις αγαπημένες οικογενειακές συνήθειες ήταν να φορτώνει "στο αυτοκίνητο παιδιά και σκυλιά", όπως η ίδια μου είπε, και να πηγαίνουν σε κάποια κοντινή παραλία για παιχνίδι.

Η μόλυνση των ακτών, από τα ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου στη Σαλαμίνα, έφτασε σήμερα και στην δική της γειτονιά. Και η αγωνία της είναι μεγάλη αφού όπως μου ανέφερε "δεν περιμένω να ενημερωθώ από τις τηλεοπτικές εκπομπές ή τους πολιτικούς για τις επιπτώσεις του πετρελαίου και των προϊόντων του στην θάλασσα. Είμαι ευαισθητοποιημένη εδώ και πολλά χρόνια στα περιβαλλοντικά θέματα κι έτσι σκαλίζοντας λίγο τα αρχεία μου, βρήκα μία Έκθεση της Ελληνικής Greenpeace, από τον Αύγουστο του 2006, με τίτλο ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ ΑΠΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙ∆Η. Διαβάζοντάς την, μόνο θυμό και απαισιοδοξία νιώθω". 

Την παρακάλεσα να μου την στείλει και μοιράζομαι μαζί σας κάποια από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της.

"Tα υδατοδιαλυτά συστατικά του αργού πετρελαίου και των διυλισµένων προϊόντων του, περιέχουν µια ποικιλία ενώσεων που είναι τοξικές για ένα ευρύ φάσµα θαλασσίων οργανισµών. Τα αυγά, οι προνύµφες των ψαριών και τα νεαρά άτοµα είναι γενικά πιο ευαίσθητα στη ρύπανση από πετρελαιοειδή. Το πετρέλαιο προκαλεί διαταραχές στη φυσιολογία και τη συµπεριφορά των οργανισµών, καθώς και ανωµαλίες στην ανάπτυξη των ψαριών, οδηγώντας τελικά στον πρόωρο θάνατό τους...

Σε συγκεντρώσεις 20-40 µg/l το πετρέλαιο µπορεί να επιφέρει αλλαγές στη σύσταση του φυτοπλαγκτού, ευνοώντας πχ. τα µικρότερα είδη, ανατρέποντας κατ' αυτό τον τρόπο τις ισορροπίες ολόκληρης της τροφικής αλυσίδας (Lee, 1977).

Αµµώδεις ακτές:

Το πετρέλαιο δεν αποκολλάται εύκολα από τις αµµώδεις ακτές. Όταν µάλιστα βρίσκεται ακόµα σε υγρή µορφή, τότε απορροφάται σε µεγαλύτερο βάθος. Εκεί λόγω χαµηλότερης διαθεσιµότητας οξυγόνου δεν ευνοείται η αποδόµηση του πετρελαίου, το οποίο διατηρεί έτσι τις τοξικές του ιδιότητες για µεγαλύτερο διάστηµα (Rostron, 1990)... Τα συστατικά του πετρελαίου µπορούν να παραµείνουν στα ιζήµατα ακόµη και για δεκάδες ή εκατοντάδες χρόνια αν επικρατούν αναερόβιες συνθήκες (Howarth & Marino, 1991).

Βραχώδεις ακτές:

Όπως προκύπτει από την εµπειρία από ατυχήµατα όπως αυτό του Torrey Canyon τον Μάρτιο του 1967 στη νοτιοδυτική Αγγλία ή του Tampico Maru στο Μεξικό (Μάρτιος 1957), οι επιπτώσεις των πετρελαιοκηλίδων στα οικοσυστήµατα των βραχωδών ακτών είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Ένας µεγάλος αριθµός ζώων και τα πιο ευαίσθητα κόκκινα και πράσινα άλγη πεθαίνουν. Σε όλες τις περιπτώσεις υπήρξε διαταραχή του οικοσυστήµατος και η επανάκαµψη δεν έγινε δυνατή για πολλά χρόνια εξαιτίας µιας αρχικής εξάλειψης των κυρίαρχων φυτοφάγων οργανισµών, µε αποτέλεσµα την υπέρµετρη ανάπτυξη και επικράτηση των αλγών, γεγονός που µε τη σειρά του εµπόδισε την επαναποικιοποίηση της περιοχής µε φυτοφάγους οργανισµούς (Wardley-Smith, 1983). Στην περίπτωση του Torrey Canyon, ακόµα και δέκα χρόνια µετά, η πανίδα της περιοχής δεν είχε τον πλούτο και την ποικιλία που είχε πριν το ατύχηµα (Clark, 1986).

