11 Νοε. 2018

Να πάτε κι εσείς στο ΠΡΙΓΚΙΠΟΤΟ της Πηνελόπης Κουρτζή!

"Το Πριγκιπότο" είναι ένα βιβλίο που ξεκινάει με μια ιδιοφυή ιδέα, εκτοξεύοντας τον πήχη των προσδοκιών του αναγνώστη στα ουράνια, από τις πρώτες κιόλας παραγράφους.

Ένα πολυτελές ξενοδοχείο ετοιμάζεται να ανοίξει για παρθενική φορά τις πόρτες του στην Κηφισιά της μπελ επόκ και η ιδιοκτήτριά του, η δυναμική Κλημεντίνη, παραλαμβάνει την ταμπέλα που θα στολίσει την πρόσοψή του. Όχι μιαν οποιαδήποτε ταμπέλα, αλλά ένα ακριβοπληρωμένο έργο τέχνης, με το μεγαλοπρεπές όνομα "Το Πριγκιπάτο" ζωγραφισμένο πάνω του. Τα χοντρά χαρτόνια σκίζονται, το χρυσό περίγραμμα αποκαλύπτεται, η καρδιά της Κλημεντίνης χτυπάει δυνατά, εν αναμονή της αποκάλυψης των γραμμάτων και τότε... Επέρχεται η καταστροφή! Ένα ολοστρόγγυλο όμικρον στέκεται στην θέση του περήφανου άλφα, μετατρέποντας Το "πριγκιπAτο" σε "πριγκιπOτο".

Οι σελίδες που ακολουθούν είναι όχι μόνο αντάξιες της έξυπνης έναρξης, αλλά δημιουργούν μία κλιμάκωση ενδιαφέροντος που όλο και σπανιότερα συναντώ σε μυθιστορήματα. Ο αναγνώστης μεταφέρεται στην Κέρκυρα του 19ου αιώνα, εισπνέει την αρχοντιά της, γεμίζουν τα μάτια και η ψυχή του από εικόνες μιας εποχής μεθυστικής, μοιράζεται τα όνειρα και τους φόβους της νεαρής Κλημεντίνης και της φίλης της Αμάντας. Ο σύνδεσμος που ενώνει τα δύο κορίτσια, δίνεται από την συγγραφέα με τρόπο τόσο αριστοτεχνικό που αισθάνεσαι ότι αναφέρεται σε εσένα και την δική σου κολλητή, στιγμές στιγμές αναρωτιέσαι εάν η Κουρτζή έχει κρυφακούσει τις ατέλειωτες συζητήσεις σας, στα χρόνια της εφηβείας, των πρώτων σκιρτημάτων, της ελπίδας.

Φτάνοντας πια στην Κηφισιά, στην εκπνοή του 19ου αιώνα, στέκεσαι μπροστά στο μεγάλο ονειρο της Κλημεντίνης, το επιβλητικό "Πριγκιπότο" και το μόνο που επιθυμείς είναι να περάσεις από την ρεσεψιόν του, να παραλάβεις το κλειδί σου και να τρέξεις στο δωμάτιό σου. Οι περιγραφές των χώρων του ξενοδοχείου, ξεπερνούν κατά πολύ τους χαρακτηρισμούς "ζωντάνια" και "παραστικότητα". Η συγγραφέας καταφέρνει να σε μεταφέρει εκεί, σαν να βαστάει κινηματογραφική κάμερα στα χέρια της, βλέπεις, θαυμάζεις, γεύεσαι, ακούς, χορεύεις, γίνεσαι ένα με τους υπόλοιπους ενοίκους του.

Η αστυνομική διάσταση του έργου, σε ξαφνιάζει ευχάριστα και φουντώνει το ενδιαφέρον σου γι αυτό, σε μια στιγμή που ούτως ή άλλως δεν θέλεις αν το αφήσεις από τα χέρια σου. Οφείλω να επισημάνω πως ως λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας (και φανατική θαυμάστρια της Άγκαθα Κρίστι), αντιμετώπισα με κριτική διάθεση την πρώτη (αν δεν κάνω λάθος) απόπειρα της Πηνελόπης Κουρτζή να ασχοληθεί (συγγραφικά) με το "έγκλημα". Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση, αισθάνθηκα την επιθυμία να της πω "τα σέβη μου!".

Η δύναμη της φιλίας, η γοητευτική παγίδα του παράνομου έρωτα, η αναζήτηση του προσωπικού μας παραδείσου, η εκτυφλωτική λάμψη της αλήθειας, η ανδροκρατούμενη κοινωνία του 19ου αιώνα, συναντούν τον ραγδαία εξελισσόμενο τρόπο γραφής της Πηνελόπης Κουρτζή. Και το μείγμα που δημιουργούν, είναι αδιαμφισβήτητα εκρηκτικό! 

"Το Πριγκιπότο" της Πηνελόπης Κουρτζή, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com