17 Σεπ. 2018

Ο Μανίτσας: ένα greek καμάκι στα social media.

Man Using Laptop Computer

Δεν είναι ανδρικό προνόμιο το ψηφιακό καμάκι, μέσω social media. Ο κακός χαμός γίνεται, ένθεν κακείθεν, αλλά δεν είναι αυτό το αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Ένας ψηφιακός greek lover, ξεχασμένος θαρρείς από μια άλλη εποχή, είναι το... αντικείμενο. Της παρατήρησης, του προβληματισμού, της αποθέωσης ή και του πόθου. H κάθε αναγνώστρια θα κρίνει μόνη της τα συναισθήματα που της γεννά ο εν λόγω.

Ένα αίτημα φιλίας του που δεν αποδέχτηκα, στάθηκε αφορμή για την διαδικτυακή γνωριμία μαζί του. Τα μηνύματά του, στα οποία επιχειρούσε να με δελεάσει παραθέτοντας μου τα χαρίσματά του και τα δυνατά του σημεία, άρχισαν να πέφτουν σαν βροχή και οφείλω να ομολογήσω ότι μού κέντρισε το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή. Αν και δέχομαι συχνά ανάλογες κρούσεις από αρσενικούς χρήστες του διαδικτύου τις οποίες απλώς αγνοώ, κατάλαβα πως η συγεκριμένη περίπτωση δεν ήταν σαν τις άλλες. Ο λόγος; Διπλός.

Από τη μια, είναι το ύφος γραφής του, που για κάποιον απροσδιόριστο λόγο ξύπνησε μέσα μου μνήμες από την δεκαετία της εφηβείας μου, εκείνη του '80. 

"ΜΑΝΙΤΣΑ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ.
ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ ΕΡΑΣΤΗ ΤΗΣ ΛΕΔΗΣ ΤΣΑΝΤΛΙ.
ΑΜΑ ΘΕΛΕΙΣ ΘΑ ΧΑΡΩ ΝΑ ΑΠΟΔΕΚΤΕΙΣ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΦΙΛΙΑΣ ΜΟΥ.
ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ...",
μου έγραψε στο πρώτο μήνυμα (χάρη στο οποίο του απέδωσα το προσωνύμιο Μανίτσας που θα χρησιμοποιώ από εδώ και πέρα) προτείνοντάς μου (μαντεύω...) να διαβάσω το πολυσυζητημένο έργο του Λόρενς "Ο Εραστής της Λαίδης Τσάτερλι".

Το γεγονός ότι δεν μπήκε στον κόπο να googlάρει τον τίτλο του βιβλίου (και γιατί να το κάνει, αφού το ζητούμενο δεν ήταν το όνομα της λαίδης αλλά η ερωτική δράση της!), σε συνδυασμό με το "θανατηφόρο" υπονοούμενο "και βλέπουμε..." που μου πέταξε στο τέλος, είναι ο δεύτερος λόγος που ο τύπος τράβηξε την προσοχή μου! Η απάντησή μου πληκτρολογήθηκε σχεδόν από μόνη της και παρά το ότι φαινομενικά είναι περιπαικτική, ο στόχος μου -ειλικρινά!- δεν ήταν αυτός. Κατά βάθος ήθελα να διαπιστώσω εάν η υπόθεσή μου ότι ο Μανίτσας είναι ένας ψηφιακός greek lover, που στα χρόνια του '80 παρακολουθούσε μανιωδώς τις ταινίες του Στάθη Ψάλτη αντιγράφοτας τις ατάκες του, ήταν σωστή:

"Από λαίδες διαβάζω μόνο Άντζελα. Όσο για το αίτημα φιλίας δεν θα το αποδεχτώ γιατί έχω τραγική μυωπία. Οπότε δεν έχουμε τίποτα να..βλέπουμε", 
του έγραψα και πριν προφτάσω να βάλω τελεία, ήρθε το επόμενο μήνυμά του να επιβεβαιώσει θριαμβευτικά τις υποψίες μου:
 
"ΚΑΛΑ ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΔΙΑΒΑΖΩ.
ΤΗ ΛΕΔΗ ΤΣΑΝΤΛΙ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΣΕ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ Ο ΤΙΤΛΟΣ.
ΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΛΕΔΗΣ ΤΣΑΝΤΛΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ.
ΓΙΑ ΤΗ ΜΥΩΠΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΛΑ.
ΕΓΩ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΣΑΝ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΟ
ΧΑΖΟΥΛΑ".
 
Η σιωπή μου, τον έκανε να επανέλθει δριμύτερος, δύο μέρες αργότερα, γράφοντάς μου αυτή τη φορά:
 
"ΤΙ ΛΕΕΙ; ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΣ ΒΛΕΠΩ. 
ΑΝ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΤΟ ΧΑΖΟΥΛΑ ΗΤΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ.
ΚΑΝΕ ΜΕ ΑΞΕΠΤ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΠΟΤΕ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΒΓΑΙΝΕΙΣ".
 