Παράκτια βλάστηση:

Το πετρέλαιο προσκολλάται στα παράκτια φυτά και δεν ξεπλένεται εύκολα µε την παλίρροια. Τα φύλλα κιτρινίζουν και τελικά νεκρώνονται µετά από µερικές µέρες. Όταν η ρύπανση είναι µικρής έκτασης, τα φυτά ξαναβγάζουν νέα φύλλα µέσα σε τρεις εβδοµάδες περίπου. Σε περίπτωση όµως σοβαρής ρύπανσης νεκρώνονται τελείως. Τα ετήσια φυτά νεκρώνονται από την επάλειψη µε πετρέλαιο και η επανάκαµψη του οικοσυστήµατος απαιτεί δύο µε τρεις περιόδους. 

Πλαγκτόν:

Το πλαγκτόν και ιδιαίτερα το νευστόν που ζει στην επιφάνεια της θάλασσας είναι ιδιαίτερα ευπαθές στις πετρελαιοκηλίδες. Μια σειρά από άλλες επιπτώσεις σε πλαγκτονικούς µικροοργανισµούς µαρτυρούν ότι το πετρέλαιο δρα ως δηλητήριο για το πλαγκτόν, παρεµποδίζοντας την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασµό του και οδηγώντας στον πρόωρο θάνατο πολλών οργανισµών. Το ζωοπλαγκτόν καταναλώνει µικρά σταγονίδια πετρελαίου και µ' αυτόν τον τρόπο οι υδρογονάνθρακες περνούν σε υψηλότερα τροφικά επίπεδα. Επιπλέον, µη αφοµοιώσιµες ουσίες καταλήγουν στο βένθος µε τα εκκρίµατα των οργανισµών αυτών. Αν και δεν έχει προχωρήσει αρκετά η έρευνα σχετικά µε το µεταβολισµό των υδρογονανθράκων από το ζωοπλαγκτόν, υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι δυνατός ο µεταβολισµός πολλών υδρογονανθράκων από ορισµένους µικροοργανισµούς, αλλά οι µεταβολίτες που προκύπτουν παραµένουν στους οργανισµούς αυτούς και δεν αποβάλλονται στο περιβάλλον. Σε πολλές περιπτώσεις οι µεταβολίτες αυτοί και κάποια ενδιάµεσα προϊόντα είναι καρκινογόνα (Rostron, 1990).

Κίνδυνοι για τη δηµόσια υγεία:

Αν και οι άµεσες επιπτώσεις του πετρελαίου στις τροφικές αλυσίδες και δίκτυα θεωρούνται συχνά µικρής κλίµακας, δεν αποκλείονται µακροχρόνιες επιπτώσεις καθώς και φαινόµενα βιοσυσσώρευσης κυρίως καρκινογόνων πολυκυκλικών αρωµατικών υδρογονανθράκων. Οι βενθικοί οργανισµοί που φιλτράρουν την τροφή τους (π.χ µύδια, στρείδια) συσσωρεύουν υδρογονάνθρακες µε γοργούς ρυθµούς. Τα στρείδια αποκτούν δυσάρεστη γεύση όταν οι συγκεντρώσεις υδρογονανθράκων φτάνουν τα 10 ppb. Για τα ψάρια και τα καρκινοειδή οι αντίστοιχες συγκεντρώσεις κυµαίνονται από 4-300 ppm (Rostron, 1990). Τα θαλασσινά περιέχουν γενικά µικρές ποσότητες καρκινογόνων πολυκυκλικών υδρογονανθράκων (ΡΑΗ). Η κατανάλωση θαλασσινών εκτιµάται ότι συνεισφέρει 2-3% της συνολικής κατανάλωσης ΡΑΗ από τρόφιµα. Ακόµη κι αν οι συγκεντρώσεις αυτές των ΡΑΗ δεν αποτελούν άµεσο κίνδυνο για τον άνθρωπο, οι καρκινογόνες αυτές ουσίες ευθύνονται για όγκους και απολεπίσεις ψαριών από περιοχές µε χρόνια ρύπανση µε πετρελαιοειδή και όγκους και προκαρκινικές καταστάσεις σε όστρακα αυτών των περιοχών (Clark, 1986).

