3 Ιουλ. 2017

Αχ, Κούλα, εμείς δεν χάσαμε σακούλα...

Low Angle View of Clothes Hanging on Balcony

Όχι, δεν δέχομαι ότι φταίει οποιοσδήποτε άλλος για το θέμα των σκουπιδιών, των ποντικιών και της μπόχας που κατέκλυσαν τις ζωές μας. Εμείς φταίμε! Οι ανεύθυνοι, οι ασυνείδητοι, που αντί να κρατήσουμε τις σακούλες των σκουπιδιών σε μια γωνιά στους κήπους των μονοκατοικιών μας, τις βγάζαμε έξω δημιουργώντας κίνδυνο για την δημόσια υγεία.

Τι εννοείς «μα εγώ ζω στην Κυψέλη και όχι σε μονοκατοικία με κήπο;». Αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις… Σε τελική ανάλυση αν θέλεις να είσαι κοινωνικά ευαισθητοποιημένος πολίτης, να πας να μείνεις σε βίλα με άπλετο χώρο αποθήκευσης σκουπιδιών. Ποιος σου είπε να στριμωχτείς στην Κυψέλη; Άσε τις δικαιολογίες! Είσαι ένα γαϊδούρι και μισό! Δηλαδή ενάμιση γαϊδούρι!

«Μην βγάζεις τα σκουπίδια στον δρόμο γιατί θα μαζευτούν ποντίκια και θα πάθουμε τύφο με τέτοιες θερμοκρασίες», σου λέμε! Εσύ εκεί! Του κεφαλιού σου! Να ξεφορτωθείς το πρόβλημα φορτώνοντάς το στο κοινωνικό σύνολο. Τομάρι! Παρτάκια!

Εμείς στο σπίτι, τις σακούλες μας τις στοιβάξαμε ωραιότατα στο πίσω μπαλκόνι της κουζίνας. Και επειδή άνθρωποι είμαστε, κι αρχίσαμε να δενόμαστε συναισθηματικά μαζί τους, τις ονομάσαμε και Κουλίτσα. Από το σακουλίτσα. Για να προσδώσουμε δε μια πιο καλλιτεχνική χροιά στο πρότζεκτ, φροντίσαμε να τις αγοράσουμε όλες σε χρώμα ροζ. Α, όλα κι όλα! Για μια αισθητική ζούμε.

Κουλίτσα πάνω, Κουλίτσα κάτω, Κουλίτσα δεξιά, Κουλίτσα (πρώτη φορά) αριστερά και κάπου ανάμεσα το πατίνι του μικρού, το καροτσάκι της λαϊκής, η απλώστρα με τα πλυμένα ρούχα, ο κουβάς με τη σφουγγαρίστρα, η ντουλάπα με τα παπούτσια … Και μύγες. Πολλές μύγες. Που προχθές, με τα 40άρια του καύσωνα, απέκτησαν και παρέα μερικές συμπαθέστατες, κατάμαυρες, φτερωτές κατσαρίδες. Όλα τα καλά χωρέσανε στο μπαλκονάκι μας. Γιατί ο άνθρωπος όλα τα μπορεί, αρκεί να υπάρχει θέληση. Και κυρίως συμμετοχική συνείδηση. Αρκεί να ξέρει ο πολίτης να μοιράζεται. Και τα καλά και τα κακά.

Για να επανέλθω στο φλέγον, ή καλύτερα στο ζέχνον, εμείς τις Κουλίτσες μας σχεδόν τις αγαπήσαμε. Τόσες μέρες μέσα στο σπίτι μας, συνόδευσαν με την ευωδία τους τα φαγητά μας, τα βράδια μας, τις χαρές και τις λύπες μας. Σχέση ζωής χτίσαμε μαζί τους.

Μάθαμε να τρώμε τα γεμιστά μας με εσάνς από την πάνα με τα κακάκια πέντε ημερών του μωρού. Να παρακολουθούμε το ρομαντικό φλερτ Ντάνου-Ευρυδίκης στο Survivor με την μυρωδιά της πτωμαϊνης από το μοσχαράκι που μαγείρεψα την περασμένη εβδομάδα. Να ακούμε τη συζήτηση για την υπόθεση του NOOR-1 στη Βουλή με την συνοδεία σαπίλας στη μύτη. Εκ των σκουπιδιών προερχόμενη… Μην παρεξηγηθούμε κιόλας

Με πόνο ψυχής αποχωριστήκαμε τις σακούλες μας. Άδειο είναι το μπαλκόνι μας χωρίς αυτές. Αχ Κούλα! Εμείς δεν χάσαμε σακούλα! Φιλαράκια καρδιάς χάσαμε… Κουλίτσα λέμε και κλαίμε…

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

Εφημερίδα ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ (2/7/2017), στήλη "Με το μάτι της Μαρίας"