4 Ιουν. 2018

Ο δημοσιογράφος του Star που κοινοποίησε ότι έχει καρκίνο...

Image may contain: 1 person, standing and shoes

Τον δημοσιογράφο Γιώργο Βότσκαρη τον γνώρισα πριν από τουλάχιστον 20 χρόνια, όταν ξεκινούσε την τηλεοπτική καριέρα του στο Star. Συνεργάτες και οι δύο της πρωινής εκπομπής Star Cafe με την Κατερίνα Λάσπα, συναντιόμαστε αξήμερωτα στο κανάλι, που τότε στεγαζόταν σε ένα κτίριο πίσω από τις γραμμές του τρένου στον...εξωτικό Ταύρο.

Πιτσιρικάκι ακόμη ο Γιώργος, με το πιο γκρινιάρικο χιούμορ που έχω συναντήσει ποτέ, τόν πείραζα πάντα ότι μου αρκούσε ένας παρθένος στο σπίτι, ο σύζυγός μου, δεν άντεχα κι άλλον έναν στη δουλειά, δηλαδή τον ίδιο. Ολημερίς σε ετοιμότητα για να υπερασπιστεί το δίκιο (το δικό του, το δικό μου, το δικό σας, των άλλων, της ανθρωπότητας...), εργατικός, παραπονιάρης, "κολλημένος" με την Άντζελα Δημητρίου, θαύμαζε τον πατέρα του με τρόπο συγκινητικό και δεν έκρυβε την αδυναμία στην μανούλα του, ως γνήσιος γιος.

Με τα χρόνια χαθήκαμε, όμως δεν έπαψα ποτέ να παρακολουθώ την εξέλιξή του, να μαθαίνω τα νέα του από τους κοινούς μας φίλους στο Star, να χαίρομαι για την (απολύτως φυσιολογική και αναμενόμενη για εμένα) εξέλιξή του στον χώρο του συνδικαλισμού. Ξανασυναντηθήκαμε στο facebook, διαπίστωσα ότι η γκρίνια του είχε γιγαντωθεί, το χιούμορ του τσάκιζε κόκκαλα, η μανιάτικη ξεροκεφαλιά του έβγαζε νοκ άουτ και γάιδαρο, συνέχισα να τον πειράζω με σχόλια και μηνύματα κι εκείνος να μού απαντάει προσωπικά, στο messenger, μιλώντας μου πάντα στον πληθυντικό παρά τις διαμαρτυρίες μου.

Ο Γιώργος Βότσκαρης σήμερα το πρωί ανακοίνωσε δημοσίως ότι διαγνώστηκε με καρκίνο. Το αρχικό σοκ τον έκανε απαισιόδοξο, μα όσοι το έχουμε ζήσει μέσα μας ή στο σώμα κάποιου δικού μας ανθρώπου, ξέρουμε πως αυτό είναι ένα στάδιο που ελάχιστοι αποφεύγουν. Είναι δεδομένο πως ο Βότσκαρης θα παλέψει το Θηρίο και αυτό είναι η μισή νίκη. 

Η προσωπική μου άποψη είναι πως ο καρκίνος είναι "ατομικό άθλημα". Όλοι οι άλλοι,  συγγενείς, φίλοι, γιατροί, νοσηλευτές, είναι πολύτιμοι, όμως την ώρα του αγώνα ο ασθενής είναι μόνος του. Εκείνος απέναντι στο τέρας. Σε μια μάχη μέχρις εσχάτων για το ποιός θα κόψει πρώτος το νήμα...

Ο άντρας μου, από την άλλη, έχοντας δώσει την δική του μάχη πριν από εννιά χρόνια, πιστεύει πως η αγάπη των ανθρώπων μπορεί να γίνει "ασπίδα προστασίας" για τον άρρωστο. Η σκέψη, η ευχή, το κεράκι, η προσευχή, το από καρδιάς "θα τα καταφέρεις", μπορούν να γίνουν κύματα ενέργειας και να δώσουν δύναμη σε αυτόν που δοκιμάζεται. Για να παλέψει. Για να αντέξει. Για να σηκωθεί αν πέσει. Για να αρχίσει από την αρχή. Και να νικήσει.

Αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να γράψω αυτό το κομμάτι. Η απόφαση του Γιώργου Βότσκαρη να μοιραστεί με φίλους κι εχθρούς την είδηση ότι έχει καρκίνο, δημιούργησε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έναν ιστό αγάπης γύρω του. Τα σχόλια που έχει λάβει δεν είναι μόνο πολλά σε αριθμό, αλλά αληθινά, ουσιαστικά, ανεκτίμητα. Στο σταθμό που εργάζεται, στο Star, το δεύτερο σπίτι του, οι συνάδελφοί του, νιώθουν σαν να διαγνώστηκε με καρκίνο ένας στενός και πολυαγαπημένος συγγενής τους. Ακόμη και εκείνοι που δεν γουστάρουν τον Βότσκαρη (σαν έντονη προσωπικότητα έχει αρκετους "απέναντί" του στον χώρο των ΜΜΕ), δηλώνουν σίγουροι πως θα τα καταφέρει. Γιατί τελικά το να μοιράζεσαι, ακόμη και κάτι τόσο τραγικό, μπορεί να γίνει όπλο σου, σύμμαχός σου, στήριγμα και δύναμη...

Η δική μου εκτίμηση, είναι πως ο καρκίνος δεν θα αντέξει για πολύ την μουρμούρα του Βότσκαρη και θα σηκωθεί να φύγει ηττημένος, μόνο και μόνο για να σταματήσει να τον ακούει. Γιατί, για να παραφράσω την αγαπημένη σου Lady, Γιώργο μου, "γκρινιάρη σε γνωρίσαμε, γκρινιάρης θα μείνεις". Πάνω του!

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com