Greenpeace Greece, Αύγουστος 2006"

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

 

30 Αυγ. 2017

apple, browsing, computer

Το email μια αναγνώστριας και μητέρας δύο ανήλικων παιδιών, που ανησυχεί για το Ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης, γράφτηκε με αφορμή ένα περιστατικό που έζησε η ίδια μέσα στο Μετρό σήμερα το πρωί.

"Είμαι μητέρα δυο παιδιών 4 και 6 ετών και από τότε που εγώ ήμουν μαθήτρια, ακούω συνεχώς για ριζικές αλλαγές και τομές στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας. Αγωνιώ για την μόρφωση των παιδιών μου, δεδομένου ότι η οικονομική κρίση μου αφαιρεί κάθε δικαίωμα ιδιωτικής εκπαίδευσης, αλλά ανησυχώ και προβληματίζομαι για την μόρφωση όλων των Ελληνόπουλων, αφού θεωρώ πως μόνο μέσα από την ουσιαστική Παιδεία, θα έρθει κάποτε η αναγέννηση της δύσμοιρης Ελλάδας μας.

Σήμερα λοιπόν το πρωί στο Μετρό, έγινα μάρτυρας ενός περιστατικού που με έριξε σε ακόμη μεγαλύτερη στενοχώρια και προβληματισμό και με έκανε να σου γράψω. Δύο κορίτσια, ηλικίας από 15 έως 17 χρονών, σερφάριζαν μανιωδώς στα κινητά τους, σχολιάζοντας τις τάσεις της μόδας του φετινού χειμώνα και καλά έκαναν. Το ίδιο έκανα κι εγώ στην ηλικία τους, ξεφυλλίζοντας περιοδικά. 

Οι οθόνες του βαγονιού έπαιζαν μια διαφήμιση για την παράσταση "Ειρήνη" του Αριστοφάνη.

"Ειρήνη του Αριστοφάνη" διάβασε δυνατά το ένα από τα δύο κορίτσια.

"Ναι ρε είδες ξεφτίλα; Τα παλιά τα χρόνια οι γυναίκες ήταν τόσο κατώτερες που δεν είχαν επίθετα αλλά τις έλεγαν με το όνομα του άντρα τους. Η Ειρήνη του Αριστοφάνη, η Κατερίνα του Σταμάτη. Δεν υπάρχει!", σχολίασε έξω φρενών το άλλο κορίτσι.

"Πας καλά ρε; Ειρήνη λέγεται το έργο. Και Αριστοφάνης είναι αυτός που το έγραψε. Είναι η ιστορία αυτηνής που την θυσιάσανε στην Αυλίδα. Έχω πάει με τους γονείς μου εκεί και το ξέρω", την διόρθώσε η πρώτη με ύφος σοφής, μπερδεύοντας προφανώς την Ειρήνη με την Ιφιγένεια, τον Αριστοφάνη με τον Ευριπίδη και τα αυγά με τα πασχάλια.

"Α, ναι το θυμάμαι από το σχολείο. Κοίτα φέτος όλα τα ρούχα έχουν πέρλες πάνω τους", επανήλθε στο αρχικό θέμα συζήτησης η δεύτερη και η κουβέντα περί αρχαίων ποιητών τελείωσε εκεί.

Είναι ξεκάθαρο ότι κάτι πάει τραγικά λάθος με την εκπαίδευση των παιδιών μας στην Ελλάδα. Και το να προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε αλλάζοντας τον τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια κάθε λίγο και λιγάκι είναι στρουθοκαμηλισμός. Θέλει πέταμα όλο το σύστημα. Και μαζί του όσοι συνειδητά το υπηρετούν λάθος. 

Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Σταματία Αυγέρη"

Μαρία Παναγοπούλου

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

 

29 Ιουν. 2017

Couple on Field Against Cloudy Sky

Δημοσίευσα πρόσφατα την ιστορία της Σωτηρίας, μιας αναγνώστριας 32 ετών, που ουσιαστικά έπεσε στην αγκαλιά ενός άλλου άντρα και τελικά  χώρισε από τον σύζυγό της, γιατί ο τελευταίος προτιμούσε τις κοκαλιάρες γυναίκες (και το έδειχνε!), ενώ η ίδια είναι ένα "ζουμερό" θηλυκό! Αυτό που ήθελε να μείνει από την ιστορία της είναι ότι "για κάθε έναν άντρα που προτιμάει μια άλλη, υπάρχει ένας ακόμη που τρελαίνεται για εσένα. Το μόνο που πρέπει να κάνεις, είναι να τον βρεις" (διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο). 

Σήμερα έλαβα με μεγάλη χαρά το email του νέου συντρόφου της Σωτηρίας, του Βασίλη. Του ανθρώπου που την ερωτεύτηκε γι αυτό ακριβώς που ήταν, την διεκδίκησε και την κατέκτησε. Μακάρι να μπορούσα να το δημοσιεύσω ολόκληρο αλλά επειδή είναι αρκετά μεγάλο ("όπως ο έρωτας μου για αυτήν" μου γράφει χαρακτηριστικά) είμαι αναγκασμένη να προχωρήσω σε... περικοπές. Με την ευχή ο έρωτας τους να αποτελέσει την εξαίρεση του κανόνα και να μην ξεπέσει ποτέ σε περικοπές.

"Είμαι ο Βασίλης και είμαι καλά εδώ και 12 μήνες που γνώρισα την Σωτηρία, της ψυχής και της ζωής μου. Διαβάζοντας το email που σου έστειλε αιφνιδιάστηκα που πήρε την απόφαση να σου γράψει και μάλιστα χρησιμοποιώντας τα αληθινά βαφτιστικά μας ονόματα! Βλέπεις ένα από τα βάρη που κουβαλάει μέσα της είναι ότι οι περισσότεροι γνωστοί της ακόμη και φίλοι της, την κατηγόρησαν γιατί τάχα διέλυσε με ευκολία μία σχέση 14ετίας! Πόση υποκρισία υπάρχει στον κόσμο! Φταίει η γυναίκα όταν επιλέγει να μην είναι με κάποιον που δεν την κάνει ευτυχισμένη, με κάποιον που κοιτάει σαν λιγούρης άλλες γυναίκες, με κάποιον που την μειώνει, με κάποιον που την πονάει, με κάποιον που τελικά δεν την εκτιμάει και δεν την σέβεται!

"Έλα μωρε, άντρας είναι" ακούς συνήθως. Πόσο βολικό, ε; Λοιπόν κι εγώ άντρας είμαι! Και δεν συμπεριφέρομαι με χυδαίο τρόπο στην γυναίκα της ζωής μου. Ναι, έχω ξενοκοιτάξει (και όχι μόνο ...κοιτάξει) κι εγώ στο παρελθόν, σε σχέσεις που δεν με γέμιζαν απόλυτα. Όμως η Σωτηρία είναι η γυναίκα των ονείρων μου! Και η ομορφότερη του σύμπαντος! Στα δικά μου μάτια! Φυσικά και θα θαυμάσω ένα ωραίο σώμα, μια ωραία παρουσία σε έναν χώρο. Δεν είμαι τυφλός, ερωτευμένος είμαι. Αλλά αρκετά συνειδητοποιημένος για να ξέρω ότι η γυναίκα είναι κήπος με σπάνια και ευαίσθητα λουλούδια. Θέλει ειδική περιποίηση, προσεχτικό πότισμα, φροντίδα, αφοσίωση και το βασικότερο: αγάπη. Μην αντιδράσουν οι φεμινίστριες. Με θαυμασμό στην γυναικεία φύση, δύναμη και ευφυία το λέω. Αν δεν της τα προσφέρεις εσύ, όντας απασχολημένος να τα προσφέρεις σε άλλους κήπους, είναι με μαθηματική ακρίβεια σίγουρο, ότι θα βρεθεί κάποιος άλλος να της τα προσφέρει. Και θα φταις εσύ γι αυτό. Εγώ λοιπόν, δεν θα άντεχα να χάσω τη Σωτηρία με δική μου ευθύνη κάνοντας τα ίδια λάθη με τον πρώην σύζυγό της. Και είμαι έτοιμος να κάνω ότι χρειαστεί για να μην την χάσω.