Υπέκυψα στον πειρασμό άλλης μιας απάντησης, κυρίως γιατί η τελευταία φράση του Μανίτσα είχε γεννήσει αστραπιαία το κεφάλι μου την ατάκα που θα του έλεγα εάν μιλούσαμε δια ζώσης:
 
"Καλύτερα γιατί εγώ μπορεί να βγω, μπορεί να μπω, μπορεί να φύγω και να ξαναρθώ.
Μπορεί σε σένα να ανοιχτώ, μπορεί στον εαυτό μου να κλειστώ",
χρησιμοποίησα τους στίχους από ένα τραγούδι που ερμηνεύει ο Αντώνης Ρέμος με τον Μάνο Πυροβολάκη και διαβάζοντας το επόμενο μήνυμά του, ένιωσα ελαφρώς μπερδεμένη. 
 
"ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ Η ΚΡΙΣΗ. ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ.
ΠΡΟΧΘΕΣ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΔΕΗ 489 ΕΥΡΩ. 
ΣΙΓΑ ΡΕ ΦΙΛΕ. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΣΑΜΕ ΚΙΟΛΑ", 
ανέφερε, χωρίς μέχρι σήμερα να έχω κατανοήσει απολύτως το τι ήθελε να μου πει. Ευτυχώς, τρεις ημέρες μετά μού έστειλε το μήνυμα που έφερε την δικαίωση! Ναι! Το ένστικτό μου δεν είχε λαθέψει. Ο Μανίτσας δεν είναι σαν τους άλλους διαδικτυακούς "πέφτουλες". Ο Μανίτσας είναι ιδέα. Ιδού η απόδειξη:
 
"ΚΟΥΚΛΑΚΙ ΓΙΑΤΙ ΧΑΘΗΚΑΜΕ;
ΜΕ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΦΟΒΑΣΑΙ?
ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΕΙ ΠΟΛΥ ΓΟΥΝΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΜΟΥ ΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙ
ΑΜΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΚΑΛΑ ΕΚΤΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΙΟΛΑ
ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ
Ο ----------- ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ. ΔΗΛΑΔΗ ΕΓΩ. ΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙ" 
 
Δεν είχα πια κάτι άλλο να πω μαζί του. Μακάρι τα μυθιστορήματα που γράφω να είχαν χιουμοριστική χροιά και να τον έκανα ήρωά μου. Μακάρι να γύριζε ο χρόνος πίσω και να μπορούσα να τον χρίσω πρωταγωνστή σε βιντεοταινία. Μακάρι να υπήρχε σχολή "καμακιού" και να τον καλούσα να παραδώσει σεμινάρια. Αφού όμως όλα αυτά ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας, αποφάσισα να δώσω ένα τέλος στο "δούλεμα":
 
"Για να μην σας ταλαιπωρώ, δεν πρόκειται να αποδεχτώ το αίτημα φιλίας σας.
Ο βασικός λόγος είναι ότι δεν χρησιμοποιώ το facebook για γκομενικούς σκοπούς.
Επιπλέον είμαι οικολόγος και δεν φοράω γούνες, άρα δεν θα είχα τίποτα να κάψω για πάρτη σας. Όσο για την έμπνευση, θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Άντρας που γελάει με "χιχιχιχι" δεν με εμπνέει να γράψω ούτε φυλλάδιο καφετέριας. Καλή συνέχεια."
 
Η απάντησή του, δεν ήταν τίποτε λιγότερο από αυτό που περίμενα:
 
"ΚΑΛΑ ΑΣ ΗΜΟΥΝΑ ΑΘΗΝΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΚΟΙΤΑΞΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΛΕΓΑ ΕΓΩ ΑΝ ΘΑ ΕΙΧΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗ. ΘΑ ΕΡΧΩΝΤΑΝΕ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΑΛΛΑ. ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑΝΕ. ΕΤΣΙ ΞΕΝΕΡΩΤΗ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΑ ΣΟΥΒΛΑΤΖΙΔΙΚΩΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ".
 
Του ζητάω και δημοσίως συγγνώμη που δεν είναι ο τύπος μου (εκτός του ότι είμαι... πολύ δεσμευμένη, ομολογώ πως οι άντρες που την πέφτουν με μηνύματα, είναι by far το χειρότερό μου!), ωστόσο θα ήμουν άδικη εάν δεν αναγνώριζα ότι ο άνθρωπος έχει κάτι ιδιαίτερο. Σε μια εποχή που το ηλεκτρονικό "παιχνίδι" έχει υποκαταστήσει το φλερτ και η ανταλλαγή ερωτικών ηλεκτρονικών μηνυμάτων τείνει να εξαφανίσει ακόμη και αυτήν την ίδια την σωματική επαφή, ο Μανίτσας, επιμένει, διεκδικεί, κυνηγάει το θήραμά του και όταν τρώει την απόρριψη, αντιδρά όπως ο κάθε αρσενικός που του πληγώνεις τον εγωισμό. 
 
Μουσειακό κομμάτι. Αν σας επιλέξει, δώστε του μια ευκαιρία... Ως είδος προς εξαφάνιση, την αξίζει...
 
Μαρία Παναγοπούλου