26 Ιουν. 2017

Έχω μέσα μου θυμόoooooooooo....

Woman With Brown Hair

Μία φίλη ψυχολόγος μου είπε κάποτε ότι ο θυμός είναι μια φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση. Κάθε φορά που νιώθουμε ότι μας αδικούν, μας προσβάλουν, μας μειώνουν, μας πληγώνουν, αισθανόμαστε θυμωμένοι. Αυτό που διαφέρει στον καθέναν είναι ο τρόπος έκφρασης και διαχείρισης του θυμού μας. Κάποιους τους καταβάλλει και τους αλλοιώνει την προσωπικότητα, άλλους τους βοηθάει να "βγάλουν από μέσα τους ατμό" και να συνεχίσουν την ζωή τους αξιοποιώντας τον εποικοδομητικά, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που τον θάβουν στην ψυχή τους, αρνούνται την ύπαρξή του και κάνουν ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στον οργανισμό τους.

Έτσι κι αλλιώς, ο θυμός έχει αρνητική επίδραση στην ψυχική και σωματική υγεία μας, αν και δεν τις αντιλαμβανόμαστε τη στιγμή που βιώνουμε το συναίσθημα. Η ισορροπία μεταξύ του νευρικού, του ορμονικού και του καρδιαγγειακού συστήματος διαταράσσονται, οι μυς τεντώνονται, οι παλμοί της καρδιάς και η πίεση του αίματος αυξάνονται και το ίδιο συμβαίνει με την παραγωγή χολής. Ολόκληρη η λειτουργία του εγκεφάλου μας μεταβάλλεται!

Το ερώτημα είναι τι συμβαίνει όταν ο θυμός δεν είναι πρόσκαιρος, δεν οφείλεται σε κάτι που διαρκεί σχετικά λίγο, αλλά είναι μια μόνιμη, διαρκής αίσθηση. Ο χρόνιος θυμός, λένε οι επιστήμονες, μειώνει την άμυνα του οργανισμού μας και μπορεί σε συνδυασμό με άλλες καταστάσεις να οδηγήσει σε σοβαρές ασθένειες. 

"Χρόνιος θυμός"... Δηλαδή; Όταν ξυπνάμε και κοιμόμαστε θυμωμένοι, είτε γνωρίζοντας την αιτία, είτε έχοντας συσσώρευση θυμού από πολλούς παράγοντες. Παράγοντες που αντικειμενικά δεν μπορούμε να απομακρύνουμε από την ζωή μας ή δεν βρίσκουμε την δύναμη να το κάνουμε... Παράγοντες προσωπικοί, άνθρωποι και καταστάσεις, αλλά και γενικότεροι, κομμάτια της ζωής μας που τα κουβαλάμε υποχρεωτικά μέσα μας σαν τατουάζ...

Το τούνελ της οικονομικής κρίσης που έχει μπει η Ελλάδα, η ανεργία, οι φόροι, η κοροϊδία από το πολιτικό σύστημα, η προδοσία και η διάψευση των προσδοκιών, οι ανατροπές σχεδίων και ονείρων, η κλοπή των συντάξεων, η καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, η απώλεια φίλων στα δύσκολα είναι για παράδειγμα μερικά από εκείνα που μας θυμώνουν αλλά αδυνατούμε να τα αλλάξουμε. Φοβάμαι πως τις επόμενες δεκαετίες η ιατρική κοινότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις συνέπειες του συσσωρευμένου θυμού που βιώνουν οι Έλληνες και θα έχει την δυσάρεστη εμπειρία να διαπιστώσει εμπράκτως τις φθορές που προκαλεί στην υγεία μας. Μόνο που τότε, θα είναι αργά...

"Χαλάρωσε!" συμβουλεύουν οι επιστήμονες αλλά και οι δικοί μας άνθρωποι όταν μας βλέπουν θυμωμένους.

"Ναι, ευτυχώς που μου το είπες γιατί έσπαγα το κεφάλι μου να βρω τι πρέπει να κάνω και δεν το έβρισκα", σου έρχεται να τους απαντήσεις.

Είναι ωραίες οι παροτρύνσεις και οι θεωρητικές συμβουλές. Στην πράξη τι γίνεται; Πώς να αντιμετωπίσω τον θυμό όταν η πηγή του παραμένει ενεργή μέσα στη ζωή μου, καθορίζοντάς την; Πώς να "χαλαρώσω" όταν κατά βάθος το μόνο που θέλω είναι να πάρω φόρα και να γκρεμίσω όσα με θυμώνουν;

Το "μυστικό" -διάβασα πρόσφατα σε μία ψυχολογική μελέτη- είναι η αποκωδικοποίηση του θυμού.
Να μην τον φοβηθείς, να μην τον αφήσεις να σε κυριεύσει αλλά και να μην τον κρύψεις.
Να τον βάλεις απέναντί σου και να προσπαθήσεις να τον "κατανοήσεις".
Να εντοπίσεις τις δικές σου ευθύνες αν υπάρχουν.
Να δεις τις λάθος επιλογές που ίσως έκανες σε ανθρώπους και καταστάσεις.
Να αποδεχτείς την μη αναστρέψιμη ζημιά που ενδεχομένως έχει γίνει.
Να καταλάβεις ότι αδικία και αχαριστία θα υπάρχουν όσο υπάρχουν άνθρωποι.
Να κάνεις επιτέλους στη ζωή σου τις γενναίες αλλαγές που αποφεύγεις.
Και ύστερα... Να πας παρακάτω. Σοφότερος. Με σύμμαχο την γνώση που σου έδωσε ο θυμός...

Ωραία ακούγονται... Δεν είμαι σίγουρη αν γίνονται, αλλά μια προσπάθεια αξίζει τον κόπο... Ας μην τους κάνουμε τη χάρη να αρρωστήσουμε κιόλας. Θα είναι μεγαλειώδης η νίκη τους. Και θα μας κάνει ακόμη πιο θυμωμένους...

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

Follow me on Facebook 

Διαβάστε εδώ όλες τις αναρτήσεις της στήλης ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Επιστροφή στην ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