Κλείνοντας να σε ευχαριστήσω για τα κάλα λόγια που της είπες για μένα στην ηλεκτρονική σας επικοινωνία, αλλά δεν αξίζω τόσους επαίνους. Φτάσαμε να θεωρούμε αυτονόητο ότι ο άντρας νομιμοποιείται να κάνει και δέκα "στραβές" και φαντάζει εξωπραγματικός κάποιος που επιλέγει να πει όχι σε οτιδήποτε μπορεί να καταστρέψει την ομορφιά του λουλουδιού που έχει δίπλα του. Εγώ κάνω μόνο αυτό. Τίποτα φοβερό και τρομερό.

Ο Βασίλης της Σωτηρίας..."

Εγώ τώρα τι να σχολιάσω; Για να είμαι ειλικρινής, είχα αμφιβολίες ότι γράφτηκε από άντρα το κείμενο αυτό και όλο το υπολοιπο που δεν χωράει να δημοσιεύσω. Η Σωτηρία γέλασε όταν της το είπα και με διαβεβαίωσε ότι το έγραψε ο Βασίλης της. Ως εκ τούτου, θα πω μόνο ότι υπάρχει ελπίς κορίτσια... Α, και επειδή ξέρω πως θα ρωτήσετε, όχι, δεν έχει αδελφούς ο Βασίλης! Είναι μοναχοπαίδι!

Μαρία Παναγοπούλου
thisimarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα

28 Ιουν. 2017

Portrait of Woman Sitting on Sand at Beach Against Sky

Η Σωτηρία, είναι μια νέα γυναίκα 32 ετών, πρόσφατα χωρισμένη από τον εφηβικό της έρωτα, με τον οποίο μοιράστηκαν 14 χρόνια σχέσης και 10 έγγαμου βίου. Στο email που μου έστειλε, μου γράφει ότι ο λόγος που την οδήγησε στην αγκαλιά ενός άλλου άντρα και τελικά στο διαζύγιο, ήταν ότι ο πρώην σύζυγός της προτιμούσε τις κοκαλιάρες γυναίκες, ενώ η ίδια είναι ένα "ζουμερό" θηλυκό! Αυτό που θέλει να μείνει από την ιστορία της είναι ότι "για κάθε έναν άντρα που προτιμάει μια άλλη, υπάρχει ένας ακόμη που τρελαίνεται για εσένα. Το μόνο που πρέπει να κάνεις, είναι να τον βρεις".

Μεταφέρω κάποια από τα σημεία του email της που τα βρήκα πολύ ενδιαφέροντα:

"Όταν γνωριστήκαμε, ήμουν 17 ετών. Το σώμα μου είχε πάντα καμπύλες, αλλά εκείνη την εποχή ήμουν υπερβολικά αδύνατη. Στο πέρασμα των ετών, βάζοντας λίγα κιλά, η εικόνα μου άλλαξε. Δεν υπήρξα ποτέ παχουλή, όμως φαντάσου ότι ήμουν και παραμένω σαν την Βάνα Μπάρμπα στα νιάτα της. Ζουμερή, χυμώδης, που λέει κι ο αδελφός μου.

Ο πρώην άντρας μου, δεν μου είπε ποτέ πως δεν του αρέσω. Δεν μου το είπε με λόγια τουλάχιστον. Γιατί είναι κάποια πράγματα που λέγονται πολύ καλύτερα με το βλέμμα. Ο τρόπος που κοιτούσε τις υπερβολικά αδύνατες γυναίκες, ισοδυναμούσε με χιλιάδες λέξεις. Εμένα, δεν με είχε κοιτάξει ποτέ έτσι.

Στεγνά σώματα, με σκελετωμένα πόδια και ανύπαρκτα οπίσθια, τον έκαναν πάντα να στρέφει το κεφάλι του, σχεδόν 360 μοίρες, σαν τους δαιμονισμένους που βλέπουμε στις ταινίες. Έχασα πολλά χρόνια από την ζωή μου, προσπαθώντας να γίνω έτσι. Πόσο χαζή ήμουν!

