10 Σεπ. 2017

Ο ζητιάνος που ήθελε μόνο γατοτροφή για "τα παιδιά του"...

animals, cats, cute

Κυκλοφορεί ντυμένος με βαριά χειμωνιάτικα ρούχα, χειμώνα καλοκαίρι, έξω από διάφορα σούπερ μάρκετ σε Φάληρο, Καλαμάκι, Άγιο Δημήτριο. Μερικές φορές φοράει μια φούστα πάνω από το παντελόνι του, άλλες τυλίγει τον λαιμό του με ενα πολύχρωμο διάφανο μαντίλι. Γύρω του υπάρχουν δεκάδες γατιά, κάθε χρώματος και ηλικίας.

Ζητάει 50 λεπτά και αν δεν του τα δώσεις, σε βρίζει. Σε καταριέται να βρεις από Θεό κι ανθρώπους την ίδια αντιμετώπιση, έρχεται από πίσω σου σε απόσταση αναπνοής και σε φτύνει. Κάποιοι αντιδρούν άσχημα, άλλοι απομακρύνονται σιωπηλοί αντιλαμβανόμενοι ότι στο μυαλό του ανθρώπου αυτού επικρατεί ένα χάος.

Προχθές, θύμα της θολωμένης οργής του έπεσε μια έγκυος γυναίκα, που αρνήθηκε να του δώσει χρήματα την ώρα που έβγαινε από το σούπερ μάρκετ. "Να έχει το παιδί σου την τύχη μου" της είπε. Σάστισε εκείνη, τρόμαξε, κοντοστάθηκε και απολογούμενη του είπε "δεν έχω καθόλου μετρητά πάνω μου, αν θέλεις να σου πάρω κάτι να φας πάμε μέσα στο μαγαζί και θα πληρώσω με την κάρτα μου".

Οδύσσεια αποδείχτηκε η είσοδός τους στο σούπερ μάρκετ, καθώς τα δεκάδες γατιά που περιφέρονταν ανάμεσα στα πόδια του, επέμεναν πεισματικά να τον ακολουθήσουν.
"Πες μου τι θέλεις και θα στο φέρω εγώ" πρότεινε η γυναίκα αλλά εκείνος κούνησε το κεφάλι του αρνητικά δηλώνοντας την επιθυμία του να την ακολουθήσει. Με τα πολλά τα κατέφεραν να ξεγελάσουν τις γάτες κι ο ζητιάνος ξεχύθηκε με ενθουσιασμό στους διαδρόμους.

  Δεν ήθελε φαγητό. Ούτε ποτό, αν και όλοι ήταν βέβαιοι ότι εκεί θα πήγαινε απευθείας, στα αλκοολούχα προϊόντα. Γύριζε σαν σβούρα γύρω γύρω, προκαλώντας την ενόχληση πελατών και υπαλλήλων, μέχρι που εντόπισε το αντικείμενο του πόθου του. Φορτώθηκε πέντε συσκευασίες γατοτροφής και κοιτάζοντας την έκπληκτη εγκυμονούσα της είπε "είναι για τα παιδιά μου". Τον ρώτησε αν ήθελε να πάρει κι εκείνος κάτι να φάει μα ο άντρας δεν την άκουγε πια. Ήθελε να τρέξει έξω να ταϊσει "τα παιδιά του".

Μου διηγήθηκε η ίδια η κοπέλα το περιστατικό, αναστατωμένη ακόμη.

"Το έχω περιγράψει σε πολλούς ανθρώπους και έχω ακούσει εντελώς διαφορετικές κρίσεις, σχόλια που κινούνται από την λύπη ή τον oίκτο έως τη σιχaσιά ή την οργή. Σεβαστές όλες οι απόψεις, αλλά αυτό που εγώ ένιωσα δεν μπορεί να μου το αλλάξει κανείς. Αισθάνθηκα μικρή, ασήμαντη μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής του" μου είπε. 

Δεν βρήκα τίποτα να της απαντήσω. Τα συναισθήματα που γεννιούνται στον καθέναν από αυτήν την ιστορία, είναι διαφορετικά, σκέφτηκα. Όσο διαφορετικοί είμαστε και οι άνθρωποι...

Μαρία Παναγοπούλου 
thisismarias.com

Follow me on Facebook 

Διαβάστε εδώ όλες τις αναρτήσεις της στήλης ΑΝΘΡΩΠΟΙ