29 Δεκ. 2017

Σας ευχαριστώ που χαιρόσαστε με την χαρά μου!

Image may contain: 1 person

Λένε ότι τους ανθρώπους πρέπει να τους "μετράμε" στα δύσκολα. Δεν συμφωνώ απολύτως. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι οι άνθρωποι φαίνονται και στις λύπες μας και στις χαρές μας. Είναι βαρύ πράγμα η χαρά, γεννά συναισθήματα που δεν μπορούν όλοι να τα διαχειριστούν. Εκείνοι ομως που τα καταφέρνουν και φτάνουν να μοιράζονται μαζί σου την επιτυχία, την ευτυχία, το νέο ξεκίνημα...είναι άνθρωποι σπάνιοι και πολύτιμοι κι εσύ που τους έχεις στη ζωή σου, τυχερός!

Ένας τέτοιος, τυχερός άνθρωπος νιώθω κι εγώ στην εκπνοή του χρόνου. Το 2017 (μία χρονιά δύσκολη, δύσκολη, δύσκολη) για εμένα σημαδεύτηκε από ένα πολύ σημαντικό γεγονός: στις 18 Οκτωβρίου, ανήμερα των 47ων γενεθλίων μου, εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο από τις Εκδόσεις Ωκεανός. "ΕΙΔΑ τον εαυτό μου στα μάτια σου" ο τίτλος του, ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε μία αληθινή ιστορία από αυτές που μόνο η ζωή μπορεί να επιφυλάξει.

Δεν θα επιχειρήσω να περιγράψω πώς νιώθω γι αυτό μου το "κατόρθωμα" γιατί είμαι βέβαιη πως δεν θα καταφέρω να αγγίξω τις πραγματικές διαστάσεις των συναισθημάτων μου. Έχω όμως την επιθυμία να πω ένα πελώριο -"μέχρι τον ουρανό κι ακόμα παραπέρα" που λέγαμε μικροί- ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, σε όλους εσάς που μοιραστήκατε τη χαρά μου σαν να ήταν δική σας. Και δεν αναφέρομαι στα κατ΄ανάγκη συγχαρητήρια, στα μέσα από τα δόντια χαμόγελα, στα δήθεν ενθουσιώδη σχόλια. Όχι. Δεν εννοώ αυτά!

Έχω ήδη ευχαριστήσει ονομαστικά τους ανθρώπους που με συγκίνησαν και με τίμησαν στην παρουσίαση του βιβλίου μου (δεν θα πάψω ποτέ να σας χρωστάω χάρη που κάνατε τόσο ξεχωριστή εκείνη την ημέρα).

Τώρα ήρθε η ώρα να ευχαριστήσω και όλους τους υπόλοιπους.

Εσάς, που με ένα μήνυμα ή ένα τηλεφώνημα μου δίνετε δύναμη λέγοντάς μου πόσο πολύ σας άρεσε το "ΕΙΔΑ τον εαυτό μου στα μάτια σου", πόσο σας συγκλόνισε, σας ταξίδεψε ή σας θύμωσε η συμπεριφορά των ηρώων μου, πόσο απολαύσατε την γραφή μου, τι θα θέλατε να διορθώσω... Υπέροχα λόγια, φυλακτό στην ψυχή μου...

Εσάς, φίλους αλλά κι αγνώστους, που μου στέλνετε φωτογραφίες με το βιβλίο μου στα χέρια σας, ενημερώνοντας με ότι "ξεκινάτε το ταξίδι της ανάγνωσής του"... Η εικόνα που συνοδεύει αυτό το κείμενο είναι από το Ροβανιεμι της Λαπωνίας, το χωριό του Άγιου Βασίλη. Μέχρι εκεί ταξίδεψε το "ΕΙΔΑ τον εαυτό μου στα μάτια σου" χάρη στην φίλη-αδελφή Δήμητρα Παβέλη... Που μέσα στον πανικό του ταξιδιού -με δύο μικρά παιδιά!- είχε το νου της να το πάρει μαζί της ΚΑΙ να το φωτογραφήσει. Τι να λέμε τώρα;

Αλλά κι εσάς που δεν το διαβάσατε (ακόμη...), όμως μου χαρίζετε απλόχερα τις ευχές σας, λόγια βγαλμένα από την καρδιά, δεκάδες "μπράβο ρε Μαρία" που με κάνουν να πετάω στα ουράνια...

Κοινή παρότρυνση όλων: "μην σταματάς να γράφεις, περιμένουμε το επόμενο!"

Σας ευχαριστώ που χαιρόσαστε με την χαρά μου! Καλή χρονιά! Με χαρές! Κι ανθρώπους που να ξέρουν να τις μοιραστούν μαζί σας...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com
p
anagopoulou@thisismarias.com