Πρώτον γιατί ήταν πρακτικώς αδύνατο να γίνω κοκκαλιάρα.
Δεύτερον γιατί δεν ήθελα να γίνω αφού βρίσκω εντελώς αντιερωτικές τις γυναίκες αυτές. Τρίτον και βασικότερο, γιατί δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να εξαρτάς την αυτοεκτίμησή του από έναν άντρα που τελικά του αρέσει κάτι άλλο από αυτό που εσύ είσαι.

Ένιωθα χοντρή! Δεν ήμουν, όμως δίπλα σε μια ξερακιανή γυναίκα, έμοιαζα σαφώς τεράστια. Ήμουν σε αδιέξοδο. Και τότε, εμφανίστηκε στη ζωή μου ο Βασίλης. Με φλέρταρε από την πρώτη στιγμή εκθειάζοντας το σώμα μου! Του άρεσε "τρελά" όπως μου δήλωνε σε κάθε ευκαιρία. Του άρεσε η κοιλίτσα μου, το μπούστο μου, ο πωπός μου, τα γεμάτα πόδια μου... Παραξενεύτηκα. Τι του άρεσε από τα δικά μου πόδια; Αφού δεν ήταν τόσο αδύνατα ώστε να περνάει τρένο ανάμεσά τους... Δεν ήταν όπως τα λαχταρούσε ο πρώην μου...

Ο Βασίλης επέμεινε, με διεκδίκησε, με κυνήγησε. Κολακεύτηκα, αλλά αντιστάθηκα. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να κάνω εξωσυζυγική σχέση. Γι αυτό και πέρα από κάποια γλυκόλογα ή μερικά sms, κράτησα τον Βασίλη σε απόσταση. Όλα άλλαξαν, πριν από δώδεκα μήνες.

Είμαστε σε μία κοινωνική εκδήλωση με τον πρώην άντρα μου, όταν πέρασε από το τραπέζι μας μια αποστεωμένη μπίμπο. Από αυτές με τα πρόσθετα πλατινέ μαλλιά που πέφτουν σαν μαρούλια μέχρι την πλάτη τους, με ένα κοντό φόρεμα που άφηνε σε κοινή θέα δύο καλαμάκια και δεκαπεντάποντα παπούτσια-σκαλωσιές. Του πετάχτηκαν τα μάτια έξω! Αυτό ήταν το τέλος του γάμου μας. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, αρκεί μια στιγμή για να τελειώσουν όλα. Ακόμη και ο μεγαλύτερος έρωτας!

Σηκώθηκα, πήγα στην τουαλέτα και έστειλα μήνυμα στον Βασίλη. 

"Τι λες να πιούμε αύριο εκείνον τον καφέ που μου έχεις τάξει;" του έγραψα.

Χώρισα, δέκα μέρες μετά και φέτος συμπληρώνουμε έναν χρόνο σχέσης με τον Βασιλη. Δεν ξέρω πού θα οδηγήσει, όμως νιώθω σαν να είμαι η ομορφότερη γυναίκα του κόσμου! Νιώθω ξαφνικά ελεύθερη! Μπορώ να φάω πίτσα χωρίς να αισθάνομαι το βλέμα ενός άντρα καρφωμένο στις μπουκιές μου, έστω και διακριτικά. Αλλά το κυριότερο είναι πως όταν βγαίνουμε έξω, το κεφάλι του δεν γυρίζει, μακάρι να περάσει δίπλα του η ωραιότερη γυναίκα του κόσμου. Εγώ είμαι για αυτόν η ωραιότερη!Και όσο κρατήσει, σκοπεύω να το απολαύσω. Γιατί το αξίζω, μωρέ!"

Το μόνο που θα συμπληρώσω εγώ, είναι πως όλες οι γυναίκες το αξίζουμε. Ανεξάρτητα από εμφάνιση, κιλά, ύψος, ομορφιά... Αρκεί να το καταλάβουμε και να το πιστέψουμε..

