7 Δεκ. 2017

Κριτική της blogger Γεωργίας Τσακάλου (ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ)

"Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου"

  Eνα βιβλίο με εκπληκτική προσέγγιση σε όλες τις κλίμακες αξιών της ανθρώπινης φύσης που καταφέρνει να δημιουργεί δυνατές προσωπικότητες, με μία πλοκή που σε καθηλώνει, δημιουργώντας σου ανάμεικτα και εναλλασσόμενα συναισθήματα σύμφωνα πάντα με την εξέλιξη της ιστορίας! Επίσης αποπνέει ένα βαθύτερο νόημα ενταγμένο σε σημαντικά και ουσιώδη διδακτικά μηνύματα, τα οποία ο αναγνώστης καλείται να αποκρυπτογραφήσει εφόσον το επιθυμεί, μη διαβάζοντας δηλαδή απλώς επιφανειακά το βιβλίο! 
 
 Πόσες φορές νιώθουμε την ανάγκη να ξεχάσουμε; 
 
 Πόσες φορές θα επιθυμούσαμε η μνήμη μας να κατέγραφε και να αποτύπωνε μόνο τις ευχάριστες στιγμές της ζωής μας; Πόσες φορές έχουμε ευχηθεί να γύριζε πίσω ο χρόνος; Αν τελικά αποκτούσαμε τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε τη ζωή μας από μηδενική βάση, αφήνοντας πίσω μας το παρελθόν, ως ανύπαρκτο, τι θα αλλάζαμε; 
 
 Τι θα αναζητούσαμε; Τι θα προσδοκούσαμε;
 
 Άπειρα ερωτήματα μπορώ να προσθέσω στα παραπάνω... όμως η λογική δε μπορεί να δώσει την πραγματική απάντηση, διότι τα ερωτήματα αυτά είναι στην κυριολεξία ρητορικά, άρα και η εκάστοτε απάντηση θα ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά..!
 
 Το πρώτο μέρος του βιβλίου, επιτρέπει στον αναγνώστη να γνωρίσει τους βασικούς χαρακτήρες, τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους, τα λάθη τους, τα όνειρα και τις προσδοκίες τους, που θα καθορίσουν και την πορεία τους στη συνέχεια. 
 
 Το δεύτερο μέρος, περισσότερο (και σχεδόν εξ ολοκλήρου) ενταγμένο στο παρόν, ομολογώ ότι το βρήκα περισσότερο ενδιαφέρον από το πρώτο, χαρακτηρίζεται από ένταση και αγωνία, που προκαλούνται αβίαστα από τα ερωτήματα που έχουν γεννηθεί, τα οποία, αν και δεν είναι δυσεπίλυτα, βαρύνουν και προβληματίζουν τον  βασικό  ήρωα, και από τα διλήμματα και τους φόβους, που παρεμβαίνουν καταλυτικά στις αποφάσεις που επιβάλλεται να ληφθούν. 
 
 Οι απαντήσεις και οι λύσεις στην πραγματική ζωή και στα προβλήματα που πολλές φορές ανακύπτουν, ερήμην μας, ποτέ δεν είναι εύκολες....είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, είτε εξωτερικών είτε ψυχολογικών.....το "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου", ως κοινωνικό μυθιστόρημα, αντανακλά πολλά από τα δεδομένα της αληθινής ζωής, που μπορεί να περιπλακεί από αστάθμητους παράγοντες, είναι γραμμένο με αμεσότητα και ρεαλισμό, το βασικό του όμως χαρακτηριστικό (κατά την κρίση μου) είναι η ιδιαίτερη ευαισθησία που διακρίνεται στο χειρισμό της κεντρικής ιδέας (όπως προσωπικά την αντιλήφθηκα) και η δεξιότητα ως προς την ένταξή της στην πλοκή του. Το τέλος της ιστορίας, το οποίο προκαλεί αισθήματα συγκίνησης, δεν θα το χαρακτήριζα απολύτως αναμενόμενο, ούτε και ανατρεπτικό, αλλά ισορροπημένο και λυτρωτικό. 
 
 Η αιώνια πάλη ανάμεσα στο καλό και το κακό με έκανε να θυμώσω, να νιώσω αγωνία, να συγκινηθώ και τελικά να νιώσω ικανοποίηση που αποκαταστάθηκε η τάξη! Με απλά λόγια η συγγραφέας  μας λέει πως οι άνθρωποι μένουν άνθρωποι... Μας δίνει όμως και ένα δίδαγμα μετά από κάθε φορτούνα ακολουθεί η γαλήνη...

 Αν και  είναι το πρώτο πόνημα της κας Μαρίας Παναγοπούλου  με αληθινή ιστορία κατάφερε να δέσει με μαεστρία τη μυθοπλασία με τα αληθινά  γεγονότα  και μπορώ με βεβαιότητα να πω ότιμε  ικανοποίησε απόλυτα. Εξαιρετικό... Το αποτέλεσμα την δικαίωσε και εγώ το απόλαυσα! 
 
Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα και σας!
 
ΓΙΟΥΛΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ (blogger)