1 Νοε. 2018

Ο "δικός μου" Μένιος Σακελλαρόπουλος

Αποτέλεσμα εικόνας
 για πυραμίδα οργής

Γεννήθηκα απέναντι από το πατρικό του σπίτι, σε μία από τις ομορφότερες γωνιές του πλανήτη, στην Φρεαττύδα του Πειραιά.

Τον πατέρα του, "τον κύριο Γιώργο", τον θυμάμαι σαν όνειρο να επιστρέφει αργά τα μεσημέρια, σοβαρός, ατσαλάκωτος, πάντα με μια εφημερίδα παραμάσχαλα. Εκείνη όμως που είναι ολοζώντανη στην μνήμη μου είναι η μάνα του, "η κυρά Βενετία". Πληθωρική, μιλούσε πολύ και δυνατά, γελούσε εγκάρδια, ήταν ο Μένιος Σακελλαρόπουλος σε γυναίκα!

Η ανάμνηση του ίδιου, είναι θολή στο μυαλό μου, ένας αεικίνητος τύπος που μαζί με έναν άλλον, ίσως τον αδελφό του, τριγυρνούσαν σαν σβούρες στην ταράτσα του σπιτού του, κάνοντας φασαρία, πολλή φασαρία.

Η μετακόμιση της οικογένειάς μου από την Φρεαττύδα στον Άγιο Βασίλη, μου στέρησε την άμεση επαφη μαζι του, όμως στα χρόνια που ακολούθησαν πάντα μάθαινα για αυτόν. Μια μεγάλη, αγαπησιάρικη γειτονιά τότε ο Πειραιάς, με κοινό τόπο όλων την θάλασσά του, ακόμη κι να δεν γνωριζόσουν προσωπικά με κάποιον, ήταν μαθηματικά βέβαιο πως κάπου, κάποτε τον είχες συναντήσει.

Μαθήτρια πια, στα ίδια θρανία του δημόσιου σχολείου της οδού Αφεντούλη στον Βρυώνη, όπου είχε καθίσει και ο Μένιος Σακελλαρόπουλος, έμαθα ότι το θορυβώδες γειτονόπουλο έκανε τα πρώτα του αλματώδη βήματα στην αθλητική δημοσιογραφία. Και από εκείνη την στιγμή, δεν έπαψα να τον παρακολουθώ ποτέ.

Το ρεπορτάζ για την ομάδα μου, τον Παναθηναϊκό. Τα άρθρα του για τον πρώτο μου μεγάλο πλατωνικό έρωτα, τον Δημήτρη Σαραβάκο. Τα κείμενα του, που πάντρευαν με έναν προωτόγνωρο τρόπο την στεγνή ποδοσφαιρική ορολογία με τον λυρισμό. Τα ποιητικά σπικάζ με τα οποία στόλιζε αργότερα τα βίντεο της τηλεοπτικής του καριέρας... Όλα αυτά κι άλλα τόσα, με έκαναν φανατική θαυμάστριά του.

Ίσως να είμαι από τους λίγους ανθρώπους που, το 2008, διαβάζοντας το πρώτο του μυθιστόρημα που δεν είχε καμία σχέση με το ποδόσφαιρο, δεν ξαφνιάστηκα. Σχεδόν το περίμενα, το ευχόμουν να συμβεί. Τέτοια πένα, εγκλωβισμένη σε penalty και offside; Αμαρτία θα ήταν...Μεγάλο foul...

Image may contain: Μένιος Γεώργιος Σακελλαρόπουλος
 and Μαρία Παναγοπούλου Παναγοηλιοπούλου,
 people smiling, people standing and suit

Χθες, είχα την χαρά να είμαι παρούσα στην παρουσίαση του 15ου βιβλίου του Μένιου Σακελλαρόπουλου. Η πυραμίδα της οργής, ο τίτλος του. Και το περιεχόμενό του τόσο καθηλωτικά δυνατό, που δεν γίνεται να μην σας συναρπάσει!

Δεν θα σταθώ στα της υπέροχης βραδιάς, στην συγκινητική αύρα που είχε σκεπάσει την αίθουσα του Public, στο κλάμα του κλαρίνου του Βασίλη Σαλέα που βρήκε στόχο απευθείας στις καρδιές μας, στα όμορφα λόγια των ομιλητών για τον δημιουργό και το έργο του...

Θα σταθώ μόνο στην Αγγελική. Την σύζυγο και φύλακα-άγγελο του Μένιου και των δύο παιδιών τους, του Γιώργου και της Κορίνας. Να με συμπαθάτε οι άνδρες, αλλά είμαι πεπεισμένη πως στα πέτρινα χρόνια της κρίσης, την Ελλάδα την κρατούν όρθια οι γυναίκες. Οι μανάδες, οι σύζυγοι, οι αδελφές, οι γιαγιάδες, οι φίλες...Αντικρύζοντας τα μάτια του "θηρίου" Αγγελική, χθες βράδυ, η θεωρία μου επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο...

Ευχή μου είναι, κάποια στιγμή οι Εκδόσεις Ψυχογιός, να επανακυκλοφορήσουν όλα τα έργα του Μένιου Σακελλαρόπουλου. Για να τα γνωρίσετε κι εσείς που τον ανακαλύψατε αργά. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, διαβάστε το "Η πυραμίδα της οργής". Θα βρείτε στις σελίδες του, κομμάτια του εαυτού σας...

Υ.Γ. Όσοι αγαπάτε τη λογοτεχνία, σημειώστε το όνομα Κορίνα Σακελλαροπούλου. Είναι μονόδρομος για την ταλαντούχα κόρη του Μένιου να γράψει αργά ή γρήγορα το πρώτο της βιβλίο. Όχι γιατί το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά. Αλλά γιατί είναι μια μηλιά από μόνη της...

Το βιβλίο "Η πυραμίδα της οργής" του Μένιου Σακελλαρόπουλου, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com