7 Ιουλ. 2017

Η "Αναμνησία" της Ελένης Τσαγκά (και μία ξεχωριστή Πειραιώτικη βραδιά)

Βρέθηκα χθες το βράδυ στον Πειραιά σε μία παρουσίαση βιβλίου, από τις πιο "ζεστές" που έχω παρακολουθήσει. Η δημοσιογράφος του STAR Ελένη Τσαγκά, παρουσίασε το τρίτο της μυθιστόρημα με τίτλο "Αναμνησία" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΩΚΕΑΝΙΔΑ.

Ξεχώρισα τρεις λόγους που έκαναν τόσο ξεχωριστή την βραδιά:

1. την επιλογή του χώρου. Το CHE, ένα μοναδικό cafe-restaurant-bar-στέκι στον Πειραιά, που Πέμπτη απόγευμα δεν έβρισκες όχι τραπέζι άδειο αλλά ούτε καρέκλα για να κάτσεις, με ανθρώπους χαμογελαστούς και φιλόξενους (είναι ο Πειραιάς έτσι, τι να κάνουμε;), με διακόσμηση που εάν ήταν σε χώρα του εξωτερικού θα φιγουράριζε στα περιοδικά σαν υπόδειγμα υψηλής αισθητικής... To τεράστιο γκραφίτι της Φρίντα Κάλο που σε υποδέχται μπαίνοντας, έργο ενός εξόφθαλμα ταλαντούχου καλλιτέχνη από τη Σχολή Καλών Τεχνών (όπως με ενημέρωσε ο παιδικός φίλος Πειραιώτης δημοσιογράφος Γιώργος Λυκουρόπουλος), είναι ένας βασικός λόγος να περάσετε έστω μια βόλτα από εκεί...

2. τους φίλους και συνεργάτες της Ελένης που παραβρέθηκαν. Σε τέτοιες εκδηλώσεις, συχνά οι άνθρωποι πηγαίνουν "από υποχρέωση" ή γιατί τους πιέζουν τόσο πολύ οι συγγραφείς που δεν τους αφήνουν περιθώριο επιλογής. Στην παρουσίαση της "Αναμνησίας", είχαν έρθει όλοι με τόσο θετική διάθεση και "ανοιχτή" καρδιά για να τιμήσουν την Τσαγκά και να μοιραστούν την χαρά της, που αυτό το ένιωθες στην ατμόσφαιρα. Ήταν μια βραδιά γιορτής και όχι απλής παρουσίασης ενός βιβλίου.

3. την ίδια την συγγραφέα. Που δεν είχε την γνωστή αγωνία "να σπρώξει" το βιβλίο της, να "πουλήσει", να βροντοφωνάξει "είμαι φοβερή συγγραφέας, διαβάστε με". Αγχωμένη για να περάσουν οι φίλοι της καλά ήταν. Μόνο γι αυτό. Όλα τα άλλα τα απολάμβανε και τα άφηνε να τα φέρει η ζωή. Και συνήθως σε αυτούς τους ανθρώπους "τα φέρνει η ζωή". Στους μη απελπισμένους. Στους ευγνώμονες. Στους χαλαρούς...

Αξίζει να την διαβάσετε την "Αναμνησία" της Ελένης Τσαγκά. Για δεκάδες λόγους. Με βασικότερο ότι (κατά την ταπεινή μου γνώμη) η ίδια δεν την έγραψε πρωτίστως για να την διαβάσετε, αλλά για να την "βγάλει" από την ψυχή της. Και αυτό φαίνεται σε κάθε σελίδα.

Καλοτάξιδη να είναι...

Υ.Γ. Το καμάρι, η συγκίνηση και η αγάπη με την οποία κοίταζε την συγγραφέα ο σύζυγός της, μου έλυσαν την απορία για το πώς κατάφερε να περιγράψει με τόσο "ζωντανό" και ιδιαίτερο τρόπο τον απόλυτο, λυτρωτικό έρωτα στο βιβλίο της.

Μαρία Παναγοπούλου
thisismarias.com

Εάν είστε συγγραφείς ή αναγνώστες και θέλετε να γράψετε κι εσείς για το δικό σας αγαπημένο βιβλίο, κάντε κλικ εδώ