Μαρία Παναγοπούλου
thisimarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα

19 Ιουν. 2017

child, eye, eyelid

Ένα email με ιδιαίτερο... μήνυμα και πολλούς αποδέκτες, έστειλε στο thisismarias.com η αναγνώστρια Ειρήνη Σεϊτανίδου. Αφορμή γι αυτό στάθηκε η εξομολόγηση μιας άλλης φίλης που γιόρτασε 6 μήνες χωρισμού λόγω κέρατου και το μοιράστηκε μαζί μας την περασμένη εβδομάδα. 

Μου γράφει η Ειρήνη:

"Διαβάζω κατά καιρούς άρθρα για τις προσπάθειες που κάνουν οι άνθρωποι να σώσουν τις σχέσεις τους. Σχέσεις ερωτικές αλλά και φιλικές. Θυμώνω πολύ, γιατί είμαι της άποψης ότι όταν μπεις στην διαδικασία "σωτηρίας" μιας σχέσης, αυτομάτως αποδέχεσαι ότι είναι προβληματική. Και έρχομαι εγώ να σε ρωτήσω: γιατί κάθεσαι πουλάκι μου; Γιατί χαραμίζεις τον τόσο περιορισμένο χρόνο που μας δίνει ο δημιουργός να ζήσουμε πάνω στη γη, πιστεύοντας σε παραμύθια; Ποιός σε πήρε στο λαιμό του ότι στην κανονική ζωή, οι βάτραχοι γίνονται πρίγκιπες και οι σταχτοπούτες βασίλισσσες;

"Μπορεί να σκεφτεί κάποιος "είναι έγκλημα να υπάρχουν προβληματικές σχέσεις;". Ναι, είναι η προσωπική μου απάντηση. Στον έρωτα και τη φιλία ή σε αγαπώ και μου κάνεις όπως ακριβώς είσαι ή αν αρχίσουμε να προσπαθούμε να "σώσουμε" ο ένας τον άλλον, είναι καλύτερα να ακολουθήσουμε άλλους δρόμους.

"Δεν είμαι υπέρμαχος της τελειότητας, αν με γνώριζες από κοντά θα έβλεπες έναν άθρωπο γεμάτο ατέλειες. Έχω λίγους φίλους, που με δέχονται με τα στραβά μου και ίσως τελικά να με αγαπάνε κυρίως χάρη σε αυτά και στις τρεις σχέσεις που έκανα στη ζωή μου, αναζητούσα ανθρώπους που να με θέλουν έτσι όπως είμαι. Τους βρήκα, για να σου πω την αλήθεια. Όμως δεν κατάφερα να τους αντέξω εγώ έτσι όπως ήταν. Γι αυτό και τους χώρισα. 

"Αυτή είναι η μόνη υγιής λύση. Αν θέλεις να είσαι καλά, να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, να ζεις μια ζωή που εσύ επιλέγεις. Όλα τα άλλα, είναι παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του.

"Διαβασα πρόσφατα ένα γράμμα που σου έστειλε μία αναγνώστρια για να γιορτάσει τους έξι μήνες χωρισμού (λόγω κέρατου). Αποφάσισα λοιπον να σου γράψω κι εγώ λίγα λόγια αφενός για να την συγχαρώ και αφετέρου για να δώσω ένα μάθημα που στα 36 μου χρόνια το έχω κατακτήσει μέσα από πόνο, παθήματα και ταλαιπωρίες.

Μπορεί κάποιος να είναι αυτό που λέμε "καλό παιδί αλλά μπιιιιπ". Το ερώτημα είναι αν εσύ θέλεις να χαραμίσεις τη ζωή σου με έναν "μπιιιιπ". Γιατί αυτό που έμαθα εγώ είναι ότι μια φορά μπιιιιπ, για πάντα μπιιιιπ. Στις σχέσεις, στις φιλίες, στις συνεργασίες, στις κοινωνικές επαφές, στην πολιτική... αυτός είναι ο νόμος! Αυτό ονειρεύεσαι; Να περνούν τα χρόνια σου με "καλά παιδιά αλλά μπιιιιιπ"; Για ξανασκέψου το...

Φιλιά πολλά

Ειρήνη Σεϊτανίδου"

Μαρία Παναγοπούλου
thisimarias.com

Επιστροφή στις Ιστορίες Αναγνωστών

Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα