18 Μαϊ. 2017

"Γέρση. Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου" της Αργυρώς Μαργαρίτη

Εξώφυλλο - ΓΕΡΣΗ.
 ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ

Δεν έχω καμία σχέση με την Σμύρνη, δεν υπάρχουν οικογενειακές ρίζες από την Μικρασία. Έχω διαβάσει εξαιρετικά βιβλία για την Μικρασιατική Καταστροφή, όμως με γοητεύει ακόμη περισσότερο η λαμπρή, ένδοξη περίοδος της πόλης-ορόσημου της μικρασιατικής τραγωδίας, πριν από την καταστροφή. 

Το βιβλίο "Γέρση. Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου" της Αργυρούς Μαργαρίτη, έφτασε εντελώς τυχαία στα χέρια μου. Το είχε μόλις αγοράσει μία φίλη και όταν το είδα, το πήρα για να διαβάσω την περίληψη του. Αυτό ήταν! 

"Η Γέρση μεγάλωσε στη Σμύρνη, αρχοντοπούλα αναντάμ μπαμπαντάμ, στη θωριά της σου κοβόταν η ανάσα. Περήφανη και ξιπασμένη, μαστίγωνε τις δούλες της μπας και τις κάνει φιλενάδες. Λουζόταν στο χαμάμ, όταν την είδαν ξαφνικά τα δυο καρντάσια, ο Γιώργης κι ο Σελίμ, κι ήρθε ο έρωτας να σπαράξει τη σάρκα, να ξεπαστρέψει, να μαγέψει.

 «Τι είμαι για σένανε, Γιώργη Καραδάμογλου; Αυτό μόνο… πρέπει να ξέρω…»

Το άλογο χρεμέτισε χτυπώντας την οπλή του σε μια πέτρα που εξείχε, ο αμαξάς τράβηξε τα γκέμια. Ο Γιώργης έχωσε τα μάτια στα τσίνορά της, ζυγίστηκε πάνω τους, ισορρόπησε, κρεμάστηκε. Βούλιαξε στο υγρό βλέμμα, φοβήθηκε μη γίνει δάκρυ και τον πνίξει, τσούλησε στην κατηφόρα της μύτης να σωθεί, χώθηκε στα ρουθούνια να ρουφήξει την οσμή της. Στα χείλη παραδόθηκε. Τα λευκά της δόντια τον γεμίσανε πληγές καθώς θυμήθηκε τη νύχτα τους. Εδώ που φτάσανε, δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να της πει την αλήθεια. Πήρε το χέρι της, έσκυψε κι απόθεσε στη φούχτα της ένα φιλί.

«Εσύ, ομορφιά μου, είσαι το κόκκινο στο αίμα μου…», διάβασα και μου δημιουργήθηκε η επιθυμία να γνωρίσω καλύτερα την Γέρση. 

"Σαν τα παραμύθια της Χαλιμάς, οι ζωές μπερδεύονται με το καβουρντισμένο κύμινο και το πετιμέζι, Ρωμιοί και Τούρκοι, κιμπάρηδες και ραχατλήδες, ηγέτες ξιπασμένοι, ανίκανοι, παθιασμένοι, αδιάφοροι. Ο χορός των ζεϊμπέκηδων, οι ατμοί του χαμάμ, τα προσκοπάκια στο Αϊδίνι, μυστικά και καταχωνιασμένες αμαρτίες, προδοσίες, φονικά, ένα γυμνό κορίτσι κρεμασμένο ανάποδα, ο Αχέροντας να καταπίνει φαντάρους, στην Αλμυρά Έρημο να ξεραίνονται οι κόκκινες μηλιές, οι ατμοί του χαμάμ να θολώνουν τις ζωγραφιές", είναι η περιγραφή του βιβλίου. Μα όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, με το ζόρι καταφέρνουν να χωρέσουν όλα αυτά στις περίπου 560 σελίδες του βιβλίου. Προσωπικά, τελειώνοντάς το, η γεύση που μου έμεινε ήταν ότι θα ήθελα λίγη ακόμη "Γέρση".

Καλοτάξιδη...

Το "Γέρση. Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου" της Αργυρώς Μαργαρίτη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Μαρία Παναγοπούλου

Εάν είστε συγγραφείς ή αναγνώστες και θέλετε να γράψετε κι εσείς για το δικό σας αγαπημένο βιβλίο, κάντε κλικ εδώ