2 Οκτ. 2018

"Εις μνήμην": τα μετά θάνατον προφίλ του facebook!

black and white, black-and-white, bloom

Δεν είχε τύχει να το παρατηρήσω μέχρι σήμερα. Ο ξαφνικός θάνατος της παραγωγού Έφης Τσιτούμη, μιας πανέμορφης εσωτερικά και εξωτερικά γυναίκας, μιας εξαιρετικής επαγγελματία αλλά κυρίως μιας περήφανης μανούλας, στάθηκε αφορμή να συνειδητοποιήσω πως τα προφίλ των χρηστών του φατσοβιβλίου, συνεχίζουν να υπάρχουν και μετά τον θάνατό τους!

Είναι περίεργο το συναίσθημα. Μηνύματα, που απευθύνονται σε κάποιον, που δεν θα μπορέσει να τα διαβάσει ποτέ (ποτέ;)...

Λόγια καρδιάς, αγάπης, εκτίμησης, σεβασμού, πόνου...

Λόγια που ίσως να μην ειπώθηκαν όσο ήταν καιρός, από ντροπή, από αμέλεια, από την (ψευδ)αίσθηση του αθάνατου με την οποία ζούμε όλοι μας, αναβάλλοντας διαρκώς για αργότερα όνειρα, στόχους, "ένα καφεδάκι", έκφραση συναισθημάτων, "συγγνώμη", "μού λείπεις", "σ' αγαπώ"...

"Εις μνήμην", αυτή είναι η ένδειξη που εμφανίζει το facebook στους λογαριασμούς όσων φεύγουν, αμέσως μόλις ενημερωθεί για τον θάνατό τους.

"Οι λογαριασμοί που έχουν μετατραπεί σε εις μνήμην είναι ένα σημείο όπου οι φίλοι και η οικογένεια μπορούν να συλλέγουν και να μοιράζονται αναμνήσεις σχετικά με το συγκεκριμένο άτομο. Η μετατροπή ενός λογαριασμού σε εις μνήμην συμβάλλει επίσης στην προστασία του, καθώς καταργεί τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτόν", ενημερώνει το μέσο κοινωνικής δικτύωσης. "Με ένα κλικ στον σχετικό σύνδεσμο, κάποιος φίλος ή συγγενής του απόθανόντος μπορεί να υποβάλλει αίτημα για μετατροπή του λογαριασμό εις μνήμην, χωρίς ωστόσο να του γνωστοποιούνται οι απόρρητοι κωδικοί του". 

Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες για το θέμα, έμαθα ότι υπάρχει επίσης η δυνατότητα να αποφασίσεις εσύ ο ίδιος, εκ των προτέρων, τι θέλεις να συμβεί με τον λογαριασμό σου όταν θα φύγεις απο την ζωή, κληροδοτώντας σε κάποιον άλλον την διαχείρισή του (!) ή εξουσιοδοτώντας την εταιρεία να το διαγράψει δια παντός.

Ένιωσα μουδιασμένη από τον καταιγισμό των μακάβριων πληροφοριών, η πρώτη μου σκέψη ήταν "έλεος, σε λίγο θα περιλαμβάνονται και τα social media στις διαθήκες", μα μια δεύτερη ματιά στη σελίδα της Έφης Τσιτούμη, με έκανε να το ξανασκεφτώ!

Είναι τόσο συγκινητικά όμορφα όσα γράφουν οι φίλοι και οι συνεργάτες της στο "εις μνήμην" προφίλ της! Άνθρωποι που ένιωσαν την ανάγκη να της πουν ένα διαφορετικό, ασυνήθιστο, διαδικτυακό αντίο, προσαρμοσμένο σε μια νέα πραγματικότητα που μπορεί να μας προκαλεί αμηχανία, μα είναι εδώ. Και θα μείνει εδώ, ακόμη κι όταν εμείς θα αναχωρήσουμε... 

Μια ευχή κάνω μόνο: να προλαβαίνουμε να εκφράζουμε αυτά τα υπέροχα συναισθήματα στους αγαπημένους, στους φίλους, τους συγγενείς, τους συνεργάτες, όσο είναι ζωντανοί! Για να τους δίνουμε την δυνατότητα να τα εισπράξουν και να τα κάνουν φυλαχτό, όσο ακόμη χτυπά η καρδιά τους. Πριν γίνουν "εις μνήμην"!

Ελπίζω έτσι, γεμάτη από φυλαχτά, να έφυγε και η Έφη. Una Signora, una Signora bionda, όπως την αποχαιρετά ένας πρώην συνεργάτης της, αφήνοντάς στον "τοίχο" της μια φωτογραφία με ένα μαύρο τριαντάφυλλο. Μία Κυρία. Μια ξανθιά Κυρία...

Υ.Γ. Ίσως κάποιοι να παρατηρήσατε την παρένθεση με την λέξη "ποτέ" και δίπλα της ένα ερωτηματικό, που έγραψα στην δεύτερη παράγραφο. Ναι! Ομολογώ ότι δεν είμαι σίγουρη πως τα μηνύματα προς τους ανθρώπους που δεν είναι πια στη ζωή, παραμένουν αδιάβαστα από τους παραλήπτες τους. Ίσως γιατί έχω ανάγκη να πιστεύω ότι κάπου από εκεί ψηλά, τα βλέπουν, τα διαβάζουν, τα απολαμβάνουν. Γίνονται βάλσαμο για την ψυχή τους